Welkom op onze website. Onze hobby is reizen. Wij proberen jaarlijks een mooie reis te maken en onze ervaringen op deze site te plaatsen. Ook ons verblijf van een jaar op Curacao kunt u hier lezen. Onze andere grote liefde is onze hond Prins. Wellicht vindt u het leuk om onze belevenissen te lezen? We wensen u veel lees plezier. We vinden het leuk als u een berichtje achterlaat in ons gastenboek (zie kolom rechts) of een berichtje onder aan onze reisverslagen.



zaterdag, december 18, 2004

Reisverslag Nieuw Zeeland 14 nov. t/m 17 dec.2004

Kia ora, ofwel welkom in Nieuw-Zeeland! Het land van de Kiwi ligt precies aan de andere kant van de aardbol. De eerste immigranten van NZ zijn de Maori. Meer dan duizend jaar geleden kwamen zij, vanuit Polynesia in hun waka (lange roeiboten) naar NZ. Zij gaven het land de naam Aotearoa, land van de lange witte wolk. Momenteel maken ze zo’n 15% van de bevolking uit. Het land dat bestaat uit het Noorder- en Zuidereiland is ongeveer zo groot als Italië. Er wonen 4 miljoen mensen en ongeveer 50 miljoen schapen en 9 miljoen koeien. Driekwart van de bevolking woont in het Noordereiland, waar ook de hoofdstad Wellington ligt. Volgens vele een van de mooiste landen ter wereld. Voor ons dus een reden om het land te bezoeken.

Zondag 14 november 2004Eindelijk is het dan zover. Onze reis naar NZ gaat vandaag van start. Om 7 uur ’s ochtends staan Alex, Rita en de kids bij ons voor de deur, om ons naar Schiphol te brengen. Op Schiphol verloopt alles lekker vlot. We kunnen vrij snel inchecken en de stoelen met extra beenruimte zijn geregeld. We drinken nog een bakje koffie, voordat we echt afscheid gaan nemen. Jesper is er van overtuigd dat hij ook gaat vliegen. Thom vindt afscheid nemen maar niets. Na wat vette kussen gaan we toch echt door de douane. We vertrekken om 11:10 met Singapore airlines.

Maandag 15 november 2004
Om 6:50 komen we, met stijve benen, aan in Singapore. Aangezien we vanavond pas om 21:00 verder vliegen, besluiten we de metro te nemen naar City. Het blijkt een klein centrum te zijn, waar alleen foute souveniers te verkrijgen zijn. Het is er verziekend heet en we verlangen snel naar de airco. Naar een paar uur gaan we terug naar de luchthaven en gaan naar de lounge waar we voor 10 euro heerlijk kunnen douche, eten en drinken. In een luie stoelen hangen totdat we weer moeten inchecken voor de rest van de vlucht.

Dinsdag 16 novemberOm 11:50 (12 uur later dan in Nederland) komen we dan eindelijk aan in Christchurch. Hier worden we uitvoerig door honden besnuffeld. Ze willen iedereen controleren op voedsel en modder. Ze zijn bank voor de gekke koeien ziekte en andere ziekte die hun de toeristen mee kunnen brengen. Nadat we de huurauto hebben opgehaald rijden we naar ons hotel dat we voor een nacht geboekt hebben en gaan lopend Christchurch bekijken. Christchurch de op twee naar grootste stad van NZ heeft behoorlijk wat te showen. Het lijkt op oud Engeland door de treurwilgen langs de Avon die door de stad loopt. We lopen over het Cathedral square een plein met mooie gebouwen in het midden van de stad en zien de Christchurch Cathedral. Na een heerlijke maaltijd in een eetcafé besluiten we naar het Botanic Garden in het Hagley Park om daar de rest van de middag te genieten van het zonnetje. Het valt niet mee om wakker te blijven. Maar aangezien het middag is en we pas s'avonds Nieuw Zeelandse tijd willen gaan slapen, blijven we braaf doorslenteren en op een bankje hangen. Ook willen we voordat we gaan slapen even naar huis bellen en om nou hun om 6 uur wakker te bellen is ook zo wat. Om zeven uur lopen we terug te naar het hotel Scenic Circle Cotswold hotel. Om half 8 bellen we Rita,wij vallen daarna direct in slaap.

Woensdag 17 november Banks Peninsula
Daar we vandaag nog niet zoveel kilometers willen maken besluiten we naar Banks Peninsula het schiereiland ten zuidoosten van Christchurch te gaan. Het is het enige vulkanische gebied van het Z.eiland De twee kraters waaruit het bestaat bieden beschutting aan Lyttelton (de haven van C. en Akaroa. Het schiereiland heeft een grillige kustlijn en vele kleine baaitjes en mooie vergezichten.
De landengte wordt aan de zuidkant begrensd door Lake Elles, een breed meer vol paling en bot, en is wat oppervlakte betreft het grootste van het land, maar niet dieper dan 2 m. In het water rond het schiereiland komen zeehonden en pinguïns voor en op de steile rotsen nestelen aalscholvers. Via een heuvelachtig landschap rijden we naar Akaroa een rustig havenstadje, waar we besluiten met dolfijnen te gaan zwemmen.
In een wetsuit, voor het ijskoude water dat 12C is, liggen we anderhalf uur met een snorkel in onze mond naar adem te happen van verbazing. Dit helpt pas echt goed tegen een jetlag. Er wordt ons verzocht te zingen, dus ik zing om de meest vreemde liedjes en de dolfijnen verzamelen zich rondom mij heen. Echt geweldig. Het zijn hector dolfijnen het kleinste soort dat bestaat. Ze hebben een kromme snuit, maar zien er erg lief uit. Je mag ze niet aanraken omdat ze echt wild moeten blijven. De rit terug is ook heel mooi. We rijden een deel over een gravel weg en besluiten in Darfield te overnachten.

Donderdag 18 november 2004
Vanuit Darfield gaan we de Arthur’s Pass rijden. Dit National Park ligt op 1 ½ uur rijden van Christchurch en strekt zich uit over de Nieuw Zeelandse Alpen en beslaat 990 km2. Het is een indrukwekkende streek met veel toppen hoger dan 2000m. Tussen juni en september is het een skioord. De route is geweldige met een prachtige omgeving. We bekijken Castle Hill (kalksteen formaties). De kalksteenformaties zijn vaak verweerd tot een maanlandschap. De Cave Stream een kleine rivier is ondergronds gegaan om een tunnel van 360 m uit te schuren. Je kunt deze bezoeken maar op het moment dat wij er zijn is er niemand en zelf op pad gaan zonder kleding (tot je middel door het water) lijkt ons niet echt slim). Lake pearson waar we langs rijden is een van de mooiste meren met een mooie weerspiegeling. Voor een mooie weerspiegeling waait het iets te hard, maar het blijft prachtig. In het hele gebied bloeit de gele brem dus het ziet er allemaal heel mooi uit met die grote gele vlaktes tegen de bergen.
We passeren het Otira Viaduct dat echt een grote klus geweest moet zijn om te bouwen .
In Arthur’s Pass National Park wandelen we naar Devil’s Punchbowl.
Redelijk op tijd zijn we in Greymouth waar we willen overnachten We zoeken een camping waar we een cabin boeken vlakbij het strand. Cabins zijn net kleine tuinhuisjes met een bed erin. Je kunt ook luxe boeken dan heb je een eigen keuken. Maar de voorzieningen op de campings zijn allemaal zo goed dat we gebruik maken van de gezamenlijke keuken en doucheruimtes. Als we willen kunnen we ook nog een tentje opzetten, want dat hoort bij de auto. We rijden nog naar naar Paparoa NP. De Pancake rocks die je hier kunt zien zijn geweldig. Dit zijn rotsen die uit laagjes lijken te bestaan, dit is door het water zo gevormd.


Het lijken net pannenkoeken. Deze gelaagde kalksteenformaties torenen hoog boven het water uit en uit gaten wordt stuifwater met kracht de lucht in geblazen. Via de Dolomite Point walk kun je ze heel goed bekijken.



Vrijdag 19 november
Vandaag rijden we de Lewis Pass (de Alpine Traverse route) Vanuit Greymouth, via Reefton en Hanmer springs richting Kaikoura. We stoppen in Hanmer Springs om wat te eten. Het is een mondain plaatsje en je kunt hier naar warmwater bronnen bij sommige hotels. We rijden door naar Kaikoura en willen daar reserveren voor een walvistocht. Deze zijn echter al 3 weken niet meer gesignaleerd en men raad het ons af. We krijgen het advies om op zoek te gaan naar zeehonden. Dus boeken we dit voor de volgende dag en gaan nog even lopen naar Obau Point.
Hier liggen de pelsrobben een meter van je vandaan en kun je ze rustig bekijken.


Zaterdag 20 novemberNa een telefoontje naar Nederland gaan we op pad. Weer het koude water in om op zoek te gaan naar zeehonden. Ook weer in een duikpak en dit keer met handschoenen en een muts zodat de oren ook warm blijven. Dit is nog leuker dan met de dolfijnen zwemmen. De zeehonden zijn heel nieuwsgierig en kijken je onder water met grote ogen aan. Na 2 uur in het koude water gaan we weer aan boord van de boot en varen terug naar de kust. Dit was wederom erg gaaf.

Zondag 21 novemberVandaag verlaten Kaikoura en vertrekken richting Mount Cook. De hele route duikt de Mount Cook op. Het Lake Tekapio is erg mooi maar niet rimpelloos dus het spiegelt niet De blauwe kleur dankt het meer aan mineralen en stof die de rivieren meevoeren uit de Southern Alps.
Hier staat ook het meest gefotografeerde kerkje van NZ en het bronzen beeld van de schaapshond. Ook rijden we langs Lake Pukaki bij helder weer spiegelt Mount Cook in het water.Het meer wordt gevoed door de rivier de Tasman die van de Tasman gletsjer afkomt. Het waterpeil wordt kunstmatig verhoogd als onderdeel van het Upper Waitakiwaterkrachtnetwerk en staat in verbinding met Lake Tekapo. Onderweg bekijken we de Clay Cliff. Deze liggen op privé terrein en zijn mooie rotsen in een prachtige omgeving.



In Oamaru de pinquin hoofdstad van NZ is blijkbaar een feestje want iedereen is er verkleed en loopt in oude klederdracht. We wandelen even door het plaatsje en rijden naar de Moeraki Boulders 78 km ten noorden van Dunedin
Er liggen ongeveer 50 zwerfkeien waarvan de grootste meer dan 7 ton weegt en doorsnee ruim 2 m is op het strand. Ze zijn afkomstig uit de kleiafzetting achter het strand en niet door de branding zo gevormd. We overnachten in Dunedin en rijden ’s avonds naar Otago Peninsula waar we met een gids op pad gaan op pinguïns te zien.
Het is erg leuk om de stelletjes uit het water te zien waggelen. Doordat je door een soort beschutte tunnels loopt kun je ze van dicht bij bekijken. Zij zien ons niet. Op de terugweg bekijken we nog de albatros vanaf een punt waar ze nestelen. Ze zijn geweldig om te zien. Daarna koken we zelf en duiken in bed.

Maandag 22 november
We rijden vandaag de Southern Scenic route en bekijken onderweg de Catlins Tour die van Balcluta naar Invervargill loopt. Dit zijn mooie bezienswaardigheden die je met korte wandelingen kun bereiken. We bekijkenNugget point een vuurtoren dat nu woonplaats van robben, zeeleeuwen. Ook wandelen we in 10 minuten naar de Purakaunui falls.

We eten ons broodje bij Lake Wilkie een klein bosmeer dat je met wandeling van 20 minuten kunt bereiken, en waar we genieten van de rust die er heerst. Het water spiegelt er heel mooi.

Bij Porpoise bay zijn vaak dolfijnen te zien zijn (alleen vandaag niet) Ook lopen we nog naar de Matai falls en horseshoe falls. Echt een heel leuke route dus met iedere keer leuke korte wandelingen naar mooie natuurverschijnselen. We rijden door naar Te Anau en eten heerlijk bij Olive tree. We blijven hier 2 nachten.

Dinsdag 23 november Fjordland National Park
Dit grootste natuurreservaat van NZ is wereldberoemd om de kilometershoge bergen, rotswanden die loodrecht uit de diepen fjorden omhoog oprijzen en watervallen.
Het Lake te Anau dat 61 km lang en 417 meter diep na het Lake Taupo het op een na grootste meer van NZ met het gelijknamige stadje Te Anau de “gateway to Fjordland” Hiervandaan nog 3 uur rijden naar de bekendste Milford Sound. We rijden de Milford Road een mooie route als vroeg in de ochtend de nevel wegtrekt boven de Milford Road.


De Milford Sound is de meest bezochte fjord van NZ. Hij is 22 km lang en wordt gedomineerd door de 1695 m hoge Mitre Peak We rijden naar het haventje en maken een boottocht door de Milford Sound. Aan gezien het hier 300 dagen per jaar regent doet dat het vandaag ook en is het zicht niet zo heel goed. Maar het is er prachtig.
Bij Mirror Lakes een paar minuten lopen vanaf de State Higway 94 kun je op een rustige dag de hele omgeving gereflecteerd in de meertjes zien, door de regen is dat vandaag helaas niet het geval. Het regent hier 6 m per jaar.
Voor de avond hebben we een tocht naar de gloworm caves geboekt. Door een aardbeving van 7,3 op de schaal van richter gaat deze echter niet.

Woensdag 24 november
Omdat het nog regent besluiten we om niet naar de Doubtfull Sound tour te gaan maar al naar Queenstown te rijden. Hier boeken we een rit met een jetboat.
In een razendsnel tempo vaart die boot 65 km p.u over de shot overriver Heel leuk gaaf maar wel eng je hoofd gaat rakelings langs de rotsen en je denkt dat je er zo tegenaan vaart. We rijden nog een stukje de bergen in en daar gaat het sneeuwen. Je hebt hier echt alle soorten weer maar over het geheel hebben we nog best geluk en alleen bij de Sounds regen gehad. We eten bij The Pig & Whistle pup waar het erg gezellig is. Mocht ik ooit weer hier komen dan wil ik ook de Lord of the ring safari gaan maken.

Donderdag 25 novemberWe vertrekken vandaag richting de glaciers een lange rit waar we rustig aan over doen. Onderweg stoppen we bij de John Hacket brug om te kijken waar de bungy jumpers vanaf springen. Deze is 43 m. We komen langs het spookstadje Bendigo waar het echt spookt want er is niets meer van over. Arrowtown is een leuk goudzoekerplaatsje de hoofdstraat lijkt op de set van een western met zijn oude huizen en winkeltjes en ook Lake Wanaka is geen toeristenoord zoals Queenstown. Lake Hawaea waar we langs rijden is prachtig blauw en het Mount Aspring NP waar we door heen rijden is geweldig mooi.
’s Winters komen de skiliefhebbers hierheen naar de bekende pistes van de Cardona en de Treble Cone. We slapen wederom in een top 10 park waar we weer een mooie cabin hebben. We hebben een glacier walk geboekt en een helikoptervlucht voor morgen. Dus dat wordt weer een mooie dag hoop ik.

vrijdag 26 november
Vandaag om half 8 opgestaan We gaan een gletsjerwandeling op de Frans Jozef maken en om 8;15 moeten we bij het boekingskantoor zijn. Zoals alles hier easy gaat moeten we hier 3 kwartier wachten en dan krijgen we bergschoenen aan en ijsschoenen mee en stappen in het busje. We rijden naar ons vertrekpunt en gaan eerst wandelen langs de tong van de gletsjer Na een uurtje lopen en een stukje klimmen, kunnen we onze ijsschoenen aandoen. De gletsjer is ongeveer 13 km lang en het onderster deel is ijs en puin
Wat hoger is het witter bovenop is het helemaal wit maar daar kun je niet te voet komen want dat schuift dagelijks zo’n 6 meter op en dat is te gevaarlijk. De gidsen hakken opstapjes in het ijs zodat wij redelijk makkelijk kunnen klimmen. Heel erg leuk om te doen en heel apart. Na 1,5 uur zijn we weer beneden en mogen de zware bergschoenen uit.
Op naar de Fox glacier,we een half uur met de helikopter mee.
Echt geweldig wat een uitzicht over die gletsjers en wat een apart gezicht Het gaat veel te snel weer om. We stappen nog even uit op de gletsjer maar omdat het bewolkt wordt moeten we snel weer terug. Echt gaaf en het geld toch wel waard. Net op tijd zijn we weer beneden het zicht veranderd snel en je kunt de gletsjer dan bijna niet meer zien.

We rijden nog naar Lake Matheson maar voor een mooie weerspiegeling waait het te hard. Het is een ketelmeer gevuld met gesmolten ijs. Hoewel het vandaag wel erg goed weer was en geen regen wat ook voor hier wel bijzonder is. We rijden nog naar Gillespies Beach maar daar is het koud en je ziet de kust met veel vergane bomen op het strand. We overnachten wederom in Frans Jozef en proberen nog onze foto’s op een cd te branden. Dit gaat helaas niet lukken omdat de dame in het internetcafé niet weet hoe het moet en hier na een uur pas achter komt. We laten het voor wat het is en gaan na een prachtige dag voldaan slapen.

Zaterdag 27 novemberNa 2 nachten Frans Jozef vertrekken we vandaag naar Westport langs de zuidelijke alpen door de mooie kustweg. We wandelen nog de Truman Track van Punaki NP met de mooie rosten in zee en zijn toen naar Cape Foulwind gereden. Hier wandelen we 2 uur langs de kust en kijken op een uitkijkpunt naar de zeehondenpups. In Hokitika kregen we een verbaal voor te hard rijden, het bord van de maximum snelheid hadden we niet gezien. Hokitika is een leuk plaatsje. De huizen in NZ zijn niet zo groot men verhuist hier vaak en de dorpjes zijn best wel saai, maar de mensen zijn erg vriendelijk De natuur is geweldig mooi en afwisselend. Ik snap nu ook waarom je door de honden besnuffeld wordt als je aankomt. Met zoveel dieren en natuur wil je echt niet dat ze ziek worden.



Zondag 28 november Abel Tasman
Vandaag zijn we richting Abel Tasman gereden. We reden door een mooi gebied met veel fruittelers met appels en kiwi’s We bekijken het plaatsje Motueka dat wel leuk is en een mooie omgeving heeft. We besluiten in Pohara te overnachten en rijden dan nog naar het Golden bay strand waar we heerlijk luieren en genieten van het heerlijke weer. Dit deel van NZstaat me helemaal wel aan. Het Abel tasman omvat mooie zandstranden door bomen omringd en rotsige landtongen

Maandag 29 november Abel Tasman en omgeving
We staan vroeg op en rijden naar Motueka en vandaar naar Marahau om met de watertaxi naar het Abels Tasman tevaren waar we gaan zeekayakken. Een erg leuke dag en het kayakken ging ons best goed af. Alhoelwel het water koud is had ik hier nog wel een aantal dagen langer willen blijven omdoor het park te wandelen. We rijden ook nog naar Kaiteritera Beach.

We overnachten in Motueka en rijden de volgende dag naar Picton.

Dinsdag 30 november Marlborough Sound
Vandaag gaan we voor 2 nachten via Nelson naar Picton. Picton de uitvalbasis voor de Malborough Sounds. We bekijken Nelson dat een leuke stad is. Ook Picton is een leuk plaatsje. En een mooie omgeving om rond te rijden. Dit schitterende gebied bestaat uit talrijke begroeide eilanden schiereilanden en fjorden. We gaan in Havelock mosselen bij The mussel boys eten. Deze grote groene die goed smaken zijn heel bekend in NZ.

Woensdag 1 december
We gaan naar Bobs bay om lekker te luieren en rijden nog naar Blendheim om in de giga supermarkt boodschappen te doen We koken ’s avond spagetti en gaan lekker op tijd slapen. Ook dit keer slapen we zoals iedere nacht in een mooie cabin met een goed bed waar we alleen ons slaapzakje op hoeven te leggen. In NZ is het gemakkelijk reizen vooral omdat we nog niet in het vakantieseizoen van de kiwi’s zelf zitten, is het nog niet zo druk. We overnachten in Picton

Donderdag 2 december
Vandaag staat de overtocht naar het Noorder eiland geboekt. Voor 142,00 € hebben we in Nederland dit al geregeld. We vertrekken om 10:00 uur van Picton naar Wellington 3,5 uur. We varen door Mallborough Sound en het is er heel mooi.

Zodra we aankomen in Wellington zoeken we een parkeerplaat en bekijken de stad. Na een bezoek aan het Te Papa museum wat erg mooi is, een tochtmet de Cable Car en een wandeling door de botanic garden en aan de stad zelf besluiten we verder te rijden voor de overnachting in Lower Hut. Het tochtje met de Kelburn Cable Car is wel leuk Met een kabeltreintje ga je naar een hoger stadsdeel waar je botanische tuinen kunt bekijken en genieten van het uitzicht.

Vrijdag 3 december
De drukte van de omgeving van Wellington laten we voor wat het is en we vertrekken richting Levin. We rijden naar Wanaganui en maken een mooie rondrit van 80 km langs de rivier over een grevel weg van 60 km.
Een slechte weg maar wel een mooi uitzicht. We besluiten te overnachten in Ohakune en bekijken de mooie meren Dry lake en Rotorua lake Daarna bezoeken we Ski field Turoa waar delen van The lord of de Rings zijn opgenomen.

Zaterdag 4 december
Vandaag bezoeken we Tongario National Park. Dit park heeft 3 vulkanen en de pieken rijzen uit de hoogvlakten met grassen omhoog. Dit was het eerste Nationale Park van NZ. Mount Ruapehu is de hoogste berg van het noordereiland 2797m en wordt in de winter gebruikt voor het skieen. Lake Rotopunamu dat het jade meer genoemd wordt is een beetje groen. Het is afhankelijk van de lichtinval van de zon wat de kleur van het meer is. Lake Taupo is ook heel mooi. We brengen ook een bezoek aan de Craters of the moon.
Dit is heel apart er komt allemaal stoom uit de grond. Met een bootje kunnen we een bezoek brengen aan Orakei Korako Geyserland.
Dit is een klein gebied waar heel veel verschillende natuurverschijnselen bij elkaar te zien zijn. Mudpool, diamant spuitwater, craters echt heel apart en indrukwekkend zijn ook de Huka fals. We overnachten in Taupo en eten bij een gezellige pub waar overigens wel veel securitie loopt om de boel in de gaten te houden Blijkbaar zijn de NZ heethoofden als ze te veel gedronken hebben en dat doen ze behoorlijk. Men stapt ook zo in de auto ook al is dat verboden. In NZ vallen jaarlijks 1000 doden in het verkeer Dat is erg veel gezien het aantal inwoners Hun rijgedrag is ook wel een beetje ruig.

Zondag 5 december
Vandaag maken we een lange rit naar Gisborn. Het regent vandaag maar de rit langs de kust is prachtig. Onderweg bezoeken we Napier. Door het trieste weer is dit niet heel geweldig.

Maandag 6 december
We vervolgende prachtige kustweg en komen vroeg in de middag aan in Ohope. Inmiddels is het prachtig weer en we gaan een middagje aan het strand gaan liggen om te genieten.

Dinsdag 7 december
Vandaag gaan we vroeg uit de veren en rijden vanuit Ohope naar Whakatane. Hiervandaan vertrekt onze jacht naar White Island. De beste excursie van het land. Dit vulkanisch eiland ligt 50 km uit de kust en is alleen per boot of vliegtuig te bereiken. We gaan met zodiacs aan land en krijgen een helm en een gasmasker op. het is hier heel vreemd maar heel mooi en apart en zeker de moeite waard.
's Avonds gaan we naar de Tamaki village een Maori dorp waar we hangi hebben gegeten. Dit is eten wat ondergronds is gegaard. Nu denk ik dat dat niet het geval is. Het was erg toeristisch maar wel leuk om wat van de Maori's te weten te komen.

We overnachten in Rotorua, zodat we morgen de vulkanische omgeving kunnen gaan bekijken.

Woensdag 9 december
Vandaag dus het Thermische gebied. We bezoeken Waimangu Volcanic Valley en Wai o Tapu Wonderland. Hier zie je zoveel vreemde activiteiten die in de aarde plaatsvinden. Bij Wai o Tapu heb je een champagne pool het grootste thermische meer. Er ontstaan prachtige kleuren maar het ruikt wel naar rotte eieren. Het is heel leuk om te bezoeken. Alle bezienswaardigheden liggen dicht bij elkaar en het is leuk om er langs te wandelen.











Ook Lake Taupo is prachtig om te zien. We rijden door naar Waitomo. We gaan hier overnachten, want we willen morgen de Waitomo caves gaan bekijken.

Donderdag 9 december
Na een overnachting in Waitomo, een dorp dat beroemd is geworden om zijn kalksteen grotten, gaan we deze grotten vandaag bekijken. We hebben een adventure tour geboekt bij Rap raft en Rock. Deze streek is doorzeefd met meer dan 50km ondergrondse gangen. het dorp bestaat alleen maar uit een hoofdstraat maar jaarlijks komen er meer dan een half miljoen bezoekers. Als het goed is gaan we ook de gloeiwormen zien.
Na een rit in een gamel busje komen we aan bij twee containers. We worden in een wetsuit gehesen en met leuke rubber laarzen en een klimtuig en helm op gaan we op pad. Eerst gaan we 27 m abseilen de grot in. dit lijkt erg eng maar valt wel mee. We krijgen in de grot een tube en lopen tot ons middel door het water. We komen bij een deel waar gloeiwormen zitten. De gids steekt vuurwerk af en door de trillingen gaan de gloeiwormen gloeien. Het lijken duizende sterretjes die tegen het plafond van d egrot aan zitten. Heel erg mooi. Daarna gaan we in de band liggen en laten ons stroomafwaard door de grot voeren. Op een gegeven moment gaan we klimmen en klatteren door smalle gangetjes en zijn we weer aangekomen op de plaats waar we de grot ingekomen zijn. Nu moeten we er natuurlijk nog uitklimmen. Met rubber laarzen gaat dit wat moeilijk maar het lukt wel. Het was echte een hele leuke tocht die je zeker gedaan moet hebben. Zodra we weer terug zijn bij onze auto gaan we op weg naar Waihi beach voor onze overnachting.

Vrijdag 10 december
Vandaag bezoeken we Coromandel.

Een schitterend gebied waar je mooie wandelingen kunt maken. We maken een heerlijke wandeling naar Cathadral Cove Je moet een heel steil pad volgen maar het is wel mooi.


Ook maken we nog een wandeling naar de warmwaterbronnen. Als je een gat graaft in het zand op het strand dan komt er warm water uit. Lekker om in te gaan zitten. We overnachten in Orere Point

Zaterdag 11 december
We rijden nog wat door Cormandel en brengen een bezoek aan Aukland. We wilde dit eerst de laatste dag doen maar aangezien het weer niet zo zonnig is doen we dat nu. Auckland is een mooie stad.

Maar aangezien we liever in de natuur zitten laten we de stad al snel achter en rijden naar de Bay of Islands. Hier brengen we de laatste dagen door. We rijden met de auto nog een aantal mooie tochten en wandelen naar leuke plaatsen. Met een boottocht maken we een prachtige tocht.
Ook gaan we nog een middagje vissen. De snappers die we vangen worden voor ons gefileerd en deze kunnen we bij komst in ons hotel gelijk bakken en opeten. Zo vers en zo lekker heb ik nog nooit vis gegegeten.

Woensdag 15 december
Via een mooie route langs geweldig grote Kauri bomen rijden we weer naar Auckland. De Kauriboom is de grootste en meest bekende inheemse Nieuw Zeelandse boom. Het is een soort conifeer of pijnboom die voorkomt in het noordelijke subtropische deel van het Noorder eiland. Hij kan gigantischs groot worden en is te herkennen aan de massieve, zilverkleurige stam. Ze kunnen meer dan 1000 jaar oud worden. Kaurigom is hars dat uit de boom sijpelt. Als de schors is beschadigd dan sluit de hars de wond. Door de Maori’s werd het gebruikt als een pigment voor tatoeringen en als kaugum. De europeanen gebruikte het als aanmaak voor verf, linoleum en tandprothesen. Morgen vliegen we weer naar Nederland. Nieuw Zeeland is voor ons een land dat we zeker nog eens willen bezoeken. Er is zoveel te zien en te doen dat we tijd tekort kwamen. Dus wie weet zien ze ons nog eens terug. Het is zeker een bezoek waard.