SONJA en MARTIN

Reisschema Oeganda

2012-01-22T18:18:00.000Z

In juni 2012 hopen we een reis naar Oeganda te maken. Deze reis stond al lang op ons verlanglijstje. Toen bleek dat onze vrienden Ron en Norma ook met deze plannen rondliepen, hebben we besloten om samen deze reis te boeken. De rondreis is geboekt met aansluitend een klein weekje bijtanken op Zanzibar en het aftellen is begonnen. We plaatsen alvast het reisschema op onze site, zodat we zelf regelmatig even kunnen wegdromen. Onze wens om "oog in oog" met de berggorilla te staan komt steeds dichter bij.

Dag 1 : Aankomst 3 juni

Aankomst op Entebbe International Airport en transfer naar ons hotel International Kampala in Kampala. Aangezien we 's avonds aankomen zullen we vrij snel ons bed opzoeken.

Dag 2 : Kampala – Ziwa – Murchison Falls National Park (ca. 6 uur) 4 juni

Vroeg in de ochtend vertrekken we vanuit Kampala richting het mooiste nationale park van Oeganda: Murchison Falls National Park. Onderweg maken we een stop bij Ziwa Rhino Sanctuary, de enige plek in Oeganda waar nog neushoorns voorkomen. Het reservaat is een project om de neushoorns te herintroduceren in de natuur en biedt de mogelijkheid om met een gids een rhino tracking te maken. Na dit bezoek vervolgen we onze weg naar Murchison Falls. Bij aankomst in het park brengen we een bezoek aan de adembenemende watervallen en genieten we van de machtige Nijl die zich hier met een enorme kracht naar beneden stort. We dineren en overnachten in Paraa Safari Lodge. http://www.paraalodge.com/gallery

Dag 3 : Murchison Falls National Park 5 juni

Na een vroeg ontbijt starten we met een game drive aan de noordelijke oever van de Nijl, begeleid door een ranger van het park. Tijdens de game drive hebben we grote kans op het zien van giraffen, olifanten, hartebeesten, leeuwen, oribis, waterbucks en diverse vogel-soorten. In de middag gaan we aan boord voor een cruise over de Nijl; een mooie kans om het wild van dichterbij te bekijken! We overnachten wederom in de Paraa Safari Lodge

Dag 4 : Murchison Falls National Park – Kibale Forest (ca. 9-10 uur) 6 juni

We laten Murchison Falls achter ons en rijden naar het zuidwesten richting Fort Portal. Dit is het gebied waar het Semliki en Kibale Forest National Park zich bevinden. Het is een lange rit maar zou absoluut de moeite waard moetenn zijn. We zijn benieuwd. De route voert door een heuvelachtig, groen gebied, waar kleine Afrikaanse dorpjes afgewisseld worden door bananenplantages en tropische bossen. Vanuit Fort Portal rijden we door naar het dichte regenwoud van Kibale Forest voor een verblijf temidden van de Afrikaanse jungle. We overnachten in Primate Lodge Kibale cottages.

Dag 5 : Kibale Forest & Bigodi Swamp 7 juni

Deze dag staat Kibale Forest National Park op het programma, een bebost gebied waar de meeste soorten én hoogste concentratie apen in Afrika te vinden zijn! Hier maken we een begeleide wandeling door het tropische regenwoud, op zoek naar de wilde chimpansees, red-tailed monkeys, black and white colobus monkeys en andere primaten. Na de lunch volgt er een wandeling door het Bigodi Swamp. Deze tocht is deel van een programma om de lokale

bevolking te helpen. De opbrengsten komen geheel ten goede aan de bewoners. Het is een wandeling door een paradijs voor vogelliefhebbers, maar ook apen en kleurige vlinders zijn veelal te zien. We slapen wederom in Primate Lodge Kibale cottages.

Dag 6 : Kibale Forest – Queen Elizabeth National Park (ca. 3 uur) 8 juni

We volgen de weg naar het zuiden richting Queen Elizabeth National Park, waarbij we de regio van de kratermeren passeren en een prachtig uitzicht hebben. Voor de lunch stoppen we in Kasese, een dorpje aan de rand van het beschermd gebied. Bij aankomst in het park maken we een game drive en zien we hopelijk het eerste wild. We overnachten in Queen Elizabeth Bush Lodge.

Dag 7 : Queen Elizabeth National Park 9 juni

Ook deze dag begint vroeg wanneer we op weg gaan naar het gebied dat bekend staat om de Uganda Kobs die hier komen paren. Terwijl we op zoek gaan naar leeuwen is de kans groot dat we ook olifanten, buffels, wrattenzwijnen en vele verschillende vogels zien. Na de lunch staat er een boottocht over het Kazinga Channel op het programma, een natuurlijk kanaal tussen Lake Edward en Lake George. Dankzij de olifanten, buffels en honderden nijlpaarden die hier verkoeling komen zoeken, zal de tocht ongetwijfeld tot één van de hoogtepunten van onze safari behoren. Overnachting wederom in Queen Elizabeth Bush Lodge.

Dag 8 : Queen Elizabeth National Park (Ishasha) 10 juni

Na het ontbijt verlaten we het noordelijke gedeelte van het park en rijden naar het zuiden. Dit

gebied is ook wel ook wel bekend als Ishasha en befaamd om de boomklimmende leeuwen. In de namiddag maken we een game drive en kijken uit naar deze katachtigen die in de takken van de reusachtige bomen verscholen liggen. We overnachten in Ishasha Ntungwe River Camp.

Dag 9 : Queen Elizabeth National Park – Bwindi National Park (ca. 2-3 uur) 11 juni

In de ochtend nogmaals een game drive op zoek naar de boomklimmende leeuwen. Na het ontbijt rijdenn we op ons gemak naar Buhoma. In de loop van de middag arriveren we in Bwindi National Park, het gebied van de bedreigde berggorilla’s. Waar we overnachten in Engagi Lodge. http://youtu.be/rliRvos45AI

Dag 10 : Bwindi National Park 12 juni

Het hoogtepunt van onze reis! We vertrekken vroeg onder begeleiding van rangers. Een weg banend door het dichtbegroeide woud en gaan op zoek naar de slaapplaatsen van de vorige nacht. De gorilla tracking is echter onvoorspelbaar en het kan twee tot acht uur duren voordat we de gorilla’s vinden. De wandeling kan vrij zwaar zijn, via modderachtige paden en door een bergachtig gebied, maar het is iets waar wij zeker naar uit kijken. Wanneer we de gorilla’s eenmaal gevonden hebben, kunnen we ze een uur lang bekijken terwijl ze eten, spelen en uitrusten. Wij hopen op een onvergetelijke ervaring! Voor de overnachting gaan we weer terug naar de Engagi Lodge.

Dag 11 : Bwindi National Park – Lake Bunyonyi (ca. 4 uur) 13 juni

Na het ontbijt verlaten we Bwindi en rijden we oostwaarts naar Lake Bunyonyi, het diepste meer in Oeganda. Deze omgeving wordt ook wel het “Klein Zwitserland van Oeganda” genoemd en is één van de mooiste gebieden in het land. De naam van het meer betekent letterlijk “Meer van de kleine vogels” . Er is een rijk vogelleven in dit gebied. Eenmaal aangekomen bij Lake Bunyonyi staat een motorboot op ons te wachten om u naar Bushara Island te gaan. We overnachten in Bushara Island Camp.

Dag 12 : Lake Bunyonyi 14 juni

Tijd voor ontspanning aan de oever van dit prachtige meer. Hier kunnen we even op adem komen en genieten van de omgeving. We kunnen kanoën, een duik te nemen in het verfrissende water, wandelen of een bezoek te brengen aan de Batwa stam (pygmeeën). We blijven nog een nachtje in Bushara Island Camp.

Dag 13 : Lake Bunyonyi – Lake Mburo National Park (ca. 4 uur) 15 juni

In de morgen verlaten we Lake Bunyonyi en rijden naar Mbarara. Na de lunch rijden we door

naar Lake Mburo National Park. Bij het binnenkomen van het park hopen we tijdens de game drive zebra’s, topi’s, elanden, impala’s en buffels te zien. Later in de middag staat ons een boottocht over het meer te wachten, een ideale gelegenheid om de nijlpaarden en het rijke vogelleven van dichterbij te bekijken! We slapen in Mburo Safari Lodge,

maar mogelijk wordt dit nog omgeboekt naar Mantana Tented Camp. http://youtu.be/OEOs4nPdn5o

Dag 14 : Lake Mburo National Park – Entebbe (ca. 4-5 uur) 16 juni
Vroeg in de morgen, het beste tijdstip om wilde dieren te spotten, maken we een wandeling door het nationaal park, vergezeld door een ranger. Lake Mburo is het enige nationale park in Oeganda waar een safari te voet gemaakt kan worden. We keren terug voor het ontbijt en rijden vervolgens op ons gemak terug naar de hoofdstad waarbij we de evenaar kruisen. Overnachting in Entebbe.

Dag 15 : Vertrek 17 juni

Op deze dag vliegen we via de luchthaven van Entebbe Airport naar Zanzibar. We verblijven twee nachten in Clove Hotel in Stone Town zodat we dit stadje op ons gemak kunnen verkennen.

Dag 16: Verkennen we Stone Town 18 juni
Dag 17: 19 juni We vertrekken naar Sandies Neptune Pwani Resort om echt even helemaal te relaxen en bij te komen van de reis.

Wij kijken er naar uit en hopen jullie naar afloop mooie plaatjes te kunnen laten zien.

Florida december 2011

2012-01-12T17:39:00.000Z

Donderdag 1 december 2011 vlogen wij naar Orlando voor een vakantie van twee weken Florida. Om 8 uur reden we met Conny, ons schoonzusje, die ons zou wegbrengen, richting Schiphol. En uitgerekend die ochtend had een sukkel met een graafmachine de bedrading beschadigd. Gevolg was dat de matrixborden niet werkten en er een giga file stond. Na 3 kwartier waren we net voorbij Beesd. Pfff dat ging hem niet worden. Zodra mogelijk namen de afslag naar Culemborg en stonden we even later trillend aan de balie van het NS station. We wilden proberen onze vlucht, die om half elf zou vertrekken,te halen. Je moet twee uur van tevoren inchecken. Maar dat ging zowieso niet lukken. Om vijf voor tien rende we naar de incheck balie. En we mochten gelukkig nog inchecken. Wel moesten we direct naar de gate, dus niet shoppen. Bij de gate aangekomen bleek dat we een half uur vertraging hadden, dus konden we eindelijk even uit blazen. In Parijs moesten we wederom haasten om de vlucht naar Orlando te halen. Maar uiteindelijk kwamen we omstreeks 6 uur ,s avonds aan in Orlando.

Als je aankomt in Amerika ruik je al gelijk dat je er bent. Je ruikt de geur van hamburgers. En alles is er groot. Vooral de auto's. Gelukkg hadden we snel onze huurauto (niet op de foto) en konden we rond negen uur inchecken in ons hotel Days Inn. Nog even snel onze eerste hamburger scoren bij Wendy,s en toen naar bed.

De volgende ochtend gingen we eerst heerlijk shoppen bij een van de grote malls met tig outletstores.

Daarna reden we naar Daytona Beach waar we lekker op het strand gingen luieren.

We sliepen bij Atlantic Ocean Palm Inn en aten ,s avonds een hapje eten op de pier en gingen lekker op tijd naar bed. Op zaterdagochtend maakte we een lange strandwandeling en vervolgde daarna onze reis. Zonder een echte planning (zoals we andere keren altijd gedaan hadden). We wilden het redelijk rustig aan doen, een keer duiken, naar de Key,s en een pretpark. De rest wilde we genieten van het mooie weer en strand. We reden een heel eind met de auto over het strand, want dat mag bij Daytona Beach. We kwamen uit bij La Fiesta Ocean Inn bij St Augustine Beach. Een heel leuk hotel aan het strand. Heerlijk weer een middag je aan het strand. Door de eigenares van het hotel werden we geattendeerd op een spektakel dat die avond zou plaatsvinden. Daar het kerstseizoen was begonnen, zou ,s avonds de kerstboom worden ontstoken. Dus wij togen ,s avonds naar de desbetreffende locatie. Daar was de plaatselijke bevolking dol enthousiast op de boom afgekomen. Wij moesten zelf best zoeken, we kregen de boom niet gevonden. Wat bleek het was een boom, die we thuis allemaal in de woonkamer hebben staan. Hij was enorm lelijk versierd en er zat een oude seniel bij, die de kerstman moest voorstellen. Het stelde dus niet veel voor, wij vertrokken dus al snel weer richting hotel.
De volgende ochtend ging ik al vroeg hardlopen. Heerlijk langs het strand met de wind door je haren. Toen ik terugkwam was bij Martin op de kamer, net een heerlijk ontbijt gebracht. En dat is voor Amerika echt bijzonder.

Na een lekkere douche vertrokken we naar St. augustine. Dit is een heel leuk stadje met een heel oud centrum. We hebben er heerlijk rondgeslenterd. Toen we dit stadje hadden bekeken reden we naar Clearwater Beach en kwamen daar, naar een mooie rit door Hilly Billycountry aan bij Royal Canadian motel. Dit motel was niet heel bijzonder. We besloten om nog een dag strand er aan vast te plakken, maar we in een ander hotel te verblijven. Dat werd Econo lodge. Dat beviel ons veel beter.

Ook hier maakte we lange strandwandelingen en genoten van het heerlijke weer en de zonsondergang. We bezochten ook nog een kerstwinkel. Jaren eerder hadden we namelijk een dergelijke winkel bezocht en die had de allermooiste kerstversieringen. Dus ik had er wel zin in. Helaas was deze winkel super kitch. Er werd dus geen kerstversiering gescoord.

Het strandleven beviel ons prima dus we besloten om de volgende dag naar Fort Myers Beach te rijden. Hier boekte we twee nachten The Neptune Inn. Dit was een heerlijk verblijf met een heerlijk strand en zwembad. We aten s' avonds in een leuke tent en genoten van het lekkere weer en ook hier weer van de de mooie zonsondergang. Ook de dag erna ging ik lekker hardlopen en ook Martin ging op pad. Daarna mooie schelpen zoeken en genieten van de zon. We reden ook nog naar Sannibal Island daar kun je super shell-hunting uitoefenen.

Daar liggen namelijk enorm veel schelpen. Bij een bekende ijssalon daar aten we een overheerlijk ijsje en gingen ,s middag weer heerlijk aan het strand liggen.

Donderdag 8 december begonnen we aan de wat langere rit door het gebied van de Everglades, naar Key Largo. We boekte ons verblijf bij Holiday Inn voor twee nachtjes want we zouden gaan duiken. Dit hotel was een van de mindere hotels van deze reis, maar dat mocht de pret niet drukken. We aten 's avonds in een leuk restaurant een heerlijke maaltijd. en zoals in veel restaurants konden we naar American footbal kijken. Bij Scuba Do Divers boekte we twee duiktrips. Vrijdagochtend trokken we dus naar 1,5 jaar weer eens een duikpak aan.

Met een boot vaarde we naar John Pennekamp Coral Reef. Weer even wennen, maar toen we eenmaal alles weer geinstalleerd hadden, konden we de sprong in het diepe maken. Omdat er veel wind stond kregen we uitgebreid uitleg, hoe we bij terugkomst naar de boot moesten zwemmen. Er zaten ook kwallen aan de oppervlakte, maar als we die ontwijkte, dan was er niets aan de hand. Samen met de gids en nog een meisje maakte we een duik van zo'n 50 minuten. We zagen o.a een soort pijlstaartrog (stingray) en een schildpad. Het rif was wel mooi, maar niet zo spectaculair als op Curacao. We zouden twee duiken maken. Na de eerste duik, toen we weer aan de oppervlakte waren, zwommen we naar de boot. Martin had de pech dat een kwal dit ook deed en die beet hem in het gezich. Gevolg, prachtige sileconen dikke lippen en de afdruk van de tentakels in zijn nek. Zodra die de boot bereikt had werd hij zeeziek. Dus voor hem was de pret eraf. Ook het andere meisje besloot dat ze niet meer wilde duiken. Dus heb ik maar afgezien van de tweede duik en zijn we teruggevaren. De duik voor de volgende dag hebben we geannuleerd. Er stond nog steeds heel veel wind en Martin zag een bootritje niet echt zitten.

We besloten de omgeving bij Key Largo te verkennen en die is ook heel mooi.

Bij Key Islamorado kun je bij Robbie's tarpon voeren. dat zijn giga grote vissen. De dag erop vertrokkenn we naar Key West. Ook hier waren we al weleens geweest. Maar op Key west is altijd wel wat te beleven. Het is er een gezellige boel. Martin had een mooie B&B gevonden "Westwinds of Key West" . Het zag er erg leuk en gezellig uit met een heerlijk ontbijtje.

's avonds gaat iedereen naar Mallory square om de zonsondergang te bewonderen.

Ook de kunstenaars, die zo een centje bij verdienen, trekken veel bekijks.

Daar het bijna kerst was werd er een botenparade gehouden. Een aantal boten waren verlicht en zagen er mooi uit in het donker.

De volgende dag huurde we fietsen en hebben lekker rondgereden, tot dat het begon te regenen. Maar dat was gelukkig maar van korte duur. We hebben ook nog heerlijk aan het strand gelegen. De dag erna reden we weer richting Orlanda. Bij Fort Lauderdale hebben we overnacht in het Hyatt Place Plantation. Dit is lekker dicht bij een grote outlet store. Zodat we nog een dagje konden shoppen. De volgende dag gingen we echt naar Orlando. We bleven 2 nachtjes in het Wingate hotel wat een prima loocatie is voor Universal Studio's want je kunt er heen lopen. De eerste avond besloten we dat we naar een kerstshow in Disney World zouden gaan. En die was echt super mooi. Het kasteel was versierd met 200.000 lichtjes en de vuurwerkshow was geweldig.

Het lukt me helaas niet de plaatjes gedraaid te krijgen maar het was echt heel mooi. De volgende dag togen we naar Universal Studio's en Advature Island om weer een dagje kind te worden.

We gingen ook in de Hulk een achtbaan die we de vorige keer hadden overgeslagen. Nu durfde we het aan. En dat was best eng.

Het Harry Potter dorp was ook erg mooi. Helaas zat de vakantie er al weer op. De dag erna hebben we nog wat winkels bezocht en vertrokken we nadat de huruauto was ingeleverd naar de luchthaven. Ook nu hadden we weer vertraging. De overstap in Parijs was omgeboekt en dat was maar goed ook. De vertraging van een uur werden er uiteindelijk 3. Dus wederom in paniek in Parijs. Ook die vlucht konden we maar op de nipper halen. Uiteindelijk toch gelukt op naar Amsterdam. Hier bleken natuurlijk de koffers er niet bij te zijn. maar die werden gelukkig een dag later gebracht. We kijken terug op een heerlijke vakantie en kijken nu al uit naar onze volgende trip. In juni staat een rondreis Oeganda op de planning samen met Ron en Norma en aansluitend een paar dagen Zanzibar. in Oeganda gaan we de berggorilla zoeken. Dus dat wordt vast geweldig.

Al weer een paar maanden thuis

2010-09-08T11:18:00.000+01:00

Inmiddels zijn wij al weer ruim twee maanden thuis. De dag van aankomst bracht ons alleen maar regen bracht, maar daarna hebben we genoten van zeer extreme temperaturen voor Nederland. Dit duurde zo'n 3 weken en daarna is het Nederlandse weerbeeld weer volledig terug. Lekker wisselvallig met af en toe zon en regelmatig een buitje regen. We missen de mooie blauwe hemel van Curacao dus wel regelmatig. Uiteraard hebben we afgelopen weken veel gedaan. Uiteraard eerst het Pink Ribon dames voetbal tournooi en daarna waren we heel druk met het Elfdorpenspel. Prins en ik kwamen in de krant met een foto. Op de dagen van het Elfdorpenspel zelf was het extreem warm. Op de zaterdagavond barste er een hevige onweersbui uit die er voor zorgde dat de straten compleet blank stonden en dat de tent het zwaar te verduren had. gelukkig is er niets gebeurd. Maar het weer deed een aantal bezoekers besluiten toch maar niet te komen. Al met al was het een heel leuk weekend waarvan hier wat foto's.

We hebben ook de tuin weer aardig op orde gebracht. Afgelopen winter was er behoorlijk wat bevroren dus hebben we rigoreus wat struiken gerooid. Ook hebben we hortensia's gepoot voor onze schuur en dat geeft eenn mooi vrolijk beeld. De schuurdeuren en de balken van de schuur zijn geverfd en ik ben crea bezig geweest met een tuinbankje.

Ook het kippenhok is versierd. Daar prijkt nu een kip en een haan op die ik heb geschildderd. Want we hebben inmiddels 3 nieuwe dames.

Die ons hopelijk gaan verblijden met verse eitjes. Ook de vijver heeft een opknapbeurt gehad, al blijft het water nog wel op erwtensoep lijken.

Prins is weer gestart met haar cursus behendigheid en de allereerste les was verbazingwekkend goed. Zo goed hadden we het nog nooit gedaan. Ze ging zelfs door de band, wat ze voorheen altijd heeft geweigerd. Erg leuk. Ook ben ik natuurlijk weer druk aan het trainen voor de voetbalcompetitie welke nu weer gaat beginnen. Dus zoals jullie lezen hebben we de draad weer lekker opgepakt. Al moeten we soms nog afkikken van het relaxen op de strandstoelen.

We zijn verder op zoek naar een leuke baan of andere uitdaging en Martin vertrek voor een paar weken naar Tanzania om daar een klus voor de Rabobank te doen. Dus ondanks dat we nog geen vaste baan hebbenn vermaken we ons prima. Ik probeer me ook op de hoogte te houden van Sully. Mijn grote liefde uit Curacao. Zoals jullie weten is hij verhuisd naar San Diego en maakt hij het daar heel goed. Zie dit filmpje. Echte heel leuk om te zien hoe goed het met hemm gaat. Vakantieplannen hebben we op dit moment nog niet maar die gaan er zeker weer komen. Dus dan houden we jullie zeker weer op de hoogte.

Ons laatste bezoek en dan naar huis

2010-06-15T17:33:00.003+01:00

De laatste twee weken van ons verblijf op Curacao zijn we verblijd met het bezoek van Mirjam en Diny. En dat was een gezellige boel. Het bestond vooral uit lekker eten en drinken en genieten. Ook moest er natuurlijk nog van alles en iedereen afscheid genomen worden. Zo hadden we eerst nog gezellige een bbq bij Liny op het mooie dakterras. Je kon heel mooi over Willemstad kijken.

Met Mirjam en Diny gingen we alle lekkere eettentjes af en bezochten de mooiste strandjes.

Lekkere pannekoeken op Porte Marie Beach

Naar Cinco voor de DJ en de lekkere Spare ribs,

We hebben ons op de vrijdagavond ook prima vermaakt bij Cabana Beach club. En ook daar natuurlijk weer genoten van het eten en lekkere cocktails en Proseco. En Martin was de Bob (altijd handig).

Het lekkerste was het eten bij Rozendaels. Echt super.

Ook bij Mundo Bizaro hebben we ons prima vermaakt en heerlijk gegeten.

Natuurlijk moest er ook gesnorkeld worden. Maar eerst even oefenen in het zwembad bij ons huis.

En lekker plonzen en gek doen hoort er ook bij.

Toen Mirjam en Diny naar Curacao vlogen zaten ze in het vliegtuig met de spelers van NEC. Zij moesten hier een tournooi spelen. Ook Ajax de partij. Ze moesten uiteindelijk de finale tegen elkaar spelen. Die wedstrijd, die overigens zeer slecht was, zijn we gaan bekijken. Uiteindelijk heeft Ajax met penalty's gewonnen.

Na hun vetrek hadden we nog anderhalve dag. Dus nog maar een keer spare ribs eten bij Cinco. En nog een keer eten bij de Vlindertuin. En afscheid nemen van de lieve mensen van de beveiliging aan de poort.

Onze laatste duik hadden we al achter de rug, maar we gingen ook nog even afscheid nemen bij Duikschool Wederfoort. Patrick heeft er tenslotte voor gezorgd dat we nu beide kunnen duiken. We hebben echt hele mooie duiken met hun gemaakt en veel gezien en geleerd.

Dan nog een laatste keer naar Daaibooi en van de laatste zonnestralen genieten. Voor de allerlaatste keer genieten van het geweldige uitzicht, vanaf de porche bij het huis.

En dan is de tijd van echt afscheid nemen aangebroken. Martijn, Marjan en Fleur brengen ons naar Hato. En ook collega Larissa is van de partij. Fleur heeft nog een kadootje voor ons en in een volgeladen auto rijden we naar de luchthaven. Het duurt wel even voordat Prins is ingecheckt. Maar uiteindelijk is dat

ook gelukt en kunnen we met een half uur vertraging gaan vliegen.

Op Schiphol staat de familie Blom te trappelen van ongeduld om Prins en ons te begroeten. Ze moesten wel heel vroeg uit bed, maar dat mocht de pret niet drukken. Met ballonnen en een spandoek werden we opgewacht in het natte Nederland.

Voor bloemen en de eerste boodschappen was gezorgd. En de eerste twee weekjes vlogen voorbij. Zo heeft Sonja de zaterdag na aankomst met de dames mee gespeeld tijdens het Pink Ribon Dames voetbaltournooi. Tijdens dit tournooi werd € 3.400,00 opgehald voor Pink Ribon. Het was die dag gelukkig prachtig weer en ik durfde zelfs van de glijbaan het koude water in.

Ook werden de programmaboekjes voor het Elfdorpenspel bezorgd en moesten met een groep vrijwilligers worden rondgebracht.

En natuurlijk de eerste wedstrijd van het WK bekijken op groot scherm bij Jeugdsoos Medua. Dus ons leventje hier is ook al weer gezellig druk. We gaan nu eerst genieten van (hopen wij) een mooie zomer in Nederland. Prins geniet in ieder geval op volle teugen van de tuin, de sloot en alle mensen en kinderen. En daarna??? We zien wel. Ons plan is om alleen maar te gaan doen wat we leuk vinden. En of dat gaat lukken?? We zullen zien. We hebben in ieder geval een geweldig jaar achter de rug en zijn een mooie ervaring rijker. natuurlijk hopen we een aantal mensen nog een keer te ontmoeten. En als het goed is komen Martijn, Marjan en Fleur met kerst naar Nederland. We kijken er nu al naar uit. We bedanken iedereen die ons regelmatig een mail, hyves, kaartje of telefoontje heeft bezorgd. Wij vonden het leuk om met het thuisfront contact te blijven en we hopen dat jullie hebben genoten van onze nieuwtjes uit het zonnige Curacao. Wat ons betreft geldt; Waar je ook bent, vrienden maken je wereld.

De laatste weken

2010-05-11T17:15:00.002+01:00

Inmiddels zijn we aan onze laatste maand op Curacao begonnen. Ik had jullie wat eerder een bericht willen laten lezen maar helaas heeft mijn laptop het begeven. (hopelijk alleen de adapter) Nu werk ik op die van Martin maar daar staan een deel van de foto's niet op. Ik heb namelijk de foto's van mijn fotoduik binnen maar kan ze jullie nu niet laten zien. Die houden jullie nog te goed. Als ze gered kunnen worden. Martin gaat morgen nog een dagje naar St Maarten en hopelijk kan hij daar een nieuwe laptop voor mij scoren. Voor moederdag zullen we maar zeggen want dat heeft hij al jaren uitgespaard.

Ondertussen hebben we niet stil gezeten natuurlijk. Zo hebben we met Marian, Martijn en Fleur Koninginnedag gevierd. We zijn naar de vrijmarkt in Punda geweest, waar het gezellig druk was. Ook zijn we nog even naar Boca Sami gereden. 's avonds hebben we lekker gegeten bij Marta Koosje en toen was de dag al weer voorbij. Op heel het eiland was geen Nederlandse vlag te bekennen maar het was zeker wel een gezellige dag.

Volgens de berichten uit Nederland was het weer daar wat minder. Hier was het lekker warm ( zo'n 33 gr) en een gezellige sfeer en geen regen die roet in het eten gooiden.

Natuurlijk werden we op de hoogte gehouden van het gebeuren in Meteren en Kapel Avezaath met Koninginnedag. Martijn en larissa waren eerste geworden in de optocht, die als thema nostalgie had. En Thom was met zijn vriendjes derde geworden bij de play backshow. Een foto van Thom houden jullie nog te goed.

Superior

De duik naar het scheepswrak de Superior stond nog op mijn verlanglijstje. Dus zijn we vorige week zaterdag daarheen gedoken met Patrick en Kurt twee duikinstructeurs. Het is best een toer om in en uit het water te komen omdat de zee daar erg ruw is. Ook kun je er niet altijd heen omdat er vaak cruiseschepen liggen. Maar eindelijk is het er dan van gekomen en het was gewelidg. Dit wrak waar Martin al eens was geweest ligt op ruim 30 meter diep. Het is een hele belevenis, je kunt door het wrak heen zwemmen en ziet dan echt hoe groot het schip is. Het is volgegroeid met koraal en we hebben zelfs een zeepaardje gespot. Erg mooi dus.

De Dijk

Afgelopen vrijdag zijn we naar ons laatste optreden op Mambo geweest. Hier trad de Dijk op en gaf echt een goed concert dat twee uur duurde. Huub was er niet mooier op geworden maar nog wel net zo goed als destijds in Meteren.

Ondanks dat 5 mei hier niet gevierd werd, hebben Martin en de collega's genoten van een vrije dag. We zijn naar Daaibooi geweest en hebben nog een lekker dagje op het strand gelegen. Martin heeft natuurlijk nog even zijn Spaans opgehaald.

ook het afscheidsetentje van Martin en zijn collega's hebben we achter de rug. We hebben heerlijk gegeten bij Pampus. En voor komende weken staat nog het een en ander op het programma. Zaterdag gaan we nog een keer een duik maken en 's avonds bbq-en bij Liny de oppas van prins. Woensdag gaat Martin nog een dagje naar St Maarten en 's avonds gaan we naar de pasta-night bij Cinco. En maandag komen Mirjam en Diny ons verblijden met bezoek. Dus nog even lekker chillen op de Antillen en dan 30 mei kroelen met onze troelen.

Naar Aruba

2010-04-28T19:31:00.000+01:00

Dinsdag 20 april brachten wij een bliksembezoek aan Aruba. We vlogen met een klein vliegtuigje waar ongeveer 12 personen in kunnen naar Aruba en genoten daar van het eiland. Het vliegen was best apart. Je zit daar in een kist (meer kun je het niet noemen en ziet de piloot en zijn bijvlieger gewoon zitten, tussen de opengeschoven gordijntjes door. Het vliegtuigje was een oud gebakje en maakte veel herrie. maar het is allemaal goed gegaan.

Vanuit het vliegtuigje konden wij de redding van Aruba zien liggen. De grote cruiseschepen doen namelijk ook dat eilandje aan. (Aruba is nog kleiner dan Curacao). Aruba heeft deze week plannen bekend gemaakt dat ze ook weer een dolfinarium willen hebben. Of dit alles door mag gaan is nog de vraag.

Het eiland is schoner dan Curacao. Je vindt er geen autolijken, afval en oude koelkasten langs de wegen. Ook het strand is er anders. Daar zijn lange zandstranden waar je een eind kunt wandelen, maar geen knusse baaitjes.
Na een rondrit over het eiland en een heerlijke lunch hebben we dan ook lekker langs het strand gewandeld en zijn daarna weer teruggevlogen.
Vanuit het vliegtuig konden we Coral Estate en de landingsbaan bekijken.

Sully nieuws

De geruchten dat Captain Sully mogelijk doof is blijken volgens George Kieffer niet te kloppen. Hij zegt dat Sully niet doof is maar hardhorend. (Zijn niet alle mannetjes dat??).Kieffer was de hoofdverzorger van Sully hier op Curacao.Volgens hem is de griend ‘zeker niet doof’. ”Uit een test blijkt dat hij geen geluiden boven de 20 kilohertz kan horen. Dat zijn heel hoge geluidsfrequenties die mensen ook niet kunnen horen. Doordat hij deze geluidsgrens mist, kan hij ook niet zelfstandig jagen in donkere wateren.. Sully’s hardhorigheid is dus de reden dat hij er zo slecht aan toe was op het moment dat hij aanspoelde bij Jan Thiel. Een griend die geen voeding meer krijgt van zijn moeder en zelf ook niet kan jagen, gaat het niet halen. Gelukkig spoelde hij hier aan en kon hij geholpen worden. Nu Sully in ‘Sea World’ (San Diego) woont hoeft hij niet te jagen en heeft hij geen last van zijn gehoorprobleem. Hij doet het prima.

Prins

Prins doet het even wat minder. Prins kreeg vorige week weer een epilepsie aanval. Nu zit er tussen 2 aanvallen ongeveer 6 weken. Hopelijk wordt die periode niet korter. Ook heeft ze kale plekken en ontstoken oren. Dus wij de dierenarts maar uitgenodigd. Nu heeft ze antibiotica, spul voor haar oren en mag ze niet zwemmen in het zwembad. En dat is natuurlijk een ramp. Dus nu spoelen we haar af en toe af met de sproeier en gaat ze wel lekker in het meer zitten. Het is wel handig dat de dierenarts aan huis komt, maar dit keer zakte ze door de stoel en lag ze op de grond. Over 2 weken moet Prins wel naar de praktijk voor een gezondsheids-verklaring en onderzoek voor de terugreis naar Nederland. Prins heeft er al veel zin in, want ze vindt het hier nu ook wel erg warm.

Sheta Boca

Afgelopen zaterdag zijn we naar Sheta Boca geweest. Dat is een Nationaal Park waar je 7 mondingen vanuit zee kunt bekijken. Nationaal Park is een groot woord, maar het is wel erg mooi om te zien hoe ruig de zee

toch is aan de noordkust.

Verder gaat alles nog zijn gangetje. Regelmatig valt de stroom weer uit en het stof en de zoute lucht vernield zoveel mogelijk spullen. Inmiddels zijn we er zeker achter dat je geen goede spullen mee moet nemen. Van beide labtops is de muis naar zijn grootje, dus we hopen dat de laptops het zelf nog even vol houden, want die zijn nu nog hard nodig. We proberen de laatste restaurantjes uit die we nog wilde bezoeken. Zo zijn we laatst bij Scampi's geweest, op een mooie locatie bij de boogjes. Ik had een heerlijk gerecht maar de vis van Martin viel wat tegen. Het afscheids etentje met de collega's van Martin staat gepland voor 8 mei. Vrijdag gaan we natuurlijk ook Koninginnedag vieren. Hier is op diverse plaatsen vrijmarkt en optredens. Dus we gaan even kijken of het net zo gezellig is als in Meteren. 7 mei gaan we naar een optreden van de Dijk op Mambo en dan gaat het helemaal snel voorbij. Nu nog even heel druk met het Elfdorpenspel.

Miieaaammie en more

2010-04-15T22:09:00.000+01:00

Welkom op Dushi Korsou
Als je op de luchthaven hier aankomt dan wordt je opgewacht door de meest onaardige Curacoenaren die er bestaan. Al diverse malen hebben we meegemaakt dat we worden afgesnauwd en ook de kranten melden dit regelmatig. Dus de eerste indruk is niet zo heel geweldig. Ook de omgeving bij de luchthaven is niet echt heel erg mooi. En daar gaan ze nu wat aan doen. De slechte weg die door een van de ergste buurten van het eiland loopt (Souax) en die richting Isla voert wordt aangepast. Er is 4,65 miljoen gulden onderweg uit Nederland die gaat zorgen dat de tropische verwachtingen van de toeristen waargemaakt gaan worden. Dit potje met geld zal wel met liefde zijn ontvangen bij aankomst. De weg wordt opnieuw geasfalteerd en er komen fiets en wandelpaden. Fietspaden zijn er bijna niet op het eiland dus dat is heel mooi. Natuurlijk ook nog wat mooie palmbomen om de sfeer helemaal compleet te maken. Uiteindelijk betalen de Nederlandse toeristen het allemaal zelf want het geld komt uit Nederland.

Naar Miami

Ons uitstapje naar Miami zit er ook al weer op. Zondag vlogen we na Miami om 2 nachtjes in Fort Lauderdale te verblijven en daar te gaan shoppen. We werden door Liny naar het vliegveld gebracht. Zij is de moeder van een collega van Martin en heeft op Prins gepast en Prins lekker verwend. Het mooiste van vliegen overdag is de mooie kleuren blauw die je ziet aan de hemel vanuit het vliegtuig. Ook konden we Miami zelf goed vanuit de lucht bekijken.

We hebben weer kennis gemaakt met de eetcultuur in Amerika. Zitten, een hoofdgerecht en een grote beker met cola, snel opeten en dan komt je hoofdgerecht. Na 2 dagen voel je je al als een Amerikaan die 200 kilo weegt. Snap niet hoe die mensen het opkrijgen. Zie hier ons voorgerechtje.

Terwijl de supermarkten vol liggen met het heerlijkste eten, wordt er toch heel veel buiten de deur gegegeten. Maar ook in de supermarkten is de keuze zo groot dat je wel dik moet worden. Zie hier de keuze aan pastasauzen en chips.

Ik snap best dat iedereen hier dik is want er zijn zoveel verleidingen dat ik ook dicht zou groeien als ik hier zou wonen. Maandag zijn we gaan winkelen. We wilde heel graag weer naar Nike Town een hele grote winkel met Nike kleding. Laat nou uitgerekend die winkel de dagen dat wij er waren voor een kleine verbouwing gesloten zijn. Maar gelukkig waren er nog voldoende andere winkels over. Van de crisis is weinig te merken. Er wordt voor miljoenen dollars gekocht. We moesten bij een kassa wachten op een vrouw die 20 paar schoenen en wel 100 andere kledingstukken en 10 tassen moest afrekenen. Het werd allenmaal in dozen gepakt en met personeel naar haar auto gereden. Absurd. We hebben ons dus prima vermaakt daar, en dames ik heb nieuwe voetbalschoentjes gekocht in de MVV58 kleuren, zonde om te dragen, want dan worden ze weer vies, maar ik kan dus aan de bak straks.

Sully nieuws

Het allerleukste wat ik hier op Curacao gedaan heb is oppassen op Sully de gestrande griend. Bijna een half jaar is hij hier op Curacao geweest in de hoop dat hij weer de vrijheid in kon. Helaas lukte dat niet en Sully verblijft nu al weer een paar maanden in Sea World in San Diego. En daar gaat het erg goed met hem. Toen hij aankwam woog hij ongeveer 1000 pond en dat was heel wat meer dan wat ze ooit hadden kunnen hopen, want de kans dat Sully in leven zou blijven was zo'n 15%. Sully is eerst een maand in carantaine verbleven en moest wennen aan het water. Hij zat daar in een verwarmd bad dat langzaam aan is afgekoeld. Het water op Curacao is namelijk zo'n 10 gr. warmer en daar moest hij aan wennen. Daarna mocht hij kennis maken met wat dolfijnen en dat zijn inmiddels dikke maatjes met hem. Ook heeft hij 2 vriendinnen genaamd Bubbles van 30 jaar oud en Shadow van 47 jaar oud. Deze verblijven al zo'n 20 jaar in Sea World. Volgende week worden nog wat testen afgenomen, want het vermoeden bestaat dat Sully doof is. Dat verklaart dan ook waarom Sully niet met de groep is meegegaan. Hij heeft waarschijnlijk het signaal van vertrekken niet kunnen horen. Toch kan Sully binnenkort starten met optreden. In mei staat zijn eerste optreden gepland en Sully heeft er zin in om samen met zijn 2 vriendinnen van start te gaan.

http://www.scribd.com/doc/28991231/Sully-in-San-Diego Hier kun je nog wat extra foto's en teks van Sully bekijken.

Regen

2010-04-09T13:39:00.000+01:00

Na maanden van droogte is vandaag de eerste serieuze regen gevallen en voor velen als een bijzonder welkome verrassing. Nou zit ik niet op dit soort verrassingen te wachten want een nat Curacao is net als gaan skieen zonder sneeuw. De regen is een gevolg van een koufront dat het hele zuidelijke Caribisch gebied bestrijkt en reikt tot aan het noorden van Venezuela. De temperatuur was zelfs gezakt naar 24 gr. en dat is koud voor ons doen. Het houdt nog een paar dagen aan, wordt verwacht. Je zal maar net je paasvakantie hier geboekt hebben. De aanhoudende droogte zorgde de afgelopen maanden voor veel stofoverlast en sterfte bij planten en dieren. Die zijn dus wel erg blij met dit weer. Maar een hele dag regen, dat hebben we hier gelukkig nog niet eerder gehad.

Kosten BES
De kosten die Nederland straks jaarlijks heeft aan de BES eilanden (Bonaire, St Eustatius en St Maarten) gaat betalen zijn begroot op 101,8 miljoen euro. Deze cijfers zijn een indicatie. Daarnaast zijn met Bonaire nog geen definitieve bestuurlijke afspraken gemaakt. De berekening is nu dus gebasseerd op afspraken met St E. en St. M. je kunt wel nagaan waar dit geld vandaan komt. En dit staat los van alles wat er in Curacao gepompt is. Soms lijkt het erop dat Nederland nog steeds probeert hun fouten af te kopen. Zo had natuurlijk nooit de slavernij plaats mogen vinden. Ook de raffinaderij had Shell nooit, zonder de grond te renoveren, voor 1 Naf van de hand mogen doen. Curacao zit nu namelijk met vreselijke vervuiling en doet daar niets aan. Maar veel geld komt niet op de juiste bestemming heb ik het idee.

Schuldsanering tot nu toe 962 miljoen
Sinds de start van de schuldsanering is er 962,1 miljoen gulden door Nederland betaald. Het ging daarbij om 732,8 miljoen gulden aan aflossingen en 229,3 miljoen gulden rente.Van oktober 2009 tot en met februari 2010 bedraagt de schuldsanering 404,9 miljoen gulden. De cijfers blijken uit een bijlage die demissionair staatssecretaris Ank Bijleveld-Schouten (Koninkrijksrelaties, CDA) aan de Tweede Kamer heeft gestuurd.

Miami

Zondag vliegen we voor een paar dagen naar Miami. We willen daar lekker in de grote malls gaan shoppen en weer even op Amerikaanse bodem vertoeven, want dat is inmiddels al weer een jaar of 7 geleden. Hiervandaan is dat maar 2 uur vliegen dus is het voor een paar dagen makkelijk te doen. We verblijven daar in hotel Hyatt Place. Twee oudere dames (de moeder van een collega van Martin en een vriendin) komen bij Prins oppassen en verblijven hier in huis. Zo is Prins niet alleen en wordt ze lekker verwend.

Vanuit Meteren hebben we weinig nieuwtjes ontvangen. Mijn voetbalteam blijft het moeilijk houden door de vele blesures en staan ergens onderin de ranglijst. Het eerste elftal is veilig maar het 2e en 3e moet nog flink aan de bak om niet te degraderen. Wel zijn er aan de Achtersteweg nieuwe bewoners komen wonen. Een half jaar geleden is er namelijk een hangbuikzwijntje overleden. Nu is er een nieuwe aanwinst aangeschaft door de eigenaren, genaamd Zwinka. Swinka heeft als medebewoner een prachtige Schotse Hooglander.

We kijken er naar uit om Swinka en de Hooglander te ontmoeten. En gaan de komende weken genieten van de laatste 2 maandjes Curacao.

2010-03-30T15:59:00.000+01:00

Tijdens mijn terugvlucht naar Curacao, waarbij we een stewadess hadden die erg op Annie de Rooij (Paul de Leeuw) leek, zat ik naast een man (een aardige jup uit Amsterdam) die voor een strandfeestje naar Saint-Barthélemyt vloog. Hij was vermoed ik net zo oud als ik en zit in het onroerend goed en voldoende slappe was. Hij stapte uit in Sint Maarten en werd door een vriend met prive jet opgehaald om naar dat eilandje te vliegen. Dat is een eilandje voor de echte jetset en moet volgens hem prachtig zijn. Vele rijke mensen hebben daar een prive villa of huren daar een kamer in een van de mooie hotels. Voor ons gaat het er niet van komen om daar een kijkje te gaan nemen maar wil je dus vertoeven in het Saint Tropez van de Caribien dan moet dat de place to be zijn.

Tijdens de vlucht heb ik zowaar lekker gegeten in het vliegtuig. Als voorgerecht kreeg ik op beukenhout gerookte zalm. Opgediend met ingelegde venkel gebakken uien en dille met een gember-karnemelkflan. Ja klinkt alsof je er een uur over doet om het op te krijgen maar dat was niet het geval. Het was wel lekker. Het hoofdgerecht was langzaam geroosterde kipfilet vergezeld met tomatenjus, polenta (wat dat is weet ik niet) en Parmezaanse kaas en gekneusde erwten met munt, gegarneerd met gerookte kalkoen. Je moet er maar opkomen maar het blijkt van de hand van eerste klas kok Margot Janse uit Zuid Afrika te zijn. Wie kent haar niet?? De tweede maaltijd was een kipsalade als voorgerecht en een gebakken gnocchi met parmezaanse kaas.Dat blijkt dus een paddenstoelencompote te zijn met veloutesaus en groene asperges. Ook weer lekker. Natuurlijk ook een wijntje genomen om te kunnen slapen maar dat ging helaas niet op. En na 3 films kwam ik dus met vierkante ogen uit het vliegtuig. De laatste keer dat ik waarschijnlijk hierheen ben gevlogen.

Goed bezig

Afgelopen zaterdag zijn we goed bezig geweest. In het kader van de vrijwilligersdag (net als in Nederland hebben ze hier ook een dag waarbij men verzocht wordt aan vrijwilligerswerk te doen) hebben we met de collega's van Martin een stuk strand schoon gemaakt bij St Jorisbaai. En dat was echt nodig.
Het strand daar lag bezaaid met plastic troep. Flesjes, dopjes, zakjes, schoenen en andere zooi die door vissers en boten in zee wordt geflikkerd. Door de stroming en de wind komt een deel daarvan op St Jorisbaai terrecht. Gewapend met een shirt, handschoenen, pet en een hark zijn we dat in een grote container gaan gooien. Je kon goed zien dat we geweest zijn en de container was afgeladen vol.

Het was een warme klus maar als beloning kregen we via een mobiele bbq een maaltijd en voldoende drinken aangeboden. Dus na het karwei werd er voor ons flink gebakken. We kregen een bak friet met wat salade en voor een week vlees. En dat om een uur in de middag. De rest van de dag hadden wij dus voldoende gegeten. Maar het resulaat mocht er zijn na een dagje hard werken.

Toch een boer in de familie. Mijn vader wilde vroeger eigenlijk boer worden, maar aangezien mijn moeder als de dood voor koeien was. was dat geen optie. In ruil daarvoor mocht hij een paar hobby koeien en die stonden in de winter altijd bij ons op stal. Die hobby is waarschijnlijk door Thom en Jesper overgenomen. Moet Thom al met een kalf een modeshowtje lopen zo was Jesper fotomodel voor een vakblad voor boeren en een uitnodiging voor een bijeenkomst voor boeren. Zoals Jesper met alles doet heeft hij dat heel serieus op zich genomen en zich als volleerd boer(tje) gedragen. Zie de leuke foto's van Jesper en Larie op de boerderij bij goede vrienden van Rita en Alex.

Via hyves kregen we ook bericht van Larissa. Haar hobby is voetballen en marjoretten. Twee heel verschillende dingen. Afgelopen winter werd ze met haar voetbalteam kampioen. Nu behaalde ze de eerste prijs bij een marjorettenwedstrijd.

Dus zo als jullie lezen heb ik een beroemde familie. Ook moet natuurlijk vermeld worden dat Rita met Banjer het eerste diploma gehoorzaamheid behaald heeft. Natuurlijk was Banjer ook al wel geslaagd voor de puppycursus, maar hierbij moet ze echt luisteren.

Voordat wij naar Curacao vertrokken kregen we een soort van inburgeringscursus. Daar zat een recept van Ronnie Martina bij en dat ging ongeveer als volgt;
Neem een eiland van 444 vierkante kilometer in de Caraibische Zee. Roei de oorspronkelijke bevolking uit, bevolk het met Hollandse zeevaarders en laat vervolgde joden via Amsterdam en Brazilie zich op het eiland vestigen. Voer vervolgens duizende tot slaaf gemaakte Afrikanen in voor doorvoer en het zware werk. Zet een olieraffinaderij neer, waar Venezolanen, Columbianen, Portugezen en zwarte uit de meeste omringende gekoloniseerde eilanden te werk worden gesteld. Voeg daarbij een paar honderd joden uit Oost Europa en enkele Libanese, Palestijnse, Syrische, Dominikaanse, Indiase Chinese en Haitiaanse gelukzoekers. Men krijgt dan gegarandeerd een samenleving met gedragspatronen die zelfs voor antropologen, psychologen en psychiaters moeilijk te verklaren blijken te zijn. Dat eiland is Curacao.

De Nederlanders ziet men hier als hard werkende, kritische, botte en op geld gefocuste, weinig elegante en altijd drukke vloekende personen. Dus we snappen wel waarom het hier niet altijd gaat zoals wij willen. Het is een samengeraapt zooitje mensen met die eigenwijze Nederlanders ertussen die denken dat ze het wel weten. Ja er zit hier namelijk ook een deel "pijn in mijn reet" Nederlanders die de aardappels nog in hun keel hebben en een beetje poeha lopen te verkondigen. Tjonge jongen wat kunnen die bluffen en aanstellen.

Wij hebben daar niet veel mee te maken en vermaken ons nog prima op het eiland. De dagen vliegen om en dat zal de komende maanden ook wel zo zijn. De vele vrije dagen voor Martin komen er aan (ook hier wordt Koninginnedag gevierd en profiteren we van 2e paasdag, Goede vrijdag, Hemelvaartsdag en de Pinksteren). En de dag van de arbeid valt op een zaterdag maar wordt hier naar maandag 3 mei verzet dus is waarschijnlijk ook een vrije dag.

We gaan de komende tijd nog een dagje naar Aruba en om onze verjaardag te vieren gaan we in april een paar dagen naar Miami om te shoppen. Martin gaat nog een dagje naar Sint Maarten en we willen nog wat duikjes maken en naar Sheta Boka. En we krijgen nog gezellig bezoek. Daarnaast moet ik het boekje voor het Elfdorpenspel nog mee opstellen en de vele andere dingen die daar bij komen kijken. Zorgen dat de hut hier schoonn is voor ons vertrek en de dozen voor ons vertrek inpakken die weer naar huisgevolgen worden. Dus al met al druk druk druk en dat bij een temperatuur van 33 graden. Natuurlijk tussendoor ook lekker zwemmen en een boekie lezen. En zoals jullie zien is dat heerlijk. Met een glaasje drinken en een goed boek is het prima uit te houden zo.

Kroelen, afkoelen en meer.

2010-03-23T16:13:00.000Z

Nog steeds bereiken mij mooie foto's van wat er zich in Nederland en elders afspeelt. Zo is mijn broer met het gezin naar Oostenrijk geweest om lekker te skieen en dat levert altijd mooie plaatjes op. (En voor Martijn een pijnlijke arm).

Was het in Nederland nog berekoud begin maart, dan is hier het tegenovergestelde aan de gang. De natuur lijdt. Planten, bomen, landdieren en vogels lijden momenteel zwaar onder de extreme droogte. “Je ziet dat er bijna geen vruchten zijn en ook minder insecten”“Planten gaan over op energiebesparing. Bijvoorbeeld door hun bladeren te laten vallen. Ze leven op een minimale waterhuishouding.Als er dan nog geen regen komt gaan ze uiteindelijk dood. Leguanen komen meer uit de natuur op zoek naar voedsel en water. Het aantal verkeersslachtoffers onder deze reptielen neemt daardoor zichtbaar toe. Ze liggen bij bosjes dood langs de weg. Ook veel vogelsoorten en vleermuizen hebben het vermoedelijk zwaar door het gebrek aan voedsel en vocht. Het levert soms ook mooie plaatjes op doordat de zoutpannen droogvallen en de vogels die een borrel en een bad nemen in ons zwembad. Daarna natuurlijk even drogen in het zonnetje.

Minder honden en katten ingeslapen.

De huisdieren hebben het hier ook nog steeds erg moeilijk. In 2009 werden er maar (nou ja maar) 3513 dieren, tegenover 4640 in 2008, ingeslapen. Hierbij waren 850 puppies. Volgens de dierenbescherming is het te danken aan de sterilisatiecampagne. En het nieuwe dierenbeleid dat de dierenbescherming voert. Ongewenste dieren worden niet zomaar meer opgehaald. Men voert een gesprek met de eigenaar en vaak wil men het dier dan toch houden. (met alle gevolgen van dien). Het blijft in mijn ogen toch een drama. Er zijn 2216 volwassen honden afgemaakt, 261 katten en de rest zijn kleintjes. Gelukkig werden er wel meer honden geadopteerd. Maar helaas liggen er nog dagelijks doodgereden honden langs de weg. Diep triest als je ziet hoe ze hier met dieren omgaan. Gelukkig is wel de geitendief opgepakt. Deze was met een nieuwe lading gestolen geiten op weg naar de slager maar werd tijdig gesnapt en de geiten konden terug naar de rechtmatige eigenaar. Nu twijfelen wij er niet aan dat onze hond Lekker verwend is.

De bootduik
deze was geweldig. We gingen met een speedboot vanaf Piscadera haventje naar de kust bij Bullenbaai. Daar ligt Seldom rif een plaats waar zelden gedoken wordt. En daar gingen we te water door van de boot af te springen. We moesten uiteraard goed op de propellor letten. Na zo’n 10 minuten werkten mijn oren pas mee en kon ik wat dieper gaan 21 m. maar het rif was sprookjesachtig prachtig. Ik ga nog proberen foto's te bemachtigen.

Kroelen en afkoelen
10 maart vertrok ik voor een korte trip naar huis. Na 3 films een warme maaltijd, een ontbijt en een kwartier te hebben geslapen kwam ik na een vlucht van 9 uur aan op schiphol, waar ik door mijn broer werd opgehaald. En ja de temperatuur was behoorlijk wat lager dan op Curacao. Even wennen maar natuurlijk wel gelijk op pad. En natuurlijk 's avonds even met de meiden meetrainen. Dat was natuurlijk wel weer even wennen. Het is ook altijd weer een beetje vreemd in je eigen huis thuis te komen. Maar nog altijd bevalt dat prima je eigen badkamer etc etc. Er liep ook een nieuwe buurtbewoner die ik nog niet kende. Ze had het enorm druk en ik weet niet waar ze vandaan komt. Deze dame liep parmantig te struinen door de tuin.
Gelukkig diende ook de lente zich aan en heb ik het niet extreem koud gehad. De sneeuwklokjes en krokusjes bloeiden nog in de tuin,

maar ook liepen onze leenschapen er met leuke lammetjes

Eindelijk kon ik ook bekijken hoe de greppel was gedempt. Deze is al een paar jaar een punt van discussie. De achterburen aan de Lindelaan en wij wilden deze greppel al jaren dichtgegooid hebben, omdat er zoveel zooi in gegooid werd. Maar men wist nooit van wie die nu was. Volgens ons de helft van de woningbouw (en de helft van ons. Onlangs moesten we bellen naar de woningbouw dat ze hem dicht wilde gooien en dat is nu gelukkig inmiddels gebeurd. En dat ziet er stukken beter uit.

Een zonsondergang in Meteren blijkt ook prachtig te zijn.

Zaterdag ging ik natuurlijk mee om de meiden aan te moedigen bij de wedstrijd tegen Vuren. Een zwaar gefrustreerde scheid nam daar helaas het heft weer in handen en moest weer laten zien dat hij thuis niets te zeggen heeft, maar op het veld wel. Zo werd een penalty ontnomen een viel er een buitenspel doelpunt. Gelukkig werd het toch nog 2-2 voor onze dames.

Ook was er een optreden van Jan Smit. Waar de dushi's allemaal lekker uit hun dak gaan.

Diana, Irma en Veroniek bij Jan Smit

Ik moest helaas om half 2 aftaaien. Nooit geweten dat je zo'n last kunt hebben van een jetlag. Ik heb geen enkele nacht doorgeslapen en lag standaard om 3 uur wakker. En probeer dan eens wat te kijken op tv. 7 zenders die je smeken een dame met veel plastic te bellen. Het "Bel mij"gehalte spettert van het beeld en de plastic borsten komen bijna door de beeldbuis. Schakel je om naar een andere zender dan zit er een zweefteef die je toekomst wilt voorspellen. En lekker lezen wilde ook niet echt lukken. De volgende dag wordt je met rode ogen en een soort van kater wakker.

Natuurlijk ben ik ook bij Monique, Louis en Milo geweest. Milo heeft na de vorige operatie aan haar poot inmiddels weer een flinke bult. Deze wordt er vrijdag afgehaald en hopelijk komt de kanker dan niet meer terug. Gelukkig is ze nog wel altijd even vrolijk.

Bij Thom en Jesper heb ik geluisterd naar de spreekbeurt die Thom op school heeft gehouden over Curacao met als resultaat 2 x een 9. Ook moest ik even naar een kalfje gaan kijken. Thom doet in april namelijk mee met een show van de fokkersclub. Kinderen moeten dan een kalfje showen en deze zelf begeleiden en netjes mee laten lopen. Thom gaat nu dus regelmatig oefenen met Adrienne 144 om de wedstrijd te winnen. Ook stond hij in de krant om de wedstrijd aan te kondigen. Het kalfje is een schoonheid en het oefenen gaat op een enkele strukkelpartij na super goed.

Ook hebben we met het bestuur van het Elfdorpenspel vergadert nu ik toch even in Nederland was. Alles verloopt volgens planning en het belooft weer een leuk feest te worden. Hier ga ik weer flink verder om nog wat sponsoren te scoren. Dus wil je meedoen laat het even weten.

Afgelopen zaterdag was alweer de laatste dag van mijn reisje naar Nederland. Natuurlijk wilde ik ook de thuiswedstrijd van de dames tegen Haaften zien. Ze hebben helaas verloren maar hard gebikkeld tegen de onsportieve dames uit Haaften. Onze bikkel Susanne kwam helaas na een slijding heel ongelukkig ten val en haar nek knakte. Ze moest met de ambulance worden opgehaald. De dame achter het stuur deed haar naam eer aan en kwam verzakt te zitten.

Gelukkig was de Schummert met zijn tractor snel ter plaatsen en haalde de ambulance op het droge. Suus werd naar Utrecht gebracht maar mocht gelukkig met een nekkraag om weer naar huis. Hopelijk is onze bikkel weer snel hersteld.

In de kantine moest natuurlijk nog wel even met Monique en ome Hans een laatste borrel (jachtbitte) gedronken worden. Na ook nog wat drankjes met de dames ging ik huiswaarts om de volgende dag weer op het vliegtuig te stappen om daar weer te gaan kroelen met Martin en Prins.

Onze buurjongen Daan heeft tijdens mijn afwezigheid regelmatig met Prins gespeeld. Hij moest natuurlijk even op de foto met de voetbalplaatjes die we voor hem in Nederland gescoord hadden. Ook de medaille die hij met tennis gewonnen had moest om. En Prins moest er ook even bij.

Tijdens mijn afwezigheid was er natuurlijk ook weer het nodige nieuws. Zo werden 5 ambtenaren van de Burgerlijke Stand en het Bevolkingsregister (Kranshi), aangehouden in verband met een strafrechtelijk onderzoek door het Openbaar Ministerie naar ‘onregelmatigheden’.Volgens onbevestigde berichten gaat het om fraude met paspoorten en rijbewijzen.

De nieuwe brandweerauto’s zijn eindelijk aangekomen. De wagens zijn speciaal geschikt om in de smalle straatjes van Punda en Otrobanda te opereren. Het heeft een poosje geduurd voor de nieuwe wagens op Curaçao aankwamen. na een reis van twaalf dagen, voordat de twee brandweerwagens met de Spring Tiger van rederij Seatrade vanuit Rotterdam aankwamen. De aanschaf van deze wagens heeft het eilandgebied ruim een miljoen gulden extra gekost na het debacle met de aankoop van twee andere wagens voor 1,3 miljoen gulden die echter niet aankwamen wegens malafide praktijken van onder meer tussenpersonen. Een strafrechtelijk onderzoek naar Brandweergate loopt nog steeds. Twee ambtenaren van het eilandgebied zijn inmiddels disciplinair gestraft doordat ze enkele loontreden in salaris terug werden gezet. Het voorwaardelijk ontslag van een brandweercommandant bleef door de rechter gehandhaafd, maar de commandant hoefde niet de verloren 137.000 gulden terug te betalen.

Ook vindt er op dit moment een grootschallig drugonderzoek grootschalig tussen Curacao en Bonaire plaats.

Tja naar onze mening blijft het een beetje een bananenrepubliek en gebeuren er de gekste dingen. Vooral Martin maakt dagelijks mee dat er afspraken gemaakt worden die men niet nakomt. Jammer want er zijn ook hele vriendelijke mensen en het weer en het buiten leven blijft heerlijk. En ook in Nederland vinden vreselijke dingen plaats. Dus het is overal wel wat.

De Antilianen hebben ook hun eigen 10 geboden. Deze werden op de radio uitgezonden.

1. Werken is gezond, laat het over aan de zieken
2. Wanneer je de zin voelt om te werken, ga dan zitten en wacht tot het over is
3. Relax, er is nog nooit iemand dood gevallen tijden rusten.. maar je kunt je lelijk verwonden tijdens het werk
4. Werk zo weinig mogelijk, laat de anderen doen wat gedaan moet worden
5. Stel nooit iets uit tot morgen, als je het ook tot overmorgen uit kunt stellen
6. Werk is heilig, raak het niet aan
7. Rust tijdens de dag om 's nachts te kunnen slapen
8. Hou van je bed, het is je tempel
9. Leef om te rusten
10. Als iemand hulp nodig heeft om te rusten, help hem

Zoals het er nu naar uitziet gaan wij eind mei, begin juni naar huis. Om dat voor elkaar te krijgen moeten we nu al starten met voorzorgsmaatregelen. Zo is er een bureau gestart om onze papieren weer in orde te maken en is er contact gelegd om onze spullen weer naar Nederland te krijgenn met de boot met containers.
Maar eerts komen Mirjam en Diny ons nog verblijden met een bezoek. Daar kijken we eerst naar uit.

Enkele reis paradijs

2010-03-02T15:16:00.013Z

Ligt Nederland voor tv te smachten om wat zonnestraaltjes mee te pikken, als ze na het programma Enkele reis paradijs kijken, hier is het flink zweten geblazen. Blijkbaar is de wind naar Europa vertrokken en heeft daar flink huis gehouden. Hier dus nog steeds heel weinig wind. De temperatuur van het zwembad water is inmiddels weer op het niveau dat ook Martin weer een poging durft te wagen(29 gr). Dit is het weerbeeld wat men normaal in september ziet. Op dit moment zou het het einde van de regenperiode moeten zijn. Maar er is afgelopen maand geen drup gevallen. Terwijl het regenseizoen in Nederland volop aan de gang is. Dit alles komt door El Nino, want je moet toch iemand de schuld geven. De zee is dus bijna rimpelloos en geeft mooie plaatjes. Vanaf de steiger kun je de vissen zien zwemmen.

Enkele reis paradijs

Is dit programma een hit in Nederland, ik begrijp niet waar die koks zin in hebben. Kok zijn in een restaurant en je de blubber werken en zweten, voor mensen die heerlijk op het strand genieten en niks doen, lijkt mij een drama. Een van de zwaarste beroepen die je hier op het eiland kunt hebben. Want reken maar dat het in die keukens zweten geblazen is. En er blijft waarschijnlijk heel weinig tijd over om zelf van het eiland te genieten. Dus voor mij zijn alle koks hier op het eiland Bikkels.

Het programma hier bekijken op internet is ook een sport op zich. Zo duurt een uitzending hier (zonder de storende reclame) twee uur. Want een goede internet verbinding is wat veel gevraagd. Maar toch heb ik gezien hoe de koks ploeteren. En een visje fileren blijkt dan toch niet zo makkelijk. Voor Curacao is het programma echter een hele goede reclame, met prachtige beelden. Natuurlijk blijft het werkelijke Curacao achterwegen.

Deze beelden , zie je niet op tv. Natuurlijk zijn er in iedere toeristische stek wel zaken te tonen die geen reclame zijn. Maar hier wordt er naar onze mening door de bevolking heel nonchelant met de natuur omgesprongen. Een buurman hier had zijn grof vuil aan huis op laten halen om naar de vuilnisplaats te brengen. Hij betaalde hiervoor zo'n 30,00 €. Toen hij later in de mondi reed, kwam hij zijn eigen zooi tegen, die daar was gedumpt.

Ook is het werkelijke Curacao dat er wederom een black-out op de Isla-raffinaderij is geweest welke gepaard is gegaan met een enorme rook- en stankoverlast. Het uitvallen van de productie-eenheden zette in na problemen met de BOO-energiecentrale. Nadat geprobeerd werd de cat cracker weer op te starten viel de hele raffinaderij plat.
Een groep werknemers ging uit onvrede over het zoveelste uitvallen van de Isla naar het bestuurskantoor en het besloot zijn beklag te doen bij het Bestuurscollege. De beschuldigende vinger wordt bij BOO (CUC) gelegd. De BOO werkt met inferieure – ‘misschien tweedehandse’ – materialen.
De Isla haalde ook het nieuws in Venezuela. Minister van Oliezaken Rafael Ramirez verklaarde in een Venezolaanse krant dat de staatsmaatschappij PdVSA zich mogelijk terugtrekt uit Curaçao als huurder van de raffinaderij. Ramirez gaf hiervoor als reden de Amerikaanse provocaties vanaf de militaire FOL-basis op Hato.
PdVSA heeft een huurcontract voor de exploitatie van de Isla tot 2019. Bij normale capaciteit produceert de raffinaderij tot 230.000 vaten per dag. De Venezolaanse president Hugo Chávez verklaart met enige regelmaat dat de VS de FOL-basis, die bedoeld is voor drugsbestrijding, misbruiken voor spionagevluchten boven Venezuela. Ook verklaarde de omstreden linkse leider dat Washington plannen beraamt voor een militaire invasie in zijn land.
Deze uitspraken brengen de toekomst van de raffinaderij opnieuw onder de aandacht. De Isla verwerkt ruwe olie uit Venezuela. De afgelopen jaren is het steeds moeilijker om openheid te krijgen over financiële cijfers omdat het hoofdkantoor in Caracas steeds meer management naar zich toetrok. Anderzijds speelt er ook nog de al jarenlang lopende rechtszaak waarbij de Isla de verplichting kreeg opgelegd de vervuilende uitstoot drastisch terug te brengen. De raffinaderij geldt inmiddels als zeer sterk verouderd. En het is niet de vraag of maar de vraag wanneer er een ramp gebeurd op de raffinaderij. Dus mij lijkt het de oplossing als Venezuela zich terugtrekt. Maar ja wie ben ik.
In ieder geval konden op 6 scholen de lessen niet doorgaan omdat onderwijzers, ondersteunend personeel en leerlingen veel last ondervonden van hetgeen de wind hen vanaf de Isla-raffinaderij bracht.

Het is echter niet te hopen dat er hier op dit eiland een ramp gebeurd. Want de ziekenauto's blijven van een dusdanig slechte kwaliteit en er is geen geld om uit te rukken. Dus dat wordt op dit moment alleen in spoedgevallen gedaan.

Ook bij de politie blijft veel mogelijk. De ene politieman steelt bij de andere zijn dienstpistool omdat hij dat van zichzelf is kwijtgeraakt. Dus het is hier wel een beetje een pirateneiland.

Maar de laatste maandje blijven wij natuurlijk toch genieten van de heerlijke dingen die het eiland te bieden heeft. Zo zijn we vorige week met de buren gaan eten bij Mundo Bizarro. Een heel leuk restaurant in Pietermaai smal. De inrichting bestaat uit moderne en oude meubeltjes en tirlantijntjes. Mijn vader zou zeggen oude meuk, maar wij vonden het erg leuk en het eten smaakte prima.

Ook het uitlaten van Prins blijft leuk. Nu de zee zo rustig is kon ze langs de kust in het water zonder door de golven omver geslagen te worden. Ze houdt niet echt van zout water, maar afkoelen is toch wel lekker. Duiken doet ze liever in het zwembad.

Het duiken hier op het eiland blijft super. Zo heb ik afgelopen zaterdag mijn laatste duik voor het advanced duikbrevet gehaald. En dat met die oren van mijn. Met een onderwater camera gingen we na uitleg te water en maakte vele foto's. Deze houden jullie nog even te goed van mij want ik moet ze nog op een stickie laten zetten. Maar in ieder geval hebben we een mooie rog gespot en nog vele andere mooie vissen. Fotograferen onderwater is moeilijk, maar wel heel leuk.

Zaterdag gaan we een bootduik maken, dus weer een nieuwe ervaring. Volgende week woensdag vertrek ik voor een korte kroelsessie naar Nederland. En zal waarschijnlijk hier met wintertenen en een snotneus terugkeren.

Een rare dag

2010-02-19T17:10:00.005Z

Vandaag is het een rare dag. Valt de regen in Nederland met bakken uit de hemel, hier is het helemaal windstil en dat is vreemd voor Curacao De zee is helemaal glad en er is geen enkel schuimkoppie te zien. Vanochtend was er zelfs dauw te zien en dat is heel vreemd voor hier. Normaliter hoort het om deze tijd flink te waaien en dat heeft het afgelopen dagen ook gedaan, maar vandaag is echt helemaal omgekeerd. Het zorgt voor veel heel vervelende kleine vliegjes en is ook weer behoorlijk warm. En het is super stil hier nu het niet waait. dus raar daggie.

De teller komt op 5
Helaas heeft het carnaval 2 dodelijke slachtoffers gekost. 2 mannen zijn vermoord. Heel triest en hiermee komt de teller van het aantal dodelijke slachtoffers door moord dit jaar al op 5 personen.

Nachtduik
Inmiddels heb ik ook mijn diepe duik tot 30 meter, mijn nachtduik en wrakduik achter de rug. De nachtduik (19:00 uur s'avonds)is heel appart. Je gaat met een kleine lamp naar beneden als de schemering is ingevallen. En komt weer boven als het pikdonker is. Je ziet wel veel minder vissen en het is wel spannend. Je mag bijvoorbeeld de papagaaivis niet in de ogen schijnen als je die ziet. Hij heeft namelijk 's nachts een soort slijmlaag om zich heen, zodat de vijanden hem niet kunnen nruiken. Als je hem in de ogen schijnt dan laat hij deze laag los en wordt hij opgegeten. We hebben een hele grote kreeft gezien en verder zie je niet zo heel veel maar zijn de kleuren anders doordat je er met een lampje op schijnt.

De planning was om voor de wrakduik naar Otrabanda te gaan voor de Superior, echter er was een cruiseschip van plaats verandert en lag nu daar. En dan mag je er niet duiken. Dus togen we naar Vaersenbaai. Daar liggen een aantal autowraks uit de jaren 60 op z'n 30 m diep. Martin ging ook mee en nog enkele andere duikers. Dus met totaal 8 duikers gingen we naar beneden. Vaersenbaai is vergane glorie de faciliteiten die er ooit geweest zijn, zijn vervallen en vernield en de criminalitiet blijkt er hoog te zijn. Bijgaand een filmpje over duiken bij Vaersenbaai. Ze laten ook een boot zien, die hebben wij niet gezien want dat is rond de 50 m diep en daar mogen we niet komen.

Afscheid van barrel
We hebben afscheid genomen van mijn autootje barrel. Er was een Nederlands meisje dat op zoek was na een 2e hands auto en dat valt niet mee. Ze was een kennisje van een collega van Martin en wilde dolgraag een auto, dus hebben wij barrel te koop aangeboden. Een auto verkopen hier valt niet mee en aangezien wij in juni weer naar huis gaan en ik altijd de auto van Martin kan gebruiken. Dus het eerste afscheid hebben we achter de rug.

Weer mierentietjes
Zaten we vorige week met kippenvel door de gouden plak van Sven Kramer, dan is dat nu omgeslagen in een zware telleurstelling (met name voor hem) Pfff 4 jaar keihard getraind en dan verkeerd wisselen, dat hakt er wel in. Gelukkig hebben we de mooie gouden plak van Tuitert en Ireen wel binnen. Super!

De val van
Ook de val van het kabinet is hier gespreksonderwerp. Men (met name de Nederlanders die hier wonen) is bang dat de gulle giften vanuit Nederland nu weleens minder kunnen worden. De helft van de bevolking hier wil onafhankelijk worden en als het aan de PVV ligt gebeurd dat ook. Maar de andere helft wil nog binding houden met Nederland en de giften blijven ontvangen. Als echter de PVV aan de macht komt, kan dat wel eens verleden tijd zijn. Die vinden het hier een boevenbende. Nu is de val van het kabinet ook niet echt iets waar we wereldwijd punten mee scoren. We zijn benieuwd wat het gaat worden.

Voor komende week staat er een fotografieduik op het programma en ook willen we nog een bootduik gaan maken. Beide het eiland verlaten voor een trip naar Miami is wat lasting. We willen namelijk een goede oppas voor Prins vinden. Gisteren had ze weer een epilepsie aanval gehad. We willen dus niet iedereen bij haar achterlaten. Dus wie weet gaan dat nog gebeuren. Eerst kom ik nog even naar Nederland om te kroelen.

Tsunami, carnaval en mierentietjes

2010-02-17T14:40:00.001Z

Ja we zijn er nog
Ondanks de voorspellingen van een Dominicaanse profetess. Volgens haar zou op 12 februari een tsunami Curacao treffen. Volgens Glenn Lont van de pinksterkerk Korsou pa Kristu, heeft de Dominicaanse het vaker bij het rechte eind gehad. Zo heeft ze twee dagen voordat de aardbeving op Haiti zich voltrok, de ramp voorspeld. De afgelopen dagen zijn er gebedsdiensten georganiseerd waarbij God werd gesmeekt om de ramp af te wenden. (Ja in wie geloof je dan in god of in de profetess). Hij was er zelf van overtuigd dat de vloedgolf nutsbedrijf Aqualectra zal treffen, waardoor het eiland het een paar dagen zonder water en elektriciteit moet doen. Lont had de beheerders van het Christoffel national park verzocht de toegang 24 uur open te stellen. Echter dit ging vanwege de carnaval juist op vrijdag om 12 uur dicht. Ook kinderen op sommige scholen werden gewaarschuwd door de juf dat ze zich schuil moesten houden. Hoe maak je kinderen bang. Maar goed in ieder geval is er tot op heden geen tsunami geweest en is het carnaval achter de rug. Mocht hier een aardverschuiving of iets dergelijks gebeuren dan is waarschijnlijk de ISLA de oorzaak.

Mierentietjes

Bij de meeste beter bekend als kippenvel. Tja zijn de sneeuw condities hier nog slechter dan in Vancouver toch kunnen we ook hier de Olympische Spelen volgen. En dat op een normaal tijdstip want het is hier 5 uur vroeger dan in Nederland. Nadat ik was wezen hardlopen en een plons in het koude water van ons zwembad had genomen (maar 25 gr brrr) zat ik voor de tv. Als oer Hollandse heb ik de warme chocolade melk gelaten voor wat het was en genoot ik van een echt koud biertje. Want van hardlopen krijg je hier reuze dorst. Uiteindelijk leverde dit mij kippenvel op toen Sven Kramer de Gouden medaille won. Vooral de knuffel van zijn ouders en de prachtige ontlading die sport soms op kan leveren. Een beetje een dom was zijn actie, blijkt achteraf, maar wel begrijpelijk.

Carnaval

Zondag gingen wij voor het eerst samen naar carnaval. De Gran Marcha zou om 10:00 uur beginnen maar ons werd geadviseerd om zeker een half uur later te komen. Om half elf vonden wij een mooi plaatsje tussen de reeds 3 dagen vooraf door iedereen gereserveerde stekkies. Men bouwt stellages en tenten al een paar dagen van te voren.
Op de dag zelf gaat men languit en breeduit zitten kijken naar de optocht en genieten van het meegebrachte eten en drinken. Men start bij aankomst van hun stekkie gelijk met het nuttige van het bier en de nodige kippenpootjes en karbonaadjes worden al naar binnen gewerkt. Prachtig om te zien. Sommige hebben de pickup truck geparkeerd en zitten er met hun stoelen bovenop. Uiteindelijk begon de optocht pas om 12:00 uur te rijden want de organisatie wist niet meer of nu 11:00 of 10:00 uur was afgesproken. Toen moesten er nog de nodige speeches gehoudenn worden voor vertrek, dus al met al begon het gewoon 2 uur later. Dat is ook Curacao.

Dankzij de drank hebben er diverse vechtpartijtjes plaatsgevonden, maar wij hebben hier helemaal niets van meegekregen en alleen maar genoten van de vrolijke mensen om ons heen. Het levert prachtige plaatjes op en op het filmpje kun je even mee genieten van de herrie die er gemaakt wordt. De optocht bestond uit zo'n 35 groepen. Iedere groep heeft een loei van een vrachtwagen voorop rijden met daarop een geluidsinstallatie die heel Curacao kan voorzien van herrie. Dan komt de groep die prachtig verkleed zijn en een bepaald thema uitduiden. Daarna de wagen met de drankvoorziening voor de ploeg en dan nog een deel van de ploeg.

Een hele leuke dag dus die 's avonds zorgde voor een bonkende nadreun in onze oren en die de hele nacht aanhield. 90 % van de kinderen draagt oordopjes te bescherming. Maar deze zouden eigenlijk overbodig moeten zijn als de muziek iets zachter zou zijn. Vooraf was er al veel discussie geweest over de route van de optocht. Deze zou eindelijk weer eens over een deel van de oude route mogen. Die sinds een aantal jaren was verboden in verband met instortingsgevaar. Uiteindelijk is vrijdag toch besloten dat dit niet doorging. Een deel van de panden stonden op instorten en door de harde muziek was het risico te groot. Dat carnaval hard werken is hebben wij wel gezien. De muziekanten en de deelnemers dragen vaak zware muziekinstrumenten of kleding, die met dit klimaat zeker voor de nodige zweetdruppels en blaren zorgen.

Er wordt echter niet alleen tijdens het carnaval gevochten. ook vond er op Aruba een handgemeen plaatst tussen twee fractieleden. Nadat de ene vond dat de andere zijn moeder had beledigd. In ieder geval is de rust hier weer gekeerd en is er nu een cruisship met 2000 homo's aangekomen om hier een bezoek te brengen en een feestje te bouwen. Moet Martin dus maar thuis houden de komende dagen.

Gewoon verder

2010-02-09T17:06:00.000Z

Hier op het eiland gaat ons leventje gewoon verder. Er blijven leuke en minder leuke dingen gebeuren, waar wij ons nog altijd over blijven verbazen.

De carnaval is nu echt van start gegaan. Zo'n 2000 kinderen hebben in de optocht meegelopen. Het zorgt voor een kleurrijke bedoeling en wordt er met de paplepel ingegoten.

Hoezo afspraak is afspraak
Men heeft hier ook nog altijd de mond vol over Nederland, die de afspraken niet na zou komen. Hier moest voor 1 februari iedereen de wegenbelasting betalen. Echter bleek dat 2/3 dit niet heeft gedaan. 2/3 dat is nogal wat. Gewoon niet betalen voor de wegenbelasting. Inmiddels is het betalingstermijn verlengd, want dat kan hier zomaar. Men denkt nu dat ze wel gaan betalen, maar het komende carnaval kan nog wel eens roet in het etengooien. Want dan zijn de centjes weer op natuurlijk.
Voor Nederland is Curacao een flinke kostenpost. Vorig jaar is er meer dan 400 miljoen gulden overgemaakt naar Curacao. Dit betreft nog maar een deel van alle zaken. Wil Curacao dus zelf zijn broek op kunnen houden dan zal er nog flink wat moeten gebeuren. En uiteraard wil Nederland dat men zich dan aan bepaalde regeltjes houdt. En dat is hetgeen wat een groot aantal mensen niet wil. Ik heb nooit geweten dat er zoveel geld naar Curacao gaat vanuit Nederland. Ondanks dat is de verdeeld hier groot.

Ook wachten, een half jaar na de afgesproken datum van invoering, moderne dieselrijders nog steeds op deze zwavelarme brandstof. Hoewel het kopen en rijden op de sterk vervuilde diesel verboden is, is er nog steeds geen andere diesel te koop. Men kan aan de pomp slechts de vervuilde diesel kopen. Behalve belastend voor het milieu zijn moderne dieselmotoren ook slecht bestand tegen de grote hoeveelheid zwavel, ter vergelijking 500 keer meer dan de huidige Europese norm. De dieselbarge die speciaal is gekocht voor de opslag ligt dus al maanden ongebruikt in de Baai van Versali. Onduidelijk is wat brandstofdistributeur Curoil ervan weerhoudt de diesel te importeren. De vervuilde diesel wordt nu door Curoil afgenomen bij ... ja jullie raden het goed, de ISLA raffinaderij. Nou die heeft al bijna geen vervuiling op zijn naam staan dus dit kan er ook nog wel bij.

En een doofpot hebben ze hier ook
Een kwestie rond de zoveelste ruzie tussen een omstreden politiecommissaris en zijn vrouw, waarbij de vrouw wordt mishandeld, dreigt wederom onder het tapijt te worden geveegd. Er wordt gezegd dat er sprake is van een struikelpartij, waarbij lichamelijke verwondingen zijn ontstaan. De door de buren gewaarschuwde politieagenten werden 'snachts door de commissaris onbeschoft behandeld en mochten niet binnenkomen. Dit is al de zoveelste melding over desbetreffend persoontje. Maar hij mag vooralsnog gewoon zijn gang gaan en blijft vooralsnog gewoon in functie.

In bikini door Playa

Sommige passagiers van cruiseschepen maken het wel erg bont en lopen half naakt door de straten van Kralendijk op Bonaire. Volgens het wetboek van strafrecht staat op het ‘ongekleed of niet-voldoende gekleed’ over straat gaan een maximum straf van zes dagen cel of een geldboete van 30 gulden. Deze dames zouden wel voor een erg volle cel zorgen. Ze zijn echt gespot in de winkelstraat op Bonaire. Tja je zal net zitten eten.

Dieren gespot

Ook spotten we hier regelmatig mooie dieren en hebben we enkele huisdieren. Zo hebben we in de keuken en waarschijnlijk op nog wel meer plaatsen een gekkootje zitten. Die in de keuken zien we regelmatig en is erg nieuwsgierig. Gekko's zijn erg nuttig want ze eten muggen en andere insekten. Het enige nadeel is dat ze hele kleine keuteltjes achterlaten op de vensterbank. We noemen hem Petertje. Goed zoeken hoor.

Tijdens zijn bezoek heeft Thom een slang gespot hier in de tuin. Deze zijn ongeveer zo dik als een tuinslang en ongevaarlijk.

's Avonds vliegen de vleermuizen over en vangen de muggen en beestjes die boven het zwembad vliegen. En natuurlijk lopen er geiten in het wild rond die blijkbaar van niemand zijn.

Je hebt ook krabbetjes die hun villa op hun rug mee sjouwen. Het ziet er niet uit, maar voor een krabbenrace was het wel leuk. Je heb ze ook zonder huis dat zijn de dakloze krabbetjes. Ik weet niet wat nou handiger is dakloos of een villa op je rug.

En af en toe zie je een levend of dood zwijntje (gespot door Thom)

Er leven ook hele mooie leguanen. Er zijn mensen die die beesten eten, maar dan heb ik toch liever een frikandel speciaal.

Ook zijn er vele mooie vogels. Zoals bekend de flamingo's en hele mooie parkieten en papagaai achtige. Maar ook roofvogels en kolibrietjes.

Nou probeer ik al een half jaar om zo'n inie mini vogeltje (het zijn de kleinste vogeltjes van de wereld) op de foto te krijgen als hij bij ons in de tuin zit. Maar zodra ik met de camera in de aanslag sta is hij weer gevlogen. Echter onlangs zat hij binnen. Aangezien ze meestal vanzelf weer naar buiten vliegen liet ik dat maar zo, omdat hij erg zenuwachtig bezig was. Maar op een gegeven moment lag hij of zij voor pampus op de vloer binnen. Dus ik haar opgepakt met het netje (was toch wel eng). Ik dacht dat die dood was dus nam de kans waar om een foto te nemen en het beestje uitgebreid te bekijken. Toen ik de camera ging opbergen was gelukkig het vogeltje weer gevlogen. Ik heb hem daarna nooit meer gezien. Maar de foto heb ik.

En dan zijn er natuurlijk nog de mooie dolfijnen en vissen die je hier kunt tegenkomen. (Althans onder water).
Afgelopen zaterdag hebben we twee duiken gemaakt bij Porto Marie. We hebben een Lionfish gezien. En dat is niet zo heel fraai. Het is een mooi beest maar eet vele andere subtropische vissen op en heeft zelf geen vijanden. Hij is giftig dus we konden hem niet meenemen.
Afgelopen maandag heb ik een deep dive gemaakt. Een duik tot 30 meter diep. Dat was best een mooie ervarring. Dit keer met Eric van duikschool Wederfoort ging ik op pad. Hij is wereldwijd de persoon die het langst een duikschool heeft en ook al zo'n 50 jaar zelf duikt. En hij heeft dus een schat aan ervarring. Het is een echte Antilliaan want hij heeft geen tempo. Hij zweeft door het water als een echte vis. Maar houdt constant de diepte meter in de gaten. Tot 30 meter dus en geen millimeter verder. Binnenkort ga ik een nachtduik maken. (of wel zodra het donker is het water in met een lamp). Ook staat de wrakduik en een fotografieduik nog op het programma. Dus jullie horen het wel, best druk allemaal. Zo als het er nu naar uit ziet komen wij hier tijd tekort. En willen we eigenlijk nog best het nodigen hier gaan bekijken. Aan het thuisfront is het gelukkig ook rustig. Gelukkig heeft het eerste elftal eindelijk weer een wedstrijd gewonnen en staan ze weer in een iets veiligere positie. Nu de dames nog een paar puntjes binnenfietsen en dan komt dat ook helemaal goed.

Het moddergooien gaat door en hele mooie plaatjes

2010-02-02T18:34:00.000Z

Tussen de politieke partijen blijft het moddergooien doorgaan. Nog steeds krijgen de stemmachines de schuld, dat de PAR heeft gewonnen. Maar ook vinden vechtpartijen tussen lijsttrekkers plaats. Toni Castro een bekende zanger en radioman hier op Curacao staat ook op de lijst van de PAR als nummer 12. In zijn politieke carriere is hij pro-Nederland en hij doet de mooiste uitspraken op de radio. Afgelopen zondag ontstond er tussen hem en een lijsttrekker van de tegenpartij een vechtpartij in de Mac Donalds. Uiteraard stond dit de volgende dag in de dagbladen. Van diezelfde Tony circuleert een filmpje op internet waarin hij de omtrekken van zijn geslachtsdeel laat zien. Volgens Tony wordt de film doelbewust door de oppositie gebruikt om hem te beschadigen. Hij laakt de wijze waarop de oppositie misbruik maakt van een video die in privésfeer is gemaakt. "Het gebaar was een geintje onder vrienden", aldus Castro. De PAR-leiding heeft laten weten achter Castro te staan.

Carnaval

Men is ook al druk bezig met het komende carnaval. De laatste centjes worden gespaard voor het komende carnaval. Inmiddels heeft het Tumbafestival plaats-gevonden. Daar wordt als ik het goed heb de beste Tumba band gekozen. Luister hier naar een van de Tumbabands

De mensen worden ook al gewaarschuwd door diezelfde Tony voor allerlei geslachtziektes. Door Campo Alegre een soort hoerenkot hier op Curacao zijn 10.000 condooms aangeboden om uit te delen tijdens carnaval. Toni heeft hiervoor de volgende slogun "Zonder hoes niet in de poes".

Dolfijn Teresa van het Dolphin academy

Dolfijn Teresa geboren in 1993 is overleden. Ze was het dominante vrouwtje van de groep en de trotste moeder van baby Kayena geboren op 18 december 2007. Ze had een lief maar sterk karakter en is was leergierig. Teresa nam ook deel aan het Open water programma en was bezig om ook haar dochtertje Kayena te leren om mee naar buiten te gaan.

Afgelopen zaterdagnacht overleed ‘Teresa’ aan extreme complicaties tijdens haar bevalling. De medewerkers van Dolphin Academy zijn erg geschokt. Teresa behoorde bij de groep dolfijnen die acht jaar geleden uit Honduras kwamen voor de start van de academy. Heel sneu dus.

Advance
Inmiddels ben ik daadwerkelijk gestart met mijn vervolg duikcursus Advance. De eerste les was een navigatie duik. Aan de hand van een kompas, een soort groot horloge, waardoor ik vanzelf al bijna naar de bodem zakte, moest mij de weg terug wijzen onder water. En ik moets ook op basis van natuurlijke dingen in het water, de weg terug zien te vinden. Heel leuk, maar best moeilijk. We zagen een aantal flinke barracuda's en die zien er echt niet vriendelijk uit. De grootste exemplaren kunnen er zo uitzien. Volgende week ga ik een deep dive maken. Dan moet ik ruim 30 m diep duiken. Dus best spannend.

Adembenemend

Ondanks dat de ISLA hier op het eiland voor de nodige luchtvervuiling zorgt, is de lucht, de wolken en de hemel prachtig om te zien. Hier wat mooie plaatjes van de wolken en zonsondergangen. Mooi he?

En hier was een buitje op komst.

Dus zoals jullie zien kan ik wel uren naar de lucht kijken, die er elke minuut anders uitziet. Op het moment is het minder warm en de temperatuur van ons zwembadwater is gedaald naar 25 gr. Voor ons bijna te koud om er in te gaan. Echt wennen. Voor Prins niet. Die maakt nog graag een paar keer per dag een duik in het bad. Inmiddels is ze ook wat breeder geworden. Of dat dit nu komt door het vele zwemmen of minder beweging is niet duidelijk. Maar ze is inmiddels een flinke dame geworden.

Inmiddels is definitief bekend dat Mirjam en Diny in mei ons bezoeken. Ze blijven een paar daagjes bij ons en gaan daarna het gebied bij Mambo beache onveilig maken. Dus dat wordt gezellig. Mijn vlucht voor een kort bezoekje aan Nederland in maart is definitief geboekt. Dus onze tijd vliegt om. Het koude weer in Nederland houdt aan, wij hopen dat dit in juni als wij terugkomen zo'n 25 graden warmer is. O ja en heb je nog geen boodschap achter gelaten in ons gastenboek? Vergeet dit dan niet! Wij vinden dat erg leuk.

Gastenboek en meer

2010-01-25T20:55:00.003Z

Inmiddels bestaat onze website al een paar jaar. Voorheen werd deze uitsluitend gebruikt voor onze vakanties, maar door ons langere verblijf op Curacao probeer ik hem nu bijna wekelijks te voorzien van ons leventje hier. Voor bijna de hele wereld natuurlijk niet interessant, maar wellicht voor sommige toch de moeite waard. We zijn heel benieuwd wie onze site leest. Daarom aan de rechterkant van de website een gastenboek. Wij vinden het leuk als de lezers daar minimaal 1 x een berichtje achterlaten om ons te vertellen wat ze van de site en ons verhaal vinden. Een cursus website bouwen ligt hier nog in de kast en staat nog op de planning. Dus wie weet wordt de site ooit nog mooier. Vooralsnog moeten jullie het hiermee doen.

Zondag 24 januari
Voor ons was dit ook weer een moeilijke dag. Het was alweer 2 jaar geleden dat onze vader aan zijn ziekte was overleden. In 9 maanden tijd je ouders verliezen is zwaar klote. Tja en dan zit je hier op Curacao. Pa zou zeggen wat doe je zover van huis. Op zijn begrafenis draaide we dit liedje.

BC-er gespot

Sonja als BC-er (bekende Curacoenaar). Ik stond namelijk in de krant. Een beetje laat, maar toch was de foto van de certificaat uitreiking van de fotocursus geplaatst.

En verder..
Ook hier heeft de tijd natuurlijk niet stil gestaan. Op 22 januari vonden namelijk de verkiezingen plaats. Al enkele weken verschenen overal gekleurde vlaggetjes, want iedere politieke partij heeft hier zijn eigen kleur en dus vlaggetjes in die kleur. Ontbreekt het hier regelmatig aan geld om voor de arme mensen wat te doen, voor de verkiezingen gaat dat niet op. Iedere partij tovert vlaggetjes uit de hoge hoed en spant deze aan de lantaarnpalen vast. Naarmate 22 januari dichterbij kwam, zag je dat er steeds meer, met name, blauwe vlaggetjes verschenen in vergelijking met de andere kleuren. Die anti-Nederland partij had er blijkbaar nog een schepje bovenop gedaan en nog meer vlaggetjes ingeslagen. Op de verkiezingsdag zelf reed bijna iedere auto wel met een vlaggetje, in de kleur van zijn of haar partij, rond. Je zou denken dat sommige auto's bezweiken onder het gewicht van de vlaggetjs want soms is het een raadsel dat ze nog kunnen rijden. De meeste waren overigens voorzien van een blauw vlaggetje, dus we zagen het wat somber in voor de bevolking hier.
De strijd tussen de politieke partijen was al eerder losgebarsten. Ze roepen om het hards en zoals een politieke partij beaamd beloven ze van alles. Deze verkiezingen voor de regering van de Nederlandse Antillen was eigenlijk zinloos en zonde van het geld. De regering die gekozen moest gaan worden zal er namelijk maar 7 maanden zitten. Want 10-10-2010 gaat de status aparte in en onstaat het land Curacao. Blijkbaar is er toch genoeg geld ontvangen om toch verkiezingen te houden. Het is hier ook toegestaan om elkaar in de media voor van alles en nog wat uit te maken. Ook in een eigen brochure gaat men in op de zaken van de tegenpartij.

De gele partij (PAR) heeft uiteindelijk de verkiezingen gewonnen. Deze partij (de partij van de huidige president) was al aan de macht en mag de klus dus afmaken. Dit betekend dus dat ze de gemaakte afspraken met Nederland zullen handhaven en naar alle waarschijnlijkheid zal Nederland al het toegezegde geld overmaken. Niet te hopen dat de blauwe partij na die tijd aan de macht komt. Want die zijn anti-Nederland en in staat om er een potje van te maken.
De uitslag is nagenoeg gelijk aan die van het referendum van vorig jaar. Iets meer dan de helft kiest voor de huidige coalitie en de andere helft is dus tegen. Er blijft dus echt een tweestrijd hier op het eiland. Naast de blauwe partij is er ook nog de PS Pueblo Soberano van dhr Wiels. Deze partij die nog meer anti-Nederland(ers) is van niets naar 2 zetels gegaan. Deze partij zou samen met de blauwe partij (lista di kambio) voor een meerderheid kunnen zorgen. De schuld dat de PAR uiteindelijk gewonnen heeft wordt gelegd bij de stemmachines, wordt er door de oppositie gezegd. De keuze van het volk wordt niet echt gerespecteerd. Zoals ook bij het referendum het geval was. Na de zomer kan dus iedereen weer naar de stembus.
Batidos

Een Batidos is een heerlijk drankje (soort milkshake) die je bij de smoezelige houten hokkies langs de weg kunt kopen. Ons was altijd verteld dat je de beste kunt kopen vlakbij de pondjesbrug in Otrabanda. Inmiddels zijn we er met Monique en Louis achter gekomen dat er richting Barber een hokkie staat dat nog veel lekkere verkoopt. Deze drankjes kun je met water en fruit of met melk en fruit laten klaarmaken. Ze zijn echt lekker en (zonder melk en suiker) nog gezond ook.

Onlangs heb ik een functie bij een plaatselijke bank hier afgeslagen en houd ik me nog volop met van alles en nog wat bezig. Onze cursus Spaans hopen we binnenkort af te ronden. Mogelijk ga ik nog aan mijn Advance duikbrevet beginnen, want dat Martin die al heeft staat me een beetje tegen. Wel moeten mijn oren dan een beetje meewerken, want dan moet je tot 35 m diep duiken. En dat is best een aardig eindje. Voor maart staat een kort kroelbezoekje aan Nederland gepland, dus ook de komende tijd zal snel voorbij gaan. Het is de bedoeling dat we in juni weer die kant opkomen. Maar dan komen we samen weer naar huis.

Weer bezoek

2010-01-25T19:19:00.002Z

Op 10 januari kwam er wederom bezoek. Louis en Monique onze lieve vrienden hebben 10 dagen bij ons gebivakeerd. En dat is prima bevallen. Bij vertrek lag er nog sneeuw in Nederland. Gelukkig was de vertraging door het weer beperkt gebleven tot 1 uur. Want bij vele vluchten was dat wel anders.

Sneller dan verwacht kwamen ze door de douane en konden we op weg naar het stokbrood met lekkers en natuurlijk een lekker koud....

Natuurlijk werden alle nieuwtjes uit Meteren doorgesproken en werd er uitgebreid met Prins geknuffeld.

Voor de volgende dag hadden we regen besteld zodat de overgang voor Louis en Monique niet te groot zou zijn. En, nadat het al heel lang niet had geregend viel er tot onze grote verbazing een plensbui. Dus toen eerst maar Punda bezocht en wat boodschappen gedaan.

Voor een plensbui weten ze hier ook wel een mooie oplossing. Immers, als je haar maar goed zit. Natuurlijk hebben we ook een hapje gegeten op de markt. Waar je van een lokale maaltijd kunt genieten bij Zus.

Punda ziet er in de regen opeens heel anders uit. De lucht is donker en het water is minder blauw.

Toen de zon eenmaal doorbrak was het tijd om op temperatuur te komen. Want de schaatsen ruilen voor je strandslippers is een flinke overgang. Dus even genieten van de zon, de warmte en het uitzicht over zee. En even wennen aan het tijdverschil.

Om Louis en Monique naar het eiland te lokken hadden we ze voor de verjaardag een proefduik aangeboden. Dus dinsdag gingen we op pad om te gaan duiken. Martin en ik gingen samen ons eerste gezamelijke duikje wagen. Martin als hoofdbuddy en ik als bij buddy. En zij gingen hun eerste poging wagen.

De proefduik was goed bevallen en Martin als buddy ging ook prima, al ging ik wel wat te diep. Dus werd ik even teruggevloten.

Geheel tegen de afspraken in viel er de volgende dag volop regen. Tja en wat dan? Snel gebelt naar de duikschool en Louis en Monique konden aan hun spoedcursus NAUI beginnen. Maar dan ook even het boek doorploeteren en officieel examen doen. Dus die moesten aan de bak. Ieder "vrij" uurtje werd besteed aan hun duikbrevet. En met resultaat, want dinsdag behaalde beiden hun NAUI duikbrevet. Dus al dat studeren onder de palmen was toch heel nuttig. Zo konden we met ons vieren ook nog een paar duikjes maken. Bij de duikschool Wederfoort en bij Port Marie hebben we de onderwaterwereld bekeken. En die is echt heel mooi.

We hebben uiteraard weer wat broekpalingen (trompetvissen) gespot. Een hele mooie koninginnevis, de Franse Keizersvis en de Caraibische eekhoornvis. Bij Porte Marie maakte we 2 duiken. Daar duiken is ook zeker voor herhaling vatbaar, want het is er erg mooi. Mijn oren zitten nog dicht, maar luisteren hoeft hier toch niet.

Zo'n pak met bepakking is wel altijd even een gedoe, maar eenmaal in het water merk je er niets meer van.

Martin en ik waren blij dat we eindelijk 2 slachtoffers hadden die mee de Christoffelberg op wilde klimmen. Zelf hadden we dit al eens gedaan en wilde het met Alex en Rita gaan doen, maar Alex had een dikke enkel geregeld, zodat hij zijn beurt voorbij kon laten gaan. Maar met Louis en Monique en natuurlijk voldoende water gingen we zondagochtend al vroeg op pad. We wilde namelijk voor de hitte en de drukte boven zijn. Nou, dat was weer een behoorlijke klim, maar wel erg mooi. Bovenop waait een lekker windje dus konden we lekker even uitwaaien. En je kunt nog een paar dagen nagenieten door de spierpijn in je armen en benen. Je moet op sommige stukken namelijk echt je handen en voeten gebruiken om naar boven te klauteren. Na zo'n wandeling heb je natuurlijk wel een lekkere frikandel speciaal bij Kees op Playa Daaibooi verdiend.

Ook zijn we naar de Noordkant van het eiland gereden. Het waaide erg hard, dus de golven in zee waren gigantisch hoog en prachtig om te zien.

Daarna zijn we langs de mooie blauwe blauwe baaitjes van het eiland gereden en hebben een duik genomen in het knalblauwe water van Grote Knip. En de kleuren zijn echt zo blauw als op de foto.

Natuurlijk viel er wel meer te genieten. Zo hebben we onze buikjes behoorlijk gevuld met lekker eten en moeten we zeker weer aan de slag om alles weer strak en glad te krijgen na hun vertrek. Ook hebben we genoten van de zonsondergangen, maar daarover later meer. We zijn ook bij het optreden van Van Velzen geweest op Mambo. Het was wat lastig om hem te spotten en mijn zoomlens had ik niet bij me, maar het is een beetje gelukt om hem in beeld te krijgen. Wat een geluid komt er zowel vocaal als muzikaal uit zo'n klein menneke. Het was echt een goed concert.

De laatste dag moesten er natuurlijk wat souveniers gekocht worden in Punda.

En weer uitgebreid gekroeld worden met Prins en voor de laatste keer even uitkijken over zee. En nog even lekker bijkomen in het zwembad. De heerlijke dagen zijn weer omgevlogen. En ook de vrije dagen van Martin zitten er weer op, dus die moet weer aan de bak. Louis en Monique hebben inmiddels weer verse sneeuw in Nederland ontvangen. En genieten bij de kachel na van hun duikvakantie met hun NAUI pasje in de hand. Inmiddels hebben de volgende bezoeksters zich gemeld, dus misschien krijgen we dit jaar nog een keer bezoek. We kijken er al naar uit.

Sully is gone

2010-01-09T15:25:00.000Z

Captain Sully, de griend (pilot whale) die 14 juli aanspoelde op Jan Thiel Baai hier op Curacao en daar bijna een half jaar verbleef, is maandagochtend op transport gegaan naar SeaWorld San Diego. Na een paar uur van voorbereiding werd om zes uur ‘s morgens de griend uit de baai gehesen, op een stretcher gelegd en in een bassin met een beetje water gelegd. Dit om zijn lichaamstemperatuur op peil te houden. Het is heel goed gegaan. Hij werd in de Airbus 300 geladen en was heel rustig. Er reisden twee medewerkers van SeaWorld mee. George Kieffer zelf ook en zal Sully daar introduceren bij de trainers. De griend zal eerst alleen in een bassin verblijven en geobserveerd worden. Kieffer verwacht dat het dier binnen een aantal weken bij zijn soortgenoten, twee vrouwtjes, geplaatst kan worden. Sully was zeer zwak toen hij een half jaar geleden aanspoelde.

Captain Sully op Hato klaar voor transport.
De griend kreeg ook een naam: Captain Sully, vernoemd naar Chesley Burnett ‘Sully’ Sullenberger, de gezagvoerder die een noodlanding uitvoerde op de Hudson-rivier in New York.
Onder de supervisie van de SCCN; met ondersteuning en samenwerking met het Curaçao Sea Aquarium, Dolphin Academy en het Curaçao Dolphin Therapy Center; met de toewijding van vele vrijwillige verzorgers; en met de grote gastvrijheid van Zanzibar Beach en Restaurant en Scuba Doo Dive Center . . . overleefde de griend een stranding, werd hij weer gezond, participeerde hij in twee pogingen tot terugkeer in het wild en is hij nu voor een toekomst samen met twee vrouwelijke grienden onder permanente menselijke zorg.
De beslissing om Sully te verhuizen was geen makkelijke. De SCCN heeft alle beschikbare opties uitgebreid overwogen alvorens zijn bestemming te kiezen.
Sinds de stranding van Sully op 14 juli 2009 was het doel van zijn verzorgende team om zijn gezondheid en fitheid te verbeteren en hem in staat te stellen naar het wild terug te keren. Een poging daartoe om 1 september 2009 toonde dat Sully geen intentie had om alleen te leven nadat hij de SCCN boot terug volgde naar Jan Thiel over een afstand van meer dan 13 km en een snelheid van meer dan 40 km/u. Op 5 november werd Sully naar een groep soortgenoten geleid.

Alhoewel hij gedurende meer dan een uur samen was met deze groep slaagde Sully er niet in de groep na zonsondergang te volgen en keerde hij wederom samen met zijn verzorgers terug naar de baai. Tijdens deze poging tot hereniging met zijn soortgenoten legde Sully een afstand van meer dan 70 km af over een tijdsperiode van acht en een half uur. Na de ervaringen met pogingen tot hereniging van Sully met soortgenoten in het wild resteerden vier opties voor Sully. Twee daarvan – euthanasie of het alleen achterlaten op zee – werden nooit overwogen. De andere twee opties zouden Sully onder menselijke zorg plaatsen bij ofwel het Curacao Sea Aquarium of een andere zoölogische setting waar al andere grienden aanwezig zijn. Het Sea Aquarium is ontworpen voor menselijke interactie met tuimelaardolfijnen en voorziet weinig extra ruimte voor het houden van een griend in de groei. SeaWorld, San Diego huist al grienden en staat bekend om de hoge kwaliteit van dierzorg. Aldus heeft de SCCN toestemming gevraagd aan zowel de Amerikaanse als Antilliaanse autoriteiten om Sully te verhuizen. SeaWorld kwam begin december in beeld. Eerst moesten er bloedtesten worden uitgevoerd om er zeker van te zijn dat de griend geen ziektes onder de leden had. Ook moest het dolfinarium een vergunning krijgen van de US National Marine Fisheries Service om het dier te kunnen overbrengen. En dat is inmiddels gebeurd. Dus alls jullie Sully ooit willen ontmoeten dan zullen jullie naar San Diego moeten. Sully gaat daar mogelijk voor nageslacht zorgen. Hij krijgt daar namelijk twee vrouwtjes tot zijn beschikking, Bubbles (47) en Shadow (30). Of Sully in de toekomst getraind gaat worden om op te treden zoals de vrouwtjes al 20 jaar doen, is nog niet bekend.

Uiteraard was het doel om Sully weer vrij te laten in de natuur. Dit is helaas niet gelukt, maar door de kennis die is opgedaan kunnen zeker ander philot whales worden geholpen in de natuur. Hiermee kan mogelijk het uitsterven worden voorkomen.
Ik heb met veel plezier als vrijwilligster op Sully gepast en vond het een geweldige ervaring. Wie weet zie ik hem ooit nog eens in Amerika.
Inmiddels is Sully dus wereldwijd bekend. Op http://www.nu.nl/ stond maandag het volgende bericht.

Griend vliegt van Curaçao naar Amerika
WILLEMSTAD - Na meer dan zes maanden te zijn verzorgd op Curaçao is een griend, een zeezoogdier, maandag van het Antilliaanse eiland per vliegtuig naar Amerika vervoerd. De griend, die de naam Captain Sully heeft gekregen, is vervoerd in een op maat gemaakt transportbox, waarin hij in het water lag op een speciaal schuimmatras.Een griend behoort, op de orka na, tot de grootste dolfijnensoort. Op 14 juli 2009 spoelde het dier aan op de Curaçaose kust, waarna hij maandenlang een 24-uurs verzorging en bescherming kreeg. Het herstel kreeg veel publiciteit. Donateurs, waaronder bedrijven in Nederland, zamelden eten en geld in en tientallen vrijwilligers leverden hand- en spandiensten. De griend wilde na zijn herstel niet terugkeren in het wild. Daarom is besloten hem verder te laten leven in Sea World in San Diego.
Ook in de Amerikaanse media is hij inmiddels doorgedrongen. Voorals nog verblijft hij nu een maandje in een quarantaine en wordt dan bij de dames geintroduceerd.

Playbackshow

Zoals al jaren de gewoonte is in ons dorpje Meteren werd aan het einde van het jaar weer de Playbackshow gehouden. Ons nichtje Larissa en Cindy (ook wel een beetje ons nichtje) deed hier natuurlijk weer aan mee. Ze deden Cin tik tok van Niesje of zoiets. Mij een raadsel wat het is maar het zal ongetwijfeld heel leuk geweest zijn. Ook een aantal dames uit mijn team hebben weer voor een hilarisch optreden gezorgd. Zien ze er niet om te zoenen uit.

Koud he?

In Nederland is het afgelopen periode echt koud en heeft er een prachtig pak sneeuw gelegen. Ik ontving een mooie foto van het huis van mijn suiker oom Hans. Hij zal mij wel missen want vooral nu is het prima weer om samen met hem een jachtbittertje te drinken. Ook Martijn en Larissa vermaken zich prima in de sneeuw en op het ijs. De tent op de Dolsward is inmiddels geopend en de koek en zoppie wordt grechtig afgenomen. De borrels om warm te blijven waarschijnlijk ook, want het is echt koud.

Martijn en zijn klasgenootjes op het ijs. Martijn in de knalblauwe jas.
Voor Rita, Alex, Thom en Jesper was het een flinke omschakeling. Op schiphol werden ze door zo’n 15 lieve vrienden en familieleden opgewacht. En natuurlijk moesten ze toen de kou in. Het uitlaten van hun hondje banjer is gelijk een goede reden om snel aan het weer te wennen. Ook het opstaan maandagochtend viel natuurlijk niet mee. Jesper waagde zich al op het ijs en zakte er doorheen en kwam met een nat pak en half bevroren thuis. Brrrr koud hoor.

Inmiddels hebben we ook hele mooie kerstkaarten van onze tante ontvangen. Ook voor Rita zat er een mooie zelfgemaakte kaart bij, maar die waren helaas al weg toen de kaarten binnenkwamen.

Verder op Curacao

Inmiddels staan de kranten vol met informatie en plannen van alle politieke partijen. 22 januari moet er namelijk gestemd worden. Overal op het eiland hangen vlaggetjes aan de lantaarnpalen van de verschillende politieke partijen. Een kleurig gezicht want iedere partij heeft zijn eigen kleur. Wij zijn heel benieuwd naar de uitkomst en hebben ook onze eigen stemkaarten ontvangen. Wordt het een NO of een Si. Naar onze mening kan dat voor Curacao en de bevolking heel wat gevolgen hebben. Ook Bonaire heeft inmiddels veel tegen Nederland en inmiddels is daar de geldkraan voorlopig dichtgedraaid.

Dorstig weer
Op het eiland is het gortdroog. Deze afwijkende weersomstandigheden worden veroorzaakt door El Nino, zegt men. Het is dus momenteel veel droger dan andere jaren. Om die reden wordt er niet net als in Nederland voer voor de vogeltjes in de bomen gehangen, maar bakjes met water.

Salute

Tijdens de feestdagen was het megazeiljacht Salute op het eiland. Deze dagen lag de Salute afgemeerd in de haven van Willemstad, Curaçao. Als de eigenaar niet op het jacht vertoeft, dan is het enorme en extreem luxe jacht te huur. Dit kost dan ongveer 220.000 euro per week. Dan krijg je er wel 9 bemanningsleden en extra vermaak zoals een duikset, jetsk'gebruik bij. Het schip is 56 meter lang en het meest opvallende is de 75 meter hoge mast. Deze is daarmee de langste aluminimummast en is voor vliegveiligheid voorzien van een rood toplicht. De boekingen lopen nog niet storm, dus ben je nog op zoek naar een leuke avontuurlijke vakantie? Er zijn nog mogelijkheden. Steeds meer luxe jachten brengen een bezoek aan Curacao.

Veiling

De eilandontvanger gaat 170.000 nummerplaten veilen. Het gaat om nummerplaten die werden teruggeroepen nadat er forse kritiek was gekomen op de leesbaarheid. Men denkt dat er voor de verkoop van de platen als souvenir veel belangstelling is. Na veel kritiek werd de oranje blauwe nummerplaat, het bewijs hier van betaling van de motorrijtuigenbelasting, uit de handel genomen. Dus wie weet kom je ze hier als souvenir nog jaren tegen. 170.000 stuks zijn immers niet zomaar verkocht.

Kampvuur
Gisteravond togen we met een aantal buren en een gevulde koelbox naar Bullenbaai. Daar hebben we een groot kampvuur gemaakt van het drijfhout en het nieuwe jaar ingeluid. Natuurlijk onder het genot van een hapje en een drankje. Verder gaat de tijd snel en kijken we uit naar de komst van Monique en Louis. Zij komen morgen (zondag) aan als het weer in Nederland tenminste een beetje meezit. Daar zijn namelijk flinke zware weersomstandigheden aangekondigd.

Kerst in de tropen deel 3

2010-01-04T20:49:00.002Z

Strandjes

De snorkelcursus die Thom en Jesper in Nederland hadden gevolgd heeft zijn vruchten afgeworpen. Het snorkelrecord is verbroken. Op o.a Daaibooi, Porto Marie, Cas Abou, Playa Lagun hebben we volop gesnorkeld. De Papegaaivis, Trompetvis, het kerstboompje, de Murene, de zeekomkommer en nog veel meer werden gezien. Zelfs schildpadden op Playa Lagun werden door de duikbrilletjes heen gespot.

Ook bij het huis waar wij wonen konden we op een windstille middag de zee in om te snorkelen. Dat was best uitzonderlijk want dat was pas 2 x eerder voorgekomen dat wij in zee hier konden. Je moet dan via een aluminium trap naar beneden klimmen om in het water te komen, dus best spannend.

Ook hebben we het wrak bij Porto Marie bekeken. Dit kleine vissersbootje dat daar op de bodem ligt mag eigenlijk geen naam hebben, maar het idee dat er een wrak lag was toch wel heel spannend. Op de strandjes was altijd wel wat te beleven. Snorkelen, zwemmen,

kijken hoe de vissers hun vis schoonmaken of krabbetjes vangen,

samen op de foto,

en als je dan echt niets weet te doen dan zet je stiekum je tante op de foto.

Nick en Simon.

Op Mambo vond een optreden van Nick en Simon plaats en daar hadden de jongens wel zin in. Maar dan moest er eerst vooraf geslapen worden. Dat was geen probleem, want vakantie is best vermoeiend hoor.

Nadat er dus ’s middags een paar uurtjes heerlijk was geslapen hebben we uit volle borst meegezongen. Vooral Thom kon een aantal liedjes helemaal uit zijn hoofd, want dat is leuker dan lezen.

Jan Smit
Onze nanny Martin had zich beschikbaar gesteld als oppas en zo gingen Alex, Rita en ik gingen naar het optreden van Jan Smit. Heerlijk om weer even mee te blaten op de simpele nummers van Jantje. Nick moest er wel even aan te pas komen om het liedje Tuintje in mijn hart samen te zingen.
Ook de collega van Martin, Martijn was er samen met zijn moeder die ook hier woont en een collega van zijn vrouw. En wat blijkt, die collega (zij was hier voor een half jaar) en haar vriend, waar we mee in gesprek kwamen, wonen in Geldermalsen naast Appie. Echt toevallig.

De buurjongen

Al vrij snel was er contact gelegd met Daan, onze buurjongen. Daan is 9 jaar en helemaal gek van sport. Hij weet alles te vertellen over voetbal en heeft Alex regelmatig verbaasd met nieuwtjes uit de voetbalwereld. Daan en Thom en Jesper konden het goed vinden met elkaar en Daan ging dus regelmatig mee naar het strand of kwam zwemmen in ons zwembad. Natuurlijk werd er ook vaak een spelletje Yatzee, Uno of kolonisten gespeeld.

En Daan moest natuurlijk ook een keer een nachtje bij ons logeren. Nou dat kan hoor dan schuiven we toch een eindje op.

Punda

Spelen met Daan was natuurlijk veel leuker dan winkels bekijken in Punda. Dus de jongens bleven bij de buurjongen en wij gingen met ons vieren naar Punda. Nou is winkelen op Curacao een groot woord. Het enige wat groot is, is de afstand en de maten van de kleding. We zijn ook op de oude slavenmarkt een hapje gaan eten. Daar kun je echt een lokale maaltijd eten. Rita was wat minder te porren voor wat ondefinieerbaar vlees met botjes. Maar het smaakte mij prima. (Ben ik al zo ingeburgerd?) Toen we terugliepen wilde Rita nog een foto maken van een boot die de baai in kwam varen. Rita liep richting pontjesbrug en kwam bijna in botsing met Mario Been. Deze hield zijn pas in en verwachtte blijkbaar dat Rita hem op de foto wilde zetten. Maar Rita had hem niet echt opgemerkt en liep hem straal voorbij om een foto van een boot te maken. Hilarisch om te zien.

Overigens was Curacao vol met Nederlandse artiesten. Gerard Joling en Jeroen van de Boom stonden voor oud en nieuw op het programma. Marco Borsato en zijn gezin was gespot en Jan Smit en Nick en Simon hadden half Volendam meegenomen. Bij Barry H. was Kane op bezoek om Oud en nieuw te vieren.

Natuurlijk hebben we ook nog een rondrit op het eiland gemaakt en wat mooie dingen gezien. Hier enkele foto's.

Aan de noordkant van het eiland is de natuur en de kust erg ruw.

Ook zijn we helemaal naar de oostkant gereden voor het uitzicht en het klauteren door de grot.

Daar ze op 31 december naar huis zouden vliegen en het vuurwerk thuis dus niet meegemaakt kon worden werd er hier vuurwerk aangeschaft en afgestoken. Nou dat hebben de buren geweten. Velen lagen al op een oor om vast vooruit te slapen voor oud en nieuw gingen die Betuwse boeren om elf uur ’s avonds vuurwerk afstoken. En dat is echt niet zomaar een knalletje maar die voel je tot op het bot.

Veel te snel vlogen de dagen om en hebben wij ze 31 december weer naar de luchthaven gebracht. Ook Daan ging mee om afscheid te nemen.

Wat is het dan opeens weer stil. Geen gezellig geklets, geplons en gesnorkel om ons heen. Maar alleen het geluid van de golven en de wind.

De jongens gaan natuurlijk het zwembad missen en Prins en het dagelijks even vissen op de steiger. Waar Alex en Thom dagelijks een visje hebben gevangen (en weer teruggegooid) Een broekpaling vangen is ze niet gelukt.

Thom, Jesper en Alex hebben nog in hun eigen woorden zelf opgeschreven wat ze van de vakantie vonden. Zie hieronder.

Casa di Sonja & Martin

Super huis, met super uitzicht. Super zwembad en super stranden. Super mooie vissen met super mooie kleuren. Super snel is de tijd gegaan. O ja en ik vergeet nog super veel.
Super mooi weer, super veel gezien. En ik vergeet nog steeds super veel, het is teveel om op te noemen. Super goed gezelschap Super bedankt voor deze super vakantie. Alex

Een hele leuke vakantie. Veel naar zee. Een leker zwembad. Een lieve hond. Dolfijnenzwemmen. Struisvogels kijken. En flamingo's kijken. Allemaal in een vakantie. O ja ook spierbalen gekeken en we zijn ook nog naar Bonaire geweest. Natuurlijk een lieve oom en tante. Ik zou zeggen gaa ook. Groeten Thom

Ik heb een heele leuken vakantie gehad en heb gedaan met dolfijnen gezwommen en gesnorkeld en lekker ijs enn lieven hond en heel veel strand en een uitzigd oover zee en schildpaden gezien en een leuke vrient gehad en heel veel palmboomen en we koomen bijna thuis. En tante Sonja is lief en Martin is ok lief en groetjes van Jesper

We hebben echt veel plezier gehad en zij zijn weer thuis in de vrieskou en wij moeten echt weer even wennen. Gelukkig kunnen we al weer aftellen want zondag 10 januari komen onze vrienden Louis en Monique.

Kerst in de tropen deel 2

2010-01-04T17:39:00.000Z

Eindelijk was het dan zondag 13 december zover. Rita, Alex, Thom en Jesper zouden aankomen op Hato om bijna 3 weken bij ons te vertoeven.

Ongeduldig stonden wij te wachten om eindelijk weer eens lekker te kunnen bijkletsen en kroelen. Vanuit Nederland hadden we al bericht van Hanny ontvangen dat ze daadwerkelijk waren vertrokken.

Het was natuurlijk een hele zit met een tussenstop van een uur op Aruba. Maar na maanden wachten hadden ze dat er graag voor over.

Tijdens de vlucht was de DS een uitkomst. Na een prima vlucht kwamen ze aan. We konden Rita, Thom en Jesper zien lopen, maar geen Alex.
Totdat ook hij uit het vliegtuig kwam strompelen. Alex had de dag voor vertrek, tijdens het sporten op de voet van zijn tegenstander gestaan. Met als resultaat een super dikke enkel. Deze werd de dagen erna mooi blauw, geel en nog dikker.Wat je er al niet voor over hebt om maar niet de Christoffelberg hier te hoeven beklimmen.
Het duurde nog bijna een uur voordat ze eindelijk door de douane waren en de koffers hadden. Het was namelijk erg druk op de luchthaven.

Ook Prins was zeer blij met de komst van de jongens (eindelijk iemand die nog vaker wil zwemmen). Direct na aankomst verdwenen de jongen in het donker in het zwembad. Om ze zo lang mogelijk wakker te houden in verband met het tijdverschil.

De eerste dag gingen we naar Zanzibar, want ze wilden Sully nu eindelijk wel eens in het echie zie. Ook Martin had Sully nog nooit in levende lijven ontmoet en was ook heel benieuwd. Thom maakte zelf een aantal foto’s om aan zijn vrienden te kunnen laten zien. Later hoorde hij via hyves van zijn vriend Chiel, dat Sully in Nederland op het jeugdjournaal was geweest.

Ook werd op Zanzibar voor het eerst echt gesnorkeld. Jesper was zo enthousiast dat hij hardop begon t epraten door de snorkel heen. En Thom zag voor het eerst een trompetvis. Hij wilde het water in en vanaf de kant zag hij deze dunne lange vis zwemmen. Blij verrast riep hij zij vader. "He pa een broekpaling". Dat over het drukke strand bij Zanzibar. De eerste indruk was gewekt.

Hooks Hut en meer
Natuurlijk gingen we eten bij Hooks Hut. Hier kun je met je voeten in het zand genieten van lekker eten en een leuke locatie. Voor de jongens viel het niet altijd mee om wakker te blijven.

Uiteraard bezochten we nog veel meer leuke restaurantjes. Zo gingen we spare ribs eten bij Cinco, naar Cabana en zijn we reuze pizza gaan eten bij de Pizzahut. Natuurlijk ook lekker ijs eten bij de Italiaan hier op het eiland. Want nergens anders kun je zo lekker ijs eten als daar.

Met de kerstdagen hebben we eerste kerstdag aan het buffet bij Heminway op het strand gegeten. Vreemd hoor kerstlichtjes in de palmbomen. Tweede kerstdag hebben we de bbq aangestoken. Je hebt hier niet echt een kerstgevoel, maar bbq gaat er altijd in. Ook besef je op die dagen dat je graag had gewillen dat de rest van de familie er ook bij kon zijn.

Ook een kippepootje van de plaatselijke snek ging er wel in.

Maar kerst blijft dus vreemd hier in de tropen. Met je kortebroek bij de kerstboom is een vreemd gezicht. Hoorde we dat in Nederland de temperatuur flink daalde en er een pak sneeuw was gevallen. Zaten wij met het zweet op onze bovenlip en factor 20 aan het strand. Op zich vind ik persoonlijk sneeuw en vrieskou heerlijk en verlang ik er best wel eens naar. Martin niet, nu het 's avonds is meer afkoelt naar 26 gr. zit hij met het kippenvel op zijn armen. Zo zie je maar hoe verschillend mensen in elkaar zitten en wat is nou normaal?? Hier zijn de temperaturen in ieder geval prima en valt er voor de tijd van het jaar opvallend weinig regen.

Naar Dolphin acadamy
Uiteraard is het zwemmen met dolfijnen iets dat bij iedereen hoog op het verlanglijstje staat. Echter moest Thom beloven dat hij dan heel goed zijn best zou doen bij het lezen op school. Thom heeft namelijk een vreselijke hekel aan lezen. Om hem te stimuleren was hem beloofd dat hij met de dolfijnen mocht zwemmen. Gelukkig was hij inderdaad wat vooruit gegaan en zijn we dus op pad gegaan. Rita, Thom en ik gingen zwemmen en Jesper en Alex gingen naar de encounter. Hierbij heb je ook contact met dolfijnen en wordt er heel veel verteld over de dolfijnen, wat Jesper jullie nog haarfijn kan navertellen.

Bonaire
Zaterdag 19 december vlogen we voor een dagje naar Bonaire. Een vlucht van een kwartiertje en je staat op Bonaire. Hier hebben we met een gids een snorkeltocht gedaan en een mooie rondrit over het eiland.

Het was tevens de verjaardag van Prins. Die 4 werd. Voor haar pech want wij waren de hele dag weg. Maar de buurjongen Daan was zo lief om Prins uit te laten.Van de jongens had Prins een nieuwe pluche bal gehad.

Struisvogelfarm

Ook hebben we een bezoek gebracht bij de struisvogelfarm. Volgens ons is het een verkapte fokkerij die voor de toeristen ook rondleidingen organiseert maar bij kinderen valt het goed in de smaak. De gids vertelde net zo makkelijk dat de vogels worden gefokt, dan gaat de kop eraf en als ze dan bijkomen.. dan zijn ze dood. Wel leuk om te horen hoe dom deze dieren eigenlijk zijn. En dat ze echt niet hun kop in het zand steken maar de oren tegen de grond houden om te horen of er gevaar dreigt.

Wordt vervolgd.

kerst in de tropen deel 1

2010-01-04T15:12:00.000Z

Inmiddels zijn we in het nieuwe jaar aangekomen en willen wij jullie allemaal het allerbeste wensen voor 2010 en een gelukkig en gezond 2010. Hier zijn de laatste weken van 2009 omgevlogen, mede door het bezoek van Rita, Alex, Thom en Jesper. Eerst nog even een update van afgelopen periode.

Klimaatstrop

De klimaattop is zoals jullie wel zullen weten weer achter de rug. We verbazen ons hier volop dat Nederland daar braaf bij zit. Moeten we in Nederland aan allerlei regeltjes en milieu-eisen voldoen. Hier wordt alles nog steeds toegestaan en wordt er te weinig aan gedaan om ook hier het milieu en de mensen te beschermen. De Isla bijvoorbeeld brengt meer schade aan dan alle raffinaderijen in Nederland samen. Gelukkig zijn er nu wel plannen om meer windmolens te plaatsen. Het waait hier immers altijd.

Sint bij het dames elftal

De Sint had in Meteren ook bij het dameselftal een bezoek gebracht met een mooi cadeau voor onze leider. De afgelopen weken zijn er aardig wat wedstrijden vanwege het slechte weer afgelast, dus de meiden moeten in 2010 weer volop aan de bak. Al zal de temperatuur eerst flink moeten stijgen. Waarschijnlijk worden de schaatsen weer uit het vet gehaald en wordt de training op de schaatsbaan voortgezet met een borrel na in de tent natuurlijk.

Vriendin van Prins
We hebben tevens vernomen dat de vriendin van Prins, Ciska is gezakt voor haar examen. Zoals honden wel vaker doen, vertikte zij het om een bepaalde oefening uit te voeren. Heel grappig als je bedenkt dat ze het allemaal heel goed kan, maar op het belangrijkste moment gewoon weigert. En het is echt een brave hond. Ze gaat namelijk maandelijks naar het verzorgingstehuis. De mensen die daar wonen mogen haar aaien en dat stellen ze zeer op prijs.

Fotocursus en certificaatuitreiking

Inmiddels ben ik in het bezit van een diploma voor digitale fotografie. Hierop prijkt een 8,1 voor de theorie. Ja er moest ook nog flink gestudeerd worden. De jury moest uit 33 foto’s de mooiste foto kiezen en die zou vergoot afgedrukt worden. Men twijfelde tussen mijn foto (zie hierbij toegevoegd) en een foto van een andere cursist, die uiteindelijk heeft gewonnen. Weer een cursus afgerond. http://www.flickr.com/photos/studiokortacademy/ Op bijgesloten link vind je de ingezonden foto's van de DSLR december class 2009 en de winnende foto.

Weerzien
Een vroegere vriend uit Gorinchem van Martin blijkt al een aantal jaren op Aruba te wonen. Een paar maanden geleden had hij hem even gesproken. Hij belde een paar weekjes geleden dat hij op Curacao was.

Natuurlijk een reden om wat af te spreken. Giovani, zit in het IOC van Aruba en houdt zich daar bezig met zijn sportschool en sporters die meedoen aan wedstrijden over de hele wereld. Een gezellige avond die voor herhaling vatbaar was.

Kerstdiner Martin
Ondertussen vond ook het kerstdiner van Martin en zijn collega’s plaats. Dit viel gelijktijdig met mijn diplomauitreiking voor de fotocursus, dus daar kon ik helaas niet bij aanwezig zijn. Ook heeft hij op kantoor een kerstontbijtje georganiseerd. Dus honger wordt hier niet geleden. We hebben ook een paar kerstkaarten ontvangen. Een hele grote van de ouders van Martin en een van mijn trouwe collega Kees.

En verder….

-Blijft Chavez van mening dat de Amerikanen niet op Curacao verblijven om drughandel tegen te gaan maar om Venezuela aan te vallen. Het lukt niet om hem op andere gedachten te brengen.

-Heeft een Curacoenaar een aanslag op de vlucht naar Detroit verijdeld en zit hij nu ondergedoken in verband met de media aandacht.
-Is het zeilmeisje Laura D. stiekum vanaf Parijs naar St Maarten gevlogen en daar gespot. Via Curacao is ze weer naar huis gestuurd. Dat allemaal om alleen de wereld over te mogen zeilen.
-Is men het hier met een politicus soms niet eens en neemt men zelf maar maatregelen. Er werden twee rotweilers vergiftigd van een van de politici.
-Is de discussie over het homohuwelijk hier hoog opgelaaid.

-Ook is inmiddels is het Divi Divi vliegtuigje uit zee gevist en is de piloot overgebracht naar Engeland om daar te worden begraven. Het bergen van het toestel was een moeilijke opgave. Het lag op zo’n 180 m diepte dus er moest behoorlijk wat materiaal aan te pas komen. Gelukkig voor de nabestaande is hij nu geborgen.

Bommelding in het WTC

Op 9 december vond er een bommelding plaats in het World Trade Center (WTC, waar Martin dagelijks zit. Nadat het handelscentrum werd ontruimd na een bommelding werd het de volgende ochtend weer vrijgegeven door de politie. Een WTC-medewerker kreeg via de telefoon, van een man die gebrekkig Spaans sprak, te horen dat er zich in het complex een bom bevond. Het WTC-kantoor schakelde de politie in die het handelscentrum ontruimde. Er werd naarstig doch tevergeefs naar een bom gezocht. Het personeel van het Korps Politie Curaçao besloot voor alle zekerheid het WTC af te grendelen en vanochtend om half zes pas vrij te geven. Het Bureau Recherche is belast met het verdere onderzoek naar de bommelding.

-Oasis of the Seas, ‘s werelds grootste cruiseschip, meerde aan op St. Maarten. Zijn de normale cruiseschepen al bakbeesten, deze is echt gigagroot.
-Zit Patrick vd E. de welbekende man die door Peter R de Vries was ingeschakeld om een bekentenis bij Joran van der Sloot in de zaak Natalee Holoway los te krijgen nog steeds vast op Aruba. Wegens belediging van de politie en een drugszaak.
En staan de kranten vol met over overvallen die hier rondom de kerst schering en inslag zijn en natuurlijk de welbekende buren, - familie, -huwelijksruzies. Die dagelijks een plaatsje in de krant bemachtigen. Het is te triest voor woorden dat de politie alleen al in de kerstperiode dagelijks ruim 10 keer per dag moet uitrukken voor huiselijk geweld. Vaak gewoon waar de kindjes bijzijn. Hoe het komt en waarom er zoveel alleenstaande (tiener)moeders zijn is mij een raadsel. Maar het blijft voor de kinderen zielig.

Ook zijn Sonja Bakker en Rik Felderhof gespot op Curacao maar wordt een relatie nog steeds ontkend.

De Antilianen zijn voor de kerst vooral druk met het optuigen en verfraaien van hun woning. Vele lichtjes worden uit de kast gehaald (gekleurde lichtjes) en menig kerststal verfraaid de proches (veranda’s) om er lekker kitch uit te zien. Men koopt nieuw gordijnen, gaat verven en geeft het (soms ook geleende) geld met uit. Helaas zijn de honden hiervan vaak de dupe. Het blijkt dat de hond dan vaak niet meer bij het nieuwe interieur past en deze worden dan afgedankt. Rond deze periode wordt het asiel overspoeld met honden. Heel zielig, want voor de meeste wordt geen onderdak meer gevonden.

Ook de buitenkant van de woning of het hek krijgt een nieuw kleurtje. Men denkt namelijk dat dit evenals het afsteken van vuurwerk de boze geesten verdrijft. Ja als het helpt, waarom niet. Het ziet er in ieder geval weer wat mooier uit.

Ook vuurwerk wordt gebruikt om boze geesten te verdrijven. Dus heel veel bedrijven houden vuurwerkshows. Want je zal maar door deze geesten worden aangevallen. De verkoop van vuurwerk was flink gestegen. Van een crisis was niets te merken. De veiligheid liet wel wat te wensen over. Een kwart werd afgekeurd. Hier mag vanaf 27 december vuurwerk worden verkocht en dit mag men dan tot 4 januari afsteken. En het zijn hier geen zielige rotjes maar ware bommen.

Net als in Nederland doken op nieuwjaarsdag traditiegetrouw een groot aantal mensen in zee voor de nieuwjaarsduik. Ongeveer driehonderd deelnemers renden goedgemutst water in bij Moomba Beach (Aruba) in en kwamen daarna het strand op voor een, speciaal ingevlogen, bakje Unox erwtensoep. Deelnemers aan de duik waren voornamelijk Nederlandse stagiaires, maar er waren ook enthousiaste toeristen en lokale sportievelingen op af gekomen. In Nederland melden media dat meer dan 25.000 mensen verspreid over het land een Nieuwjaarsduik hebben genomen. In Scheveningen kwamen zo’n 8600 mensen opdagen.
Sully en de rondvaartboot

Met Sully gaat het nog steeds uitstekend. Er was zelfs een rondvaartboot geregeld zodat mensen met die boot konden kijken hoe hij dagelijks zijn “uitje”heeft en gaat zwemmen. Echter die dag vertikte hij het en wilde niet achter zijn bootje aan. Dus alle moeite voor niets. Inmiddels heeft SeaWorld San Diego interesse om de griend die dus nog steeds in de Jan Thiel Baai zit, op te nemen. De bloedtest, om uit te sluiten dat Captain Sully ziektes onder de leden heeft, is akkoord. Er wordt nog gewacht op de nodige vergunningen. Er gaan geruchten dat hij mogelijk 9 januari per vrachtvliegtuig vertrekt. Daar wachten twee vrouwtjes op hem, waarvan er een bijna geslachtsrijp is. (20 jaar oud) Dus wie weet gaat hij nog voor een nageslacht zorgen ook.

De kennis die door Sully is op gedaan wordt uiteraard ook gebruikt om zoveel mogelijk van de dieren te weten te komen en te zorgen dat ze niet uitsterven. Helaas zijn er nog steeds landen die ze namelijk vangen en opeten. De laatste keer dat ik ging oppassen was er een bus Japanners gestrand. Je verbaasd je echt hoe mensen doen en reageren. Het was bijna Susi voor Sully. Een van die gasten wilde namelijk bij Sully in het water springen. Leg dan maar eens uit dat dit gevaarlijk is, als ze je niet verstaan. Je ontmoet er echt de vreemdste kostgangers. Echt lachen.

Nog een week

2009-12-06T20:04:00.000Z

Nog een weekje en dan krijgen we voor de eerste keer bezoek. Dus gaan we gezellig samen met Rita, Alex, Thom en Jesper de toerist uithangen. Een aantal reserveringen zijn al gemaakt en we hopen natuurlijk op mooi weer. Inmiddels regent het wat vaker (voornamelijk s'nachts) en aangezien Rita en Alex heel vaak regen hebben met hun vakantie hoepen we dat ze dat thuis laten. Zo ook de mexicaanse griep want daar hoor je hier gelukkigg weinig over. Ondertussen gaat ons leventje hier gewoon verder met allerdagelijkse dingen.
De Sint

Deze is inmiddels vertrokken. Worden de zwarte Pieten in Nederland lastig gevallen omdat ze zwart zijn, hier is dat geen probleem. Men sminkt zich nog zwarter dan ze al zijn en zelfs de zwarte majo en handschoenen ontbreekt niet. En dat bij deze temperatuur. Zelfs de Sint wordt hier flink gesminkt want die heeft soms ook niet de jusite kleur. Maar prijkt wel op de voorpagina van de krant. Daar wordt je pas echt bang van.

Ook bij Martin op kantoor is de Sint langs geweest en heeft een echte boterletter gebracht. Dat viel nog niet mee om deze te bemachtigen. Zo belde Martin naar een speciaalzaak. Maar werd direct afgewimpeld. Hoe hij het durfde te vragen of ze banketletters hadden. Ze zijn toch zeker een patisserie, werd er in bekakte stem gezegd. (tja weer een van de kakkers die hier een zaak is begonnen). Nou dan maar naar een gewone bakker.

Sully

Met Sully gaat het nog steeds prima al komt het einde in zicht. Sully kan namelijk niet eeuwig daar in het stukje afgezette zee blijven liggen. Dus als er niet op heel korte termijn een groep voorbijkomt en hij meegaat dan gaat plan B in werking. Sully gaat dan mogelijk naar Amerika. Maar eerst moet haar verblijfsvergunning nog geregeld worden. En hiervoor is een bloedtest vereist. Dat valt bij zo'n dier niet mee. Best een gevaarlijk klusje. Ze hebben hem hiervoor in het net moeten vangen om het bloed te kunnen prikken. Als het bloed goed wordt gekeurd mag hij waarschijnlijk komen en moeten we na een half jaar afscheid nemen van Sully.

Thuis aan de Achtersteweg
In de krant (van thuis) stond een stukje over onze gestoorde bijna buurvrouw. De ergernis over het geluid van een feestje liep bij mevrouw zo hoog op dat zij zaterdagavond verschillende auto’s die aan de Achtersteweg stonden geparkeerd, bekraste. De politie werd gebeld dat een vrouw geslagen was omdat zij iets van de geluidsoverlast van een feest had gezegd. Agenten spraken ter plaatse met de melder en de vrouw. Vervolgens werden ze aangesproken door een man die vertelde dat de vrouw auto’s bekrast had. Agenten liepen met de man mee en zagen vier auto’s met verse krassen. Volgens de man had een van de eigenaren de vrouw betrapt en haar vastgepakt. Daarop kwam zij ten val. Agenten gingen terug naar de vrouw en hielden haar aan voor vernieling. Ze werd ingesloten op het politiebureau in Tiel. Daar heeft de vrouw de vernielingen bekend. Nou zou ze 2 jaar geleden al door haar gezeik moeten vertrekken bij ons uit de buurt, maar helaas. Er lopen meer gekken los, dan dat er vast zitten.

Tevens werd ons verzocht om de gemeente te bellen in verband met de sloot naast ons huis. Ze zouden deze (alweer) dicht willen gaan gooien. Na contact met een alleraardige meneer is ons wederom toegezegd dat de sloot dichtgegooid gaat worden. Maar alleen wij moesten nog even toestemming geven, want het was onze grond. Nou beste meneer dat vinden wij prima, want die sloot is al jaren een bende. Op zich vinden wij sloot een beetje een groot woord, want er staat bijna nooit water in. Dus de greppel gaat dicht. We zullen zien.

Landje pik
Tweede Kamerlid Rita Verdonk van Trots Op Nederland (TON) wil opheldering van minister van de Nederlandse minister voor Buitenlandse Zaken Maxime Verhagen en Defensie-minister Eimert van Middelkoop. Ze wil weten of zij bereid zijn binnen het kabinet te ‘pleiten voor versterking van de Nederlandse militaire presentie op Aruba en de Antillen’. Ze roept op tot mobilisatie in verband met de dreiging van Venezolaanse dictator Hugo Chávez. Het gaat volgens haar hartstikke mis met onze ‘raket-, oppervlakte- en luchtverdediging’ in de Cariben. Ze ergert zich aan de ‘linkse dictator Hugo Chávez en de wannabe dictator Daniel Ortega’. Volgens Verdonk vormt de Venezolaanse president Chávez een veiligheidsrisico voor Aruba, Bonaire en Curaçao. Twee jaar geleden liet Chávez tijdens een toespraak doorschemeren ‘wel interesse’ te hebben in de ABC-eilanden. Tja wat gaan we daar nu weer aan doen?

Hoezo corruptie en vriendjespolitiek
Dat daar hier sprake van is dat is algemeen bekend. Hoge heren (zonder enige kennis) zitten op stoelen en krijgen salarissen waar menigeen jaloers op is. Maar dat zijn natuurlijk wel vriendjes van... In de periode van 1989 tot 2001 zijn in ieder geval zaken geconstateerd, die het daglicht niet kunnen verdragen. En drie keer raden waar dat geld gebleven is. Deze jaarrekeningen zijn gecontroleerd en zijn allemaal voorzien van een negatieve accountantsverkalring. De eilandraad mag deze niet zomaar goedkeuren. Ze laten de zaken dan gewoon jaren in de kast liggen en dan opeens staat er een stukje in de krant dat ze zijn goedgekeurd. En het gaat hierbij niet om een beetje geld, maar om honderden miljoenen gulden. Waar dat geld o.a. vandaan komt. Jullie mogen het zeggen. Triest, want menig mens leeft ook hier in benarde omstandigheden.

Het blijft dus altijd en overal wat, waar je ook woont. Zolang je met mensen te maken hebt, zullen dit soort zaken in de wereld blijven voorkomen. Wij verbazen ons hier in ieder geval nog dagelijks en zullen dat ook komende periode nog blijven doen. Nu kijken we uit naar ons bezoek en zullen jullie komende weken waarschijnlijk even wat minder op de hoogte houden. Maar daarna gaan we zeker verder met deze website. Wij wensen jullie alvast een hele fijne kerst en een gelukkig en gezond 2010. We hopen dat jullie onze site ook dan weer blijven volgen. Dikke kus van Sonja, Martin en een lik van Prins.

Een drukke periode

2009-11-30T13:27:00.002Z

Blijkbaar zijn de mensen hier nog meer bezig met de kerstdagen en het einde van het jaar, dan in Nederland. Het is hier overal een drukte van jewelste. De wegen lopen vol en je doet overal (nog) langer over om er te komen. Onbegrijpelijk daar 55% van de bevolking 2000 Naf (800,00 euro) of minder verdient. Wij tellen ook al af want over twee weken komen Rita, Alex, Thom en Jesper. Nu zijn we nog druk met onze cursussen.

Advance duiken
Martin is inmiddels ook geslaagd voor zijn advance. Hiervoor moest hij een aantal aparte duiken maken, waaronder een nachtduik in het pikke donker met een zoeklamp en een wrak duik naar de Superior Producer. Deze Superior Producer ligt sinds 1977 op ongeveer 30 meter diepte iets ten noorden van de havenmond ter hoogte van Otrobanda aan de zuid kust van Curaçao. Het schip was op weg naar Isla Margarita en kwam naar Curaçao om brandstof in te nemen.

Bij het verlaten van de haven begon het schip door de ruwe zee erg te rollen en hierbij begon een deel van de lading te schuiven waardoor het schip slagzij maakte. Het schip maakte echter steeds meer water en men heeft het schip uit de havenmond in noordelijke richting weggesleept. Het schip was op dat moment niet meer te redden en is uiteindelijk gezonken waar het nu reeds sinds jaren ligt. Het ongeveer 50 meter lange wrak ligt op zo´n 60 meter vanuit de kant op een zandvlakte. Het schip was beladen met kleding en kerstkado's. Hier liep men met de kerst dus allemaal in een nieuwe spijkerbroek.

Het bijzondere aan het wrak van de superior producer is dat het met de kiel op de zeebodem rust en op slechts een kleine helling naar links na, zogoed als rechtop staat. Gedurende de jaren is het wrak geheel begroeid geraakt met verschillende soorten koraal en sponzen. Het oranje buiskoraal is met name aanwezig omdat het in tegenstelling tot andere koraal soorten minder licht nodig heeft om te groeien. De poliepen van deze koraal soort zijn vrij groot in vergelijk met ander koralen, en als deze in de nacht hun tentakels uitstrekken dan is het gehele wrak gehuld in een oranje gloed. Het was een aparte ervaring natuurlijk om het schip te zien.

De cursus fotografie
Inmiddels weet ik meer knopjes op mijn camera te zitten dan de groen automatische. Ik weet een beetje hoe het werkt met shutterspeed, diafragma en EV maar het blijft lastig om ff snel een foto te knippen die voldoet aan alle kwaliteiten. Een ding help Martin thuis laten. Die heeft niet echt het geduld om op een juiste instelling te wachten. De cursus is heel leuk. We krijgen iedere week een opdracht waarbij we een foto moeten inleveren en aan het einde moeten we examen doen en 3 foto's inleveren. Uit alle foto's wordt de winnende gekozen. Hierbij enkele opdrachten;

Landschap

Framing

Berging Divi Divi wrak
Tot op heden ligt het vliegtuig wrak met aan boord de piloot nog steeds op de bodem. Ondanks de velen verzoeken van de Nederlandse vriendin van de Amerikaanse piloot is het wrak nog steeds niet naar boven gehaald. Het vliegtuigje is al op 22 oktober gezonken nadat de piloot een noodlanding op het water moest maken. De 9 passagiers konden worden gered maar het kostte de piloot zijn leven. Inmiddels is bekend dat het onderzoekschip Henson de juist locatie gaat zoeken en dat dan Smit Salvage het toestel naar boven gaat takelen, zodat de piloot (voor zover er nog wat van over is) op een gedenkwaardige manier kan worden begraven. Dat is toch wel het minste wat hij verdiend.

Yeeehhhh weer juigen
Dit keer voor Larissa en Cindy en Danique en nog meer toffe meiden. Nadat ze met het meisjesteam E6 al bijna het hele siezoen bovenaan stonden in de competitie moest het zaterdag gebeuren. Zee konden kampioen worden, mits ze de wedstrijd zouden winnen. Nou dat viel nog niet mee. Eerst stonden ze namelijk met 0-1 achter dus het was heel spannend. Maar uiteindelijk hebben de kanjers met 3-1 gewonnen. De winst werd gevierd door een buikschuiver te maken in de modder, een ritje op de platte kar door het dorp en met friet natuurlijk. Het wijntje bewaren ze tot ze wat ouder zijn.

(Larissa zit op de onderste rij derde van links). Zo te zien hadden ze geweldig soppig weer.

Larissa links

Woningnood
Ook in Curacao is de woningnood hoog. Er zijn zo'n 10.000 woningzoekende, waarvan 53% vrouwen.

Huisbezoek voor mevrouw Prins
Prins moet ook hier de benodigde vaccinaties krijgen en het was inmiddels tijd dat dit gebeurde. Nu kon ik haar in de auto pakken en minimaal een half uur rijden (heen) en zoals het hier overal gaat minimaal een half uur wachten en dan weer terugrijden, maar dat vond ik toch wat sneu. Dus heb ik de dierenarts gebeld die aanhuis komt. Ideaal. Odette Doest is een Antiliaanse die haar opleiding in Nederland heeftgehad (Ze had zelfs een vriendin in Tiel) Ze heeft 9 jaar in Nederland gewoond, daarna Peru en is toen hier alweer 9 jaar geleden haar eigen praktijk gestart met consulten aan huis. Prins vond haar heel lief (vooral ook door al die lekker koekies die ze kreeg).

Post uit Holland

Nog steeds duurt het een eeuwigheid voordat post hier aankomt. Maar dit keer waren Thom en zijn buurjongen Chiel heel druk geweest om ons een pakket tekeningen, puzzels en foto's te bezorgen. En zoals Thom zei Ik wagt om jou te zien. Ook Chiel wilde weten of ik al met de dolvijnen hep gezwommen.

Ook waren we blij verrast met een kaart van Svenja en Dimitri uit Cadzand. We hebben hun leren kennen tijdens onze eerste Afrika reis naar Kenia/ Tanzania. Ze wilden weer eens weten hoe het met ons gaat en ze stuurde ons een mooie kaart (naar Meteren). Niet wetende dat wij inmiddels al een half jaar op deze zonnige rots verblijven. Echt heel leuk..

De Sint gaat voor ons gevoel geruisloos voorbij. Maar afgelopen week sprak ik mijn neefje Jesper en die was toch wel heel verbaasd dat de Sint ook hier komt. Huuuuhhhhhhh was zijn reactie. Dat hier kindjes wonen begreep hij nog wel maar wat de Sint hier te zoeken had was hem een raadsel. Ook de meiden van mijn damesteamm hebben een Sinterklaasavondje gehouden. Nu maar hopen dat ze niet meegenomen zijn. De wedstrijd zaterdag was gelukkig afgelast, want er zal wel de nodige wijn gedronken zijn. (ze zijn namelijk bang voor Sinterklaas)

Najib

Ook zijn we deze week bij The best of Najib geweest op Mambo. Een hele leuke en lachwekkende show. Waarin hij de beste stukjes uit zijn loopbaan tengehoren brengt. Lachen dus. Normaal is het al zweten voor hem maar hier had hij ook wel een vers shirt en wat handdoekies nodig. Maar het was weer een geslaagde avond. Dus zoals jullie lezen hebben wij nog voldoende te doen.

Al bijna december

2009-11-24T18:42:00.002Z

Zeven nieuwe ambulances voor GGD
Het bestuurscollege is overeengekomen dat er zeven nieuwe ambulances worden aangeschaft. Dit heeft gedeputeerde Humphrey Davelaar gisteren bevestigd. Met de aanschaf is 1,9 miljoen gulden gemoeid en de ambulances zullen worden beheerd door de GGD. De huidige ambulances, die onder beheer staan van bevinden zich in slechte staat.Inmiddels hebben wij een nog in dienst zijnde gespot tijdens de Amstel race.

Komt er een oorlog?
Het contract met de Amerikaanse militaire basis loopt in 2010 af en kan beter niet worden verlengd. Dat schrijft Helmin Wiels van oppositiepartij Pueblo Soberano naar de Tweede Kamer. Volgens hem wordt op die manier voorkomen dat Curaçao wordt meegesleurd in een op handen zijnde oorlog tussen Venezuela en de Verenigde Staten. Wiels is ervan overtuigd dat de toenemende spanningen tussen Colombia en Venezuela uiteindelijk zullen leiden tot een oorlog tussen Amerika en het land van president Hugo Chávez.

Sint in de tropen
Inmiddels is de Sint gearriveerd. Met diep bruine ogen en een beetje getint, laten we maar zeggen dat dit komt door de lange reis op zee, is hij hier de Annabaai ingevaren, waar vele kindertjes hem hebben opgewacht. Pepernoten strooien is al een aantal jaren geleden afgeschaft. Men werd hier helemaal wild van en het werd te gevaarlijk. Ze zijn wel al maanden in de supermarkten te verkrijgen.

Maar ook de kerstdagen worden al ingeluid. Deze week is er in het WTC een kerstshow van 4 dagen. Nu maken ze er hier helemaal geen probleem van, dat 5 december nog moet plaatsvinden. Want wie komt is er op de kerstshow aanwezig. Juist, niemand minder dan Sinterklaas. Handig toch. De kerstman wordt hier ook steeds populairder en men mag nu al elkaar fijne kerstdagen Bon Pasku wensen. Binnenkort ook maar eens een kerstshowtje bezoeken. Een aparte ervaring in je korte broekie, lijkt mij zo.

Boem is te laat
Shit, nu was het mijn beurt om bij iemand tegen een auto aan te rijden. Met de big Hummer van Martin tegen een klein wagentje geeft een flinke deuk. Bij het achteruitrijden uit een parkeervak bij winkelcentrum Suikertuintje. We zijn waarschijnlijk tegelijk gaan rijden, maar zij was al iets verder. En ik had haar niet gezien en reed er met mijn duffe kop zo in.

Tja en dan moet je hier een nummer bellen en komt er na een half uur een busje (met een man erin). Die maakt foto's. Je moet in het busje (waar gelukkig airco in zit) en je verhaal doen, dat mbv een mobiele telefoon wordt opgenomen en je moet een formulier invullen. Nou best handig.. (Behalve dat wachten dan in de brandende zon.

De lijst voor kandidaatstelling vol verrassingen
Gisteren konden de politieke partijen hun kandidaten bekend maken. Altijd grappig hier. Zo had een statenlid van de PAR aangegeven dat ze wilde stoppen en meer tijd wilde vrijmaken voor haar kinderen. En plots staat ze op de lijst bij een andere partij. Dus ook hier is de politiek een grote poppenkast.

Vaccinatie H1N1
Nederland heeft Curacao voorzien van een lading vaccinaties. Deze 60.000 prikkies liggen inmiddels klaar in een koele ruimte. Als dit medicijn nl niet koel wordt bewaard, dan wordt het onbruikbaar. En ja daar zijn nu de huisartsen nog niet klaar voor. Zij moeten ook beschikken over een koele ruimte, die ook koel blijft als de stroom uitvalt. En daar is even niet aan gedacht. De vaccinaties liggen nu dus te wachten op de plank.

Heeft de drieling een tweede woning
Bij ons in het dorp (thuis uiteraard) woont een drieling. Drie mannen die inmiddels de 70 zijn gepasseerd. Je kan eigenlijk wel zeggen een herenboer, een boer en een knecht. Ze zijn alle drie nog vrijgezel en wonen al hun hele leven bij elkaar. Dagelijks komt hun zus een potje eten voor ze koken. Ze hebben wat koetjes, een paar paardjes en 2 rijbewijzen, voor 3 personen. Altijd gezellig om er een tegen te komen in het dorp of even een praatje mee te maken. Nu heb ik altijd gedacht dat ze nooit op vakantie gingen, totdat we erachter kwamen dat ze heir een tweede woning hebben. Misschien zijn ze ook nog stiekum getrouwd??

Sully
Met mijn grote vriend Sully gaat het nog steeds prima. Regelmatig ga ik bij hem oppassen en ontmoet daar de gekste mensen. Mensen begrijpen blijkbaar niet dat je niet met hem kunt zwemmen (ook niet als je ervoor wilt betalen). Hij is namelijk gevaalrijk en kan je door bijvoorbeeld met je te gaan spelen onderduwen of wat dan ook. ook komen er momenteel veel cruisetoeristen uit Amerika. Altijd lachen natuurlijk. De helft lijkt zelf op een pilot whale en alles is amazing. Maar ze geven wel een fooi voor Sully en dat is mooi meegenomen, want het kost erg veel om Sully dagelijks te voeren. Vorige week deed Sully heel zuinig met zijn laatste visje. Hij heeft wel een half uur met zijn laatste haring gespeeld. Ook kan hij inmiddels een kunstje. Zie de foto's.

En de winnaar is...

2009-11-17T14:31:00.000Z

Contador wint Amstel Curacao Race
De Spanjaard is er voor de tweede keer in geslaagd om de race te winnen. Koos Moerenhout werd derde. Vlak bij onze stek zouden ze langs komen, dus uiteraard wij naar de Toko (minisupermarkt)

Daar was het al gezellig druk, want dat wordt tevens gebruikt als de plaatselijke kroeg. De race was gestart met een flinke plensbui, maar daar hebben wij gelukkig niets van meegekregen. Wel waren er wat fietsers gevallen, dus dat is minder. Toen ze dus door St Willybrodus dus fietsten konden wij het goed zien. In totaal hebben er 238 renners meegefietst en wij vinden het op zich al een prestatie met die hitte. Op onderstaande foto reed Koos Moerenhout nog voorop. Maar aan het einde van de race heeft hij Contador voor moeten laten gaan.

Het is zelfs gelukt een aantal ambulance met de tour mee te laten rijden. Deze zijn inmiddels weer in een dusdanige staat dat ze zijn goedgekeurd.

Stop Dutch apartheid

Tony Castro een bekende zanger op dit eiland en tevens een radiopresentator is gestart met hetverwijderen van de stickers "Stop Dutch apartheid. Hij probeert met zijn actie te voorkomen dat de stickers de aandacht van de internationale pers zou trekken bij de Heineken regatta en de Amstel race. Volgens hem zijn het mensen met een minderwaardigheidscomplex die het toerisme de afgrond in willen helpen, die deze stickers hebben geplakt. Of die discussie ooit goed komt. Ik weet het niet. Op zich best te begrijpen dat men het niet wil dat een land aan de andere kant van de wereld voor hun mede bepaald. Echter hebben ze naar mijn mening het geld hard nodig. Want of het anders allemaal goed blijft gaan?????

Ushi en Dushi
Wendy van Dijk is hier op Curacao flink door de mangel gehaald. Het was schandalig en zelfs de politiek hield zich er mee bezig. Tele Curacao zou stappen gaan ondernemen etc.etc. Maar inmiddels heeft RTL de gemoederen (slim) gesust en is het programma zelfs hier uitgezonden. Met vooraf eerst een half uur uitleg over wat de bedoeling van het programma is, dat het humoristisch gezien moet worden en ga zo maar door. Daarna begon de uitzending. Die volledig was gekopieerd, behalve dan de reclame. Toen zag je 3 minuten een "zwart" beeld.

Heineke Regatta
Ook de regatta is druk bezocht. Aangezien we niet alles kunnen bijwonen hebben we hier zelf niets van meegekregen. Ook een beetje vreemd dat dit gelijktijdig met de Amstel Race wordt georganiseerd.

Duiken
Inmiddels is Martin gestart met de cursus advance en heb ik mijn NAUI duikbrevet gehaald. (Dus mijn eerste diploma is binnen) Vorige week moest ik de theorie doen en afgelopen maandag de praktijk omdat het vorige week door de hevige regenval erg troebel was in het water. Na een duik van ruim een uur tot 18 m is dit gelukt. Mijn oren zitten er nog aan en mijn tussenschotje van mijn neus staat nog scheef. En wie weet ga ik ook nog Advance doen. Martin heeft inmiddels 2 lessen gehad en heeft al tot 37 m diep gedoken. Naderhand loopt er wel 5 minuten lang water uit zijn neus. Of dit komt door zijn hoofd of zijn masker is nog niet helemaal duidelijk. Wellicht heeft hij een gaatje in zijn tussenschotje en kan het water in de loze ruimte naar binnen. Vanavond gaat hij een nachtduik doen. In het donker (met lamp uiteraard) de diepte in. Kijken wat de vissen dan allemaal uitspoken.

Sully

Zoals jullie waarschijnlijk wel gelezen hebben is de poging om Sully met een groep mee te latengaan mislukt. Ik ben afgelopen week bij een film gaan kijken die gemaakt is tijdens deze poging. De groep bestond onder andere uit een giga groot mannetje Sully is nog maar de helft zo groot. Dan zie je ook daadwerkelijk wat voor grote dieren het zijn. Maar helaas de poging was mislukt en over plan B wordt druk gesproken. Sully heeft een aantal dagen erna flink in een dip gezeten. Na de kroelpoging is hij teruggezwommen achter het bootje van George aan en zag het allemaal even niet zo zitten. Hij wilde zelfs een keer niet eens gaan trainen. Plan B heeft nogal wat voeten in aarde. Zo moet eerst zijn bloed naar San Diego gevlogen worden en persoonlijk overhandigd. Dit moet gecontroleerd worden. tevens moet de overheid beslissen of Sully mag komen. De dieren in Seaworld zijn namelijk niet van Seaworld. Deze zijn eigenlijk van niemand. Mocht er een groep in de buurt komen dan wordt er nog zeker wel een poging gedaan.Niet duidelijk is waarom Sully niet mee de diepte in dook. Misschien kan hij niet zo diep duiken om een of andere reden. Maar daar komen we natuurlijk niet achter. Zijn gehoortest die hij een paar maanden geleden heeft gehad was goed. We wachten af.

Gisteren ben ik weer bij hem geweest en is hij weer helemaal de oude. Hij houdt de mensen hier flink bezig en haalt nog regelmatig de kranten. Inmiddels is er zelfs een restaurant eigenaar die een bod op hem gedaan heeft om hem te serveren. Echt ziek dus. Het blijkt namelijk dat er jaarlijks heel veel grienden sterven. Dus is het echt van groot belang dat Sully in levenblijft en hopenlijk zo snel mogelijk de wijde wereld in kan.

Personeel

Personeel in de winkels is hier niet echt gemotiveerd en vriendelijk. De service is bij de meeste ver te zoeken. Een aantal bedrijven probeert hier wat aan te doen. Zoe heeft een boekenwinkel een klachten manager aangenomen en maakt hier volop reclame voor op de radio. Maar Kooyman een grote megastore houdt voor de bouwafdeling een wedstrijd waarbij de klant het vriendelijkste personeelslid moet kiezen. Of het gaat helpen blijft de vraag.

Yeeehhh Metereeeee
Zaterdag zijn we naar het strand geweest. Martin ging met zijn collega eerst duiken en ik ging met zijn vrouw en dochter naar het strand. Heerlijk. Water dat 29 gr is, een koelboxje (ja we horen er soms ook al een beetje bij al is die van ons wel erg klein) met 2 flessen rose voor de dames, en tussendoor een vette hap of een broodje tonijnsalade. Nu nog een schreeuwende tatoo en een gouden tand en ik hoor bij de Anitaaas. Al drinken die vaker een biertje, maar een koud roseetje lust ik tegenwoordig ook wel. Goed drinken is mij verteld. Dus af en toe een glaasje is wel lekker. Toen we bij het huis terug kwamen ging Martin Prins uitlaten en heb ik met grote spanning de computer aangezet. Maar de uitslagen van MVV 58 stonden nog niet op de site. Pfff, dan geheel tegen de principes in toch maar op de site van Tricht gekeken en Jeeeeehhhhhhhhh MVV had gewonnen van Tricht thuis met 500 bezoekers langs de kant. Dat was kikken, daar hadden we graag bij geweest. Dan nog maar een borrel nemen.

Zondag zijn we naar een montainbike tour gaan kijken hier op het resort. Je kunt hier (als je wilt en wij willen niet) leuk montainbike. Nu was er een wedstrijd georganiseerd en hebben we de deelnemers in de schaduw met een koel drankje aan staan moedigen. 's Avonds maar een restaurantje opgezocht was onze gasbus was leeg. Dus het is net als thuis. De weekende vliegen om. En ook de tijd gaat hard. De weekkalender wordt dunner en we lopen al richting het einde van het jaar. Vreemd want je hebt hier geen idee van zomer en winter. Het is altijd warm.
Oh ja en waar jullie waarschijnlijk ook benieuwd naar zijn. Ik heb gefaald maar de tomaten hebben het niet gered. Ondanks de nodige zorg vinden die de zon hier denk ik ook te warm. Nog meer water is geen optie want dan krijg je tomaten van 5,00 euro per stuk Maar ik als tuindersdochter kan nog niet eens van een zaadje een tomaatje kweken. Sorry tante Bertie. Thuis ga ik nog een poging wagen.

The lovestory of Sully

2009-11-10T18:17:00.002Z

Even een update over hoe het nu staat met mijn grote vriend Sully. Nou zoals jullie weten is Sully 14 juli gestrand op het strand bij Zanzibar. Of wel gestrand. Twee soortgenoten hebben Sully daar afgeleverd met de bedoeling dat hij daar dood kon gaan. Sully was niet meer in staat om te zwemmen. Vlakbij het drukke strand van Zanzibar dobberde hij rond met de bedoeling om op het strand te eindigen.

Maar toegesnelde toeristen hebben hem terug geduwd in het water en het Sea aquarium werd ingeschakeld. George Kieffer van de stichting SCCnetworks kwam. Hij is de man met de kennis over dolfijnen etc. Met man en macht hebben ze gtracht Sully te redden. Hij moest in het water omhooggehouden worden want anders zou die verdrinken. Hij was uitgedroog en kreeg vocht middels een infuus en gepurreerd eten. Sully ging even vooruit maar de volgende dag dacht men toch dat hij zou sterven. Hij had een behoorlijke wond aan zijn staart en was sterk vermagerd. Maar Na een antibiotica kuur krabbelde hij op en de afeglopen maanden is hij gegroeid tot een echter puber.

Sully is een Pilot Whale een dolfijnsoort met de groote van een walvis. Ze leven in groepen en de daar het steeds beter ging met Sully hoopte men een groep soortgenoten te vinden om hem met die groep mee te kunnen laten gaan. Er moeten dan wel vrijwilligers opgetrommeld worden om op hem te passen. Eind juli lees ik dat in de krant en besluit me aan te melden als vrijwilligster. De bedoeling is dat je op let dat hij aan de netten gaat schuren. Hij zou zich erin kunnen draaien en dan verdrinken. Ook moeten we op de badgasten letten. Die begrijpen namelijk niet allemaal dat het een wild dier is en dat hij je wellicht spelend, ook kan verbrijzelen.
Inmiddels heb ik dus met veel plezier al heel wat uurtjes bij Sully doorgebracht. En zo hoor je leuke verhalen. Begin september begon hij dusdanig tegen de netten te schuren dat het onverantwoord was hem nog langer vast te houden. Ook al was hij nog niet helemaal sterk genoeg ze lietenhem gaan. Met de boot brachten ze hem 8 kilometer uit de kust. Beter alleen op pad dan verdrinken in de netten. Maar Sully had even flink genoten van deze extra trip en ging gewoon weer mee terug naar het strand.

Toen ik in Nederland verbleef zat een andere vrijwilligster op te pasen bij Sully. Hij had weer behoorlijk jeuk en zoals een echte puber doet bleef hij klieren. Op een gegeven moment dook hij wat dieper en kwam boven en hing toen bovenop een van de netten. Met geen mogelijkheid leukte het om hem terug te krijgen. Maar het lukte hem wel om verder te zwemmen. Nadat snel de mensen in het water gewaarschuwd waren werd George gebeld dat Sully was ontsnapt. Hij zwom op zijn gemakkie door de baai. Toen George arriveerde zwom hij achter het bootje aan, terug naar zijn eigen stekkie. Iedere ochtend wordt er met Sully getraind om te zorgen dat hij voldoende conditie heeft om een groep te kunnen bijhouden. Vorige week mocht ik mee met de training op het bootje. Ik heb getracht hem een keer in beeld te krijgen maar hij gaat super snel en heeft er veel plezier in. Dat was heel leuk om te zien. Je merkt echt dat hij best happy is. We hebben hele gesprekken met hem. Zoals jullie horen kroelt hij graag. Dat kriebelen vindt hij lekker. In het wild schuren ze langs elkaar heen om de overtollige huid kwijt te raken. Hier gebeurd dat door af en toe te kriebelen. Dit doen we alleen maar als hij erom vraagt en anders in de netten wil duiken. De enige die echt contact heeft met Sully is George Kieffer de diecteur van de stichting. Hij geeft Sully iedere dag eten en gaat iedere dag met hem varen en heeft hier dus bijna een dagtaak aan. En toen? Half oktober is er eengroep in de buurt geweest, maar waar deze was is niet duidelijk geworden. Op 4 november stond er een borrel gepland voor alle vrijwilligers. Maar Sully gooide deze toch wel wat in de war. 's Middags om half 3 was er een groep gespot bij Cortal Estate (dus bij ons in de buurt) George is helemaal met Sully hierheen gevaren, maar eenmaal daar was de groep verdwenen. Dus ze gingen weer huiswaarts. Toen belde er echter een duikcharter dat hij de groep weer zag. Ja iedereen hier op het eiland is ervan op de hoogte dat ze moeten bellen als er een groep is. Ze kregen aanwijzigingen waar de groep was. En dat was precies bij ons achter. Vanaf onze stek konden we het bootje zien liggen. Sully heeft daar een behoolrijk tijd met de groep rondgezwommen en contact gehad. Als hun naar beneden doken, dan dook hij mee en kwamen ze even later weer gezamelijk boven. Maar toen de groep onderdook om daadwerkelijk te vertrekken bleef Sully aan de oppervlakte. Hevig teleurgesteld is Sully toen weer achter het bootje aan terug naar zijn stekkie gezwommen en wachten we op een volgende poging. Mocht er geen poging meer komen dan wordt er over plan B nagedacht. Dan gaat Sully waarschijnlijk naar San Diego. Inmiddels wordt het steeds moeilijker om voldoende vrijwilligers te vinden en hij kan niet altijd daar blijven dus we hopen dat er toch echt snel een groep komt die hij wel leuk vindt. Vanavond zijn we uitgenodigd om de filmopname van zijn snuffelpoging met de groep soortgenoten te gaan bekijken. We blijven dus duimen voor Sully. Inmiddels is hij echt heel erg geroeid en sterk genoeg om mee te gaan. En anders moet ik dus nog even op blijven passen op Sully. De onderste 4 filmpjes heb ik gemaakt. Let niet op de kwaliteit want ik ondanks alle cursussen die ik hier volg hebb ik nog niet geleerd goed met een filmcamera om te gaan.

Zijn gangetje

2009-11-06T15:46:00.001Z

Hier op |Curacao gaat ons leventje gewoon verder. Regelmatig valt er een bui maar vijf minuten later kan de zon weer stralend schijnen. Op dit moment gebeurt er van alles op het eiland dus ik zal jullie weer even op de hoogte brengen.

De Oasis of the Seas
Het grootste cruiseschip ter wereld "De Oasis of the Seas" komt deze kant op. schip van de wereld. Het giga varende hotel meet 220.000 ton, 60.000 ton groter dan de vorige recordhouder Independence of the Seas. Thuishaven van deze cruiseschepen is Southampton in Zuid-Engeland. Op het schip, dat straks 5400 passagiers kan herbergen, werken momenteel honderden mensen aan de afwerking alvorens het de Atlantische Oceaan oversteekt. De ruimte aan boord is verdeel in zeven ‘wijken’, waaronder een genaamd Central Park. In dit openluchtgedeelte groeien bomen, en zijn er grasvelden en bloemenperken. Rederij Royal Caribbean heeft een tweede schip in bestelling van vergelijkbare grootte. Dat komt volgend jaar onder de naam Allure of the Seas in de vaart. Het nieuwe vlaggenschip vaart vanaf volgende maand ook op St. Maarten. Royal Caribbean is ook regelmatig in het lokale nieuws omdat het bedrijf wil investeren in een ‘cruisedorp’ op het schiereiland van Caracasbaai hier op Curacao.

De Walrus
De Nederlandse onderzeeër Walrus voer enkele dagen geleden de Annabaai binnen. De onderzeeboot brengt een havenbezoek aan het eiland en zal de komende periode besteden aan oefenen met Nederlandse marine-eenheden, zoals het marinefregat Van Speijk dat in de regio vaart en het stationsschip Amsterdam. We hebben hem al een aantal keren hier voorbij zien varen vanuit ons stekkie.

Einde Nederlandse Antillen.
De rijksministerraad heeft vrijdag formeel de weg vrijgemaakt voor de nieuwe status van de vijf eilanden van de Nederlandse Antillen. De raad ging akkoord met een wijziging van het Statuut voor het Koninkrijk der Nederlanden, de hoogste wettelijke regeling die de verhoudingen tussen de landen van het Koninkrijk regelt.
In de nieuwe structuur, die op 10 oktober 2010 moet ingaan, worden Curaçao en Sint Maarten landen binnen het Koninkrijk. De eilanden Bonaire, Sint Eustatius en Saba (BES-eilanden) gaan als bijzondere gemeenten van Nederland verder. Het land Nederlandse Antillen houdt dan op te bestaan. Het Koninkrijk bestaat in de nieuwe situatie uit de landen Nederland (inclusief de BES-eilanden), Aruba, Curaçao en Sint Maarten. Nu nog even afwachten of het echt gaat gebeuren. De meningen zijn namelijk verdeeld.

De Amstel tour
Dit weekend wordt de Amstel Curacao race gereden hier op het eiland. Inmiddels zijn er al vele bekende wielrenners aangekomen en zij houden zich met fietsen bezig maar ook met heel andere zaken. Zo kreeg tweevoudig Tour de Francewinnaar Alberto Contador salsa-les van een dolfijn. De Spanjaard viert opnieuw zijn vakantie op Curaçao. De hele dag is de beste wielrenner van dit moment actief. In de ochtend zwemmen met de dolfijnen, 's middags duiken op Porte Mari en 's avonds viert hij feest op Mambo Beach.

Ook Johnny Hoogerland sluit komende zaterdag zijn wielerseizoen af met de Ronde van Curacao. En Frank Schleck heeft zijn vriendin Martine op Curaçao ten huwelijk gevraagd. Tijdens een groots vuurwerk dat het Lions Dive & Beach Resort de renners aanbood, kwam de oudste Schleck-broer spontaan op dit idee. Martine antwoordde direct ja. Later werd er met champagne een klein feestje gevierd waarbij ook Tour-winnaar Alberto Contador het glas hief op het aanstaande Luxemburgse echtpaar.

Dusi van Dijk onder vuur

Wendy van Dijk krijgt hier flink wat kritiek te verduren nu ze het Antilliaanse typetje Lucretia Martina speelt. De serie waarin Wendy in de huid kruipt van Lucretia, die zogenaamd al 14 jaar het weer verslaat voor TeleCuraçao, houdt de gemoederen hier bezig. De politiek is beledigd maar het toeristenbureau vindt het een goede reclame voor Curacao. De meeste zijn hier al vrij snel op hun teentjes getrapt en voelen zich aangesproken, ook al hebben ze het programma nog niet gezien.

Illegalen op Curacao

Er wonen hier naar schatting 50.000 illegalen. Deze wonen hier mogelijk al jaren maar zijn nog nooit officeel geregistreerd, maar gaan waarschijnlijk wel werken, naar school of hebben een eigen bedrijfje. Als je hier als Nederlander komt heb je (nog) recht op een verblijfsvergunning. Al moet je daar ook wel even wat voor doen. Maar velen andere (Chinezen, Haitianen, etc) hebben nog geen verblijfsvergunning en als ze die al hebben dan moeten ze die jaarlijks verlengen. Met al het gedoe er gratis bij. Een gevolg is dus dat vele hier ooit legaal hebben gewoond maar de vergunning niet hebben verlengd of deze nooit hebben aangevraagd. Deze aanvraag kost namelijk 1000 gulden (400,00 euro) Geld dat vele niet bij elkaar verdient kunnen krijgen. Dus vele hebben die aanvraag nooit ingediend en er wordt hier ook nooit op gecontroleerd, maar mocht dat een keer zou zijn dan lopen ze de kans uitgezet te worden. De komende 6 weken krijgen ze de kans zich alsnog in te schrijven. (Let op er kunnen er per dag 200 inschrijven, naar schatting zijn het er 50.000 en ze hebben hiervoor een periode van 6 weken). Dus chaos alom. En de ambtenaren vinden het heerlijk om hier de macht te hebben.

Boetes op Curacao So What?
Het was afgelopen dinsdag de herdenkingsdag voor verkeersslachtoffers. Jaarlijks vallen hier vele doden in het verkeer. Dit jaar al 18. Maar tot op de dag van vandaag verandert er niets aan het rijgedrag. Het aantal ongelukken stijgt en onschuldigen worden nog steeds slachtoffer van onverantwoord rijgedrag. En verkeerscontroles hier helpen niet omdat 'niemand de boetes betaald'.

Levensduur
Misschien al eerder over gesproken maar toch, de levensduur van spullen hier is beperkt. Je verbaasd je wat er zoal niet kan en gaat roesten en hoe kort dat iets meegaat. De levensduur van een wasknijper bijvoorbeeld is maar een paar weken en dan kun je hem weggooien. Binnen No time is deze verroest en breekt in tweeen. Ook elastiekjes voor in je haar liggen te roesten op de wasbak. En dan hebben we het nog niet over andere dingen. Gespen aan je riem of tas slaan allemaal roestig uit. Alle sloten van de deuren, schroeven in de muur en simpele punaise laten een bruin kleurtje achter. Dit alles door de zoute zeelucht en wind. Ik kan het wel nagaan want ik roest bijna zelf ook.

Grote paniek onder de superrijken.

Er is paniek ontstaan onder de superrijken Nederlanders. Het opsporingsbeleid van staatsecretaris Jan Kees de Jager (waarschijnlijk hoog aardappel gehalte) van Financienzorgt voor deze paniek. Honderde geheimen rekeningen zijn bekend geworden door de inbeslagname van de FCIB in 2006 door de Centrale bank van de Nederlandse Antillen n.a.v. fraude. Deze gegevens van de FCIB (First Curacao Internationale Bank) zijn van zo'n 6000 rekeninghouders overgedragen aan de Fiod. Dus ze schijten bagger natuurlijk of geven zich inmiddels zelf al aan. Aan de drank gaan hoeft niet meer. Want volgens mij is 2/3 van de gepensioneerde Nederlanders hier aan de drank. Aan hun afgeleefde koppies te zien.

Verder vermaken we ons nog prima, genieten we van het mooie maar soms wel te warme weer, en zijn we druk met Spaans, Snorkelen, duiken etc. En soms ook ergeren we ons dood aan de mentaliteit hier op het eiland en natuurlijk de muggen en soms ook de hitte. Binnenkort ga ik weer naar Sully want daar is ook weer het nodige over te vertellen.

FF chagrijnig

2009-11-02T17:15:00.000Z

Nou even zit niet alles helemaal mee. Om onbegrijpelijke redenen hadden we opeens geen internet meer. Dat blijkt hier normaal te zijn maar voor ons onbegrijpelijk. Zelfs in Afrika hadden we nota bene nog internet in een tent. Maar hier op het eiland blijkt dat niet mee te vallen. En dan moet je dus op pad om een nieuwe aansluiting te regelen en dat kan dan niet want de telefoonaansluiting staat op naam van de verhuurder en dat zijn wij niet. Maar goed om een lang verhaal kort te maken als het goed is wordt het binnenkort geregeld. (Binnenkort is hier 3 a 4 weken).
Verder was ik weer een dagje bij Sully geweest maar daarover later meer. Ik rijd terug met Barrel want de buurvrouw had onze auto geregeld. Daan, de buurjongen, was jarig geweest en hield een feestje en haar auto was stuk, er moesten 10 kindjes vervoerd worden, dus hebben we de auto uitgeleend. Dus ik met Barrel (onze oude witte kraakbak) naar Sully. Maar op de terugweg….. Moet ik afremmen voor een stoplicht en ja hoor…. Barrel slaat af en wil in eerste instantie niet meer aanslaan. Iedereen toeteren natuurlijk en niet omdat ze mij zo leuk vinden. Gelukkig kreeg ik Barrel weer aan de gang, maar het lampje van de temperatuur stond roodgloeiend. (en mijn hoofd ook) En hij rammelde. Nou doet die dat standaard, maar dit geluid kende ik nog niet. Toch maar heel voorzichtig doorgereden naar het werk van Martin. De auto daar laten staan en de volgende dag naar de garage gebracht. Dus nu even zonder Barrel.

Inmiddels is het dak voorzien van een nieuwe dakbedekking waardoor lekkage verleden tijd moet zijn. 4 dagen zijn de mannen bezig geweest om het dak op te lappen. De avond voor de laatste dag viel er een enorme stortbui naar beneden. En was een deel van het dak nog niet gemaakt. Nou dat hebben we geweten. De krabbetjes zwommen naar binnen. Dus maar weer dweilen. Want als het hier regent, dan valt het er behoorlijk uit en is het dweilen met de kraan open. Maar goed het is nu gemaakt en ik heb weer wat privacy nu de heren weer vertrokken zijn. Want echt vrolijk werd ik daar niet van. Ze zeggen nog geen goede morgen. Hebben ze nu echt zo’n hekel aan die “makamba’s of is dat hier normaal?? Gelukkig hebben we ook al veel wel vriendelijke bewoners ontmoet.

Daar het internetten niet lukte moest ik het doen met af een toe een telefoontje en ben ik even bij Martin op het werk gaan internetten. Daar las ik o.a. over triest nieuws. Het overlijden van een gezellige man uit Meteren en de man van een oud-collega die tijdens zijn vakantie dood is gebleven. Allemaal heel triest nieuws. Maar ik las ook dat “mijn”dames team al 2 wedstrijden heeft gewonnen. Daar waar het eerste het thuis liet afweten, wonnen de meiden de thuiswedstrijd tegen TEC met 8-1 en de wedstrijd de week erna thuis met 2-1. Dus dat is natuurlijk super. Helaas heeft Mirjam, onze aanvoerster, haar hand in het gips dus dat is minder. En ik hoorde dat ook de pols van Veroniek is gesneuveld, dus nu wordt het echt lastig voor de dames. Maar het zijn bikkels dus dat komt wel goed.

Zoals ik vorige keer al melde duurt het hier super lang voordat post uit Nederland arriveert. Zo is er 22 september (volgens de dagstempel) een hele grote kaart van de meiden van het voetbalteam aan mij verzonden, Met allemaal lieve en leuke woordjes. Nou deze kwam op 22 oktober aan. De postduif is sneller. Hoe het mogelijk is dat dit zo lang duurt is mij echt een raadsel. Waar die post dan blijft liggen?? Wie het weet mag het zeggen.

Dus ik zat heel even in een dip, maar door het bezoek aan Sully was ik weer helemaal blij, want dat is altijd wel leuk. De laatste keer bij Sully ontmoette ik Lenny een leuke meid uit Nederland en Hanke een gepensioneerde Oostenrijker. Hanke was met zijn zeilboot vanuit Griekenland alleen vertrokken en vertoefde al 4 maanden op Curacao. Zijn vrouw, die bij de overheid van Oostenrijk werkt is een aantal jaren jonger, en werkt nog volop. Af en toe vliegt zijn naar de aanlegplaats waar Hanke verblijft. Maar nu was hij dus hier en ging ook regelmatig bij Sully oppassen. Leuk om de verhalen van hem te horen. We hadden een leuk gesprek met hem. Ook Sully deed mee, die was namelijk heel tevreden die dag en maakte regelmatig geluidjes. Hij groeit flink en heeft het goed naar zijn zin, maar we wachten met smart of een groep soortgenoten. Wel is er onlangs aan de noordkant van het eiland een Orca gespot en dat is een goed teken.

Spaanse les
Na 3 Spaanse lessen weten we inmiddels dat dit niet meevalt. Vooral de werkwoorden zijn een ramp. We hebben met 5 personen les bij een oudere dame in Julianadorp. Tussen de krekels en de blaffende honden in de tuin bij haar ploeteren wij op onze woordjes en uitspraak. Het blijkt dat in het Spaans alles op vele manieren kan en wij hebben al moeite met een manier. Maar wel heel leuk, al merk je wel dat leren steeds moeilijker wordt naar mate je ouder wordt. Ze zeggen verstand komt met de jaren, maar wanneer het bij mij gaat komen?? Ik wacht af. Maar als je al in de 40 bent dan heb ik toch het idee, dat je minder makkelijk alles opslaat. En dat dit nou voorheen al zo makkelijk ging kan ik niet zeggen. Martin gaat het wat beter af maar die heeft natuurlijk een groter hoofd, dus daar kan meer in.

Veldhuis en Kemper
Ook hebben we samen met de buren de cabaret avond van Veldhuis en Kemper op Mambo Beach bezocht.

“We moeten praten”. Nou dat was echt een hele leuke avond en ook best wel herkenbaar. Ze brachten heel leuk de verschillen tussen mannen en vrouwen naar voren en hoe een relatie tussen een man en een vrouw verloopt en hoe goed (of wel hoe slecht) we elkaar eigenlijk begrijpen en met elkaar praten. Zeker een aanrader.

De film This is it van Michael Jackson en de party hebben we aan ons voorbij laten gaan. Er vind hier een “look al like” plaats, waar zoveel mensen zich voor op hadden gegeven, dat er een voor selectie noodzakelijk was.

Duikles
Mijn duiklessen gaan goed vooruit. De oren krijg ik regelmatig geklaard door mijn hoofd helemaal op de zijkant te draaien (superhandig, want dan loopt mijn masker soms weer vol). Maar het is toch wel erg mooi onderwater. Na het trimmen, hoeveren, klaren en reddingsacties (ja, dan moet ik hem van de bodem halen en naar boven zien te krijgen, zonder zelf te verdrinken) en nog allerlei oefeningen gaan we ook altijd nog even lekker duiken. Afgelopen keer heb ik prachtige vissen en andere levende wezentjes gezien. Weer de zeekat, maar ook de Flamingo tong. Dit lijkt op een soort naaktslak maar dan met hele mooie kleurtjes. De flamingo tong spreidt zijn manteltje, het deel dat bij slakken de schelp vormt, over de schelp uit. Deze mantel is mooi getekend met ruitvormige patronen op een okerkleurige ondergrond.

Ook de zandduiker, hagedisvis een vis die dezelfde kleuren en vorm heeft als het rif. Hij ligt vaak op de zandbodem bedekt met een laagje zand. De gevlekte murene liet zich ook even door ons bekijken. Hij zoekt spleten en gaten af naar visjes en kreeftachtige die hij met de puntige tanden dan niet meer loslaat. Een beet van dit dier is geen pretje, omdat het slijm in zijn bek veel bacteriën bevat. De Trompetvis liet zich ook weer even zien. Maar we vonden ook de Hengelvis.

Deze ziet eruit als een fles gekleurde oranje spons, totdat die beweegt en je ziet dat het een vis is. Ze hebben een hengel bovenop hun neus. Aan het einde daarvan zit een stukje weefsel dat op aas lijkt. Ze bewegen hun hengeltje met dat stukje weefsel wat dan op een wormpje lijkt. Gretige visjes die daarop afkomen worden naar binnengezogen op het moment dat hij zijn bek opendoet. Hij lijkt zelf helemaal niet op een vis en is eigenlijk mooi omdat hij lelijk is.

Het mooist was toch eigenlijk wel dat we 3 keer een zeepaardje hebben gezien. Blijkbaar heel uitzonderlijk, want ik sprak een man die 270 duiken had gemaakt en deze nu zelf voor het eerst had gezien. Het is een klein diertje dat zich voortbeweegt met de rug en borstvinnen. Hij heeft een goede schuitkleur en bij gevaar blijft hij stil liggen of zweven waardoor het op een steentje lijkt. Heel apart.

Een van de zeepaardjes was zwanger. Wat wel uitzonderlijk is dat het mannetje de eitjes bevrucht van het vrouwtje en dan opslaat in een buidel die het mannetje heeft. Dus hier is het mannetje zwanger. Na verloop van tijd komen de kleintjes uit de huidplooi van het mannetje te voorschijn. Ik had mazzel want de Nederlanders die vlakbij aan het duiken waren hadden foto's gemaakt en waren zo vriendelijk om deze aan mij te mailen. Dus dit zijn plaatjes van hetgeen ik zelf gezien heb. Gaaf hoor. Dus zo’n duik was echt super, ook al zijn mijn oortjes nog niet helemaal in vorm het gaat steeds beter. Nu waren we 14 meter diep geweest, wat voor mij een record was. Binnenkort moet ik examen doen, dus ik moet aan de studie.

Verder nieuws van de eilanden
Onlangs is er een vliegtuigje van DiviDivi air in zee gestort, dat op weg was naar Bonaire. De piloot heeft het vliegtuigje op het water kunnen laten landen, waardoor de 9 passagiers uit het vliegtuigje konden komen. Ze hebben nog getracht om de piloot eruit te krijgen maar dat is helaas niet gelukt. Hij zal vast in de riemen en het vliegtuigje zonk naar de bodem. De beste man (32 jaar) is helaas overleden en ligt nu nog op de bodem van de zee. De bodem is daar 200 m diep. Ze hebben hier niet de middelen om hem van de bodem af te halen, dus is er om hulp vanuit Nederland gevraagd. Zodat hij en het vliegtuigje geborgen kunnen worden. Natuurlijk brengt dit een geruchtenstroom opgang, want wat is de oorzaak. Was het te zwaar beladen, was het vliegtuigje niet in orde en ga zo maar door. Het houdt het eiland weer even bezig.

Verbazing
Ik heb me vooral deze week weer verbaasd over het eiland. Afgelkopen week waren alle ambulances afgekeurd. Ze hebben er 7, waarvan 5 in gebruik want die andere zijn brak. Van een van die 5 brak onlangs de vooras af. Kunje het al voorstellen. Na een keuring werden ook de andere 4 ambulances afgekeurd en was er geen ambulance meer die veilig genoeg was om te rijden. Inmiddels zijn ze weer hersteld (op Curacoise wijze, met waarschijnlijk garantie tot hte trotoir) en rijden er weer 3 rond. Echt bezopen als je bedenkt dat er ruim 140.000 mensen op dit eiland wonen en dan nog de aanwezige toeristen. Maar er is geen geld voor nieuwe ambulances. Terwijl er naar onze mening heel veel geld deze kant op komt. Jammer dat het niet hiervoor is gebruikt.

De koraalduivel is helaas ook hier nu echt gezien bij Oostpunt. Dit is minder, omdat deze vis een plaag vormt voor vele vissoorten en het koraalrif. Hij heeft wel giftige stekels maar is toch makkelijk te vangen. Het grootste probleem is dat hij geen natuurlijke vijanden heeft.

Verder blijkt dat de helft van de Antiliaanse kinderen niet weet wie hun vader is. Een heel kwalijke zaak voor de kindjes lijkt mij. Er wordt nu gesproken over een vaderschapswet. Dat ieder kind het recht heeft om te weten wie zijn/haar vader is. Moeders kunnen nu heel makkelijk aangeven bij de geboorte dat de vader onbekend is. Jaarlijks worden er 11.000 kinderen geboren die niet weten wie hun vader is.

Ook wordt er nog dagelijks gesproken over de kolonisatie. Dagelijks staan er ingezonden brieven in de krant die hierover berichten. Men is van mening dat Nederland hun nog steeds onderdrukt en ze al 400 jaar bezet en uitbuit. We kijken dus met spanning uit naar de verkiezingen die in januari zullen plaatsvinden.

Moet de Sint nog komen, de eerste kerstshows zijn hier begin oktober al gegeven. Hier zit men er niet mee niet of het te vroeg is of niet, maar laat de winkels lekker zijn gang gaan. En gelijk hebben ze.
Het toerisme is met 1% gestegen ondanks de crisis. Dit is dus een goed teken. Jaarlijks bezoeken zo’n 240.000 mensen Curacao. Dit is zonder de cruise toeristen, dat er ook zo’n 280.000 zijn. Er wordt nog volop gebouwd aan hotels, dus het zal nog verder omhoog moeten wil de bezettingsgraad niet gaan dalen. Er zal ook wat aan de wegen gedaan moeten worden want anders gaat het geheit vastlopen. De Caracasbaai is nu al een drama.

Het cruiseseizoen is begonnen.
Een paar keer per week doet een giga groot cruiseschip de haven van Curacao aan. De varende flats blijven een dagje en vertrekken dan weer,zodat de passagiers zich op de boot weer tegoed kunnen doen aan drank en eten. Het lijkt mij helemaal niets op zo'n schip, maar voor Curacao is het een prima inkomstenbron.

Men denkt er ook over om een of andere investering te doen waarmee men de dampkring in kan. Dit om wereldwijd toeristen te trekken. Het zou vele miljoenen gaan opleveren. Of dit daadwerkelijk doorgaat is natuurlijk nog de vraag.

Verder heb ik weer leuke foto's ontvangen van Martijn en Niels die een hut hebben gebouwd.

en dan niet zomaar een hut maar een hele echte hut, waar heel wat uurtjes werk in zitten. inmiddels is die waterdicht heb ik begrepen en kunnen de vriendinnetjes langskomen. Over een paar jaar zal er wel een condoomautomaat in moeten komen te hangen neem ik aan.

Natuurlijk heb ik ze vandaag even gebeld, want mijn broer Dick en zijn kinderen Martijn en larissa zijn vandaag jarig.

In Meteren gaat het leven ook gewoon door en weten de artiesten het kleine boerendorp nog steeds te vinden. Bij jeugdsoos Medua heeft afgelopen zaterdag een optreden plaatsgevonden van Nick & Simon. Volgens Martijn was het erg leuk en gaven ze zelfs 2 x een toegift. Wij hopen ze hier eind december te zien op Mambo. Al zal ik dan niet in de gelegenheid zijn om, zoals Martijn, Larissa (rechts) en Cindy op de foto te kunnen.

We hebben afgelopen vrijdag een concert van Guus Meeuwis op Mambo bezocht. Wij vonden het een beetje een saai optreden en hadden verwacht dat hij meer zou knallen. Maar toch wel weer een leuke avond.

Verder worden we nog steeds volop gestoken door muggen. Deze steken door mijn shirt heen en de jeuk wordt nog niet minder. Blijkbaar ben ik een uitzondering. De temperatuur is momenteel wel wat aangenamer. Overdag zo’n 32 gr is redelijk uit te houden. Martin vindt het klimaat hier heerlijk, maar die is dan ook een koukleum. Als hij nog met blauwe lippen loopt dan hebben wij het al lekker warm. Ik verlang af en toe weleens naar een skihelling om even af te koelen, maar het is stukken aangenamer dan in de zomer.
Prins vermaakt zich prima al is ze soms wat lui.

Inmiddels is de klok verzet in Nederland en is het hier nu 5 uur vroeger i.p.v. 6 uur vroeger. We zijn aan het aftellen voor de komst van ons bezoek in december en januari. En blijven dus druk met leuke dingen die hier op het eiland worden georganiseerd. Volgende week is er de Amstel Gold race en de Heineke regatta. Dus jullie horen snel meer.

Er wordt aan gewerkt.

2009-10-19T13:53:00.000+01:00

Inmiddels gaat de tijd hier voorbij en zijn wij aan het aftellen. Want in december komen Rita, Alex en Thom en Jesper ons met een bezoek verblijden. Dus strepen we de dagen af op de kalender. Thom stuurde een leuke foto om ons alvast een beetje blij te maken.

De Post
De postbezorging duurt hier gemiddeld zo'n 3 weken, voordat het vanuit Nederland de bestemming Curacao bereikt. Behalve de blauwe enveloppen ontvangen we af en toe ook andere post. Leuk was het, dat er toen ik in Nederland was, een stapeltje post klaarlag. Daarbij zat ook het ledenblad van de Rabobank. Ook Rabo West Betuwe heeft zo'n blad en wat bleek. In de zomer editie stond nog een foto van mij als ambassadeur van de bank.

Puerto Oasis
Opnieuw is door de overheid goedkeuring gegeven aan de bouw van een luxe hotel aan de westzijde van Spaanse water. Het project komt op een terrein van 70.000 vierkante meter en wordt gebouwd door een Nederlander en een Venezolaan. Allemaal heel mooi dergelijke projecten maar zo blijft er steeds minder natuur over en ruimte voor de bewoners zelf. Ook de locale bevolking kan vaak geen gebruik maken van dergelijk projecten. Er komt een reeks van zwembaden en een 200 meter lang zwemgebied met water-valletjes en kunstmatige stranden. Je kunt een onderkomen daar kopen en dan verhuren. Je mag er zelf jaarlijks maximaal 90 dagen verblijven.

De kranten staan er vol van
Ank Bijleveld heeft de schuldsanering opgeschort aan Bonaire, nu het huidige bestuurscollege van Bonaire het fundament van gemaakte afspraken ter discussie stelt. Bonaire wil nu een vrije associatie met Nederland krijgen in plaats van een openbaar lichaam worden binnen het Nederlandse staatsbestel. Achter die keuze staat Nederland echter niet en daar is ook niet voor getekend.

Een schoner Curacao
Onlangs zag ik dat ook bij ons in de buurt het afval langs de wegen is opgeruimd. Het ziet er gelijk een stuk mooier uit en het is een prima streven. Jammer blijft dat de mensen (bevolking en toeristen) zo makkelijk afval uit de auto op straat gooien. Ook jammer dat de vuilniszakken waarin het vuil wat is opgeraapt een paar dagen langs de weg staan. Katten of honden maken deze zakken stuk en een deel van het afval waait weer weg. Maar het is weer een stukje op weg naar een schoner Curacao. Ook de schone Diesel wordt binnennkort verwacht op het eiland dus het gaat een beetje goedkomen. Er wordt aan gewerkt en je ziet het opknappen.

Jellinek kliniek
Er is ook veel rumoer over de bouw van een Jellinekkliniek voor rijke verslaafden op Westpunt. Rijke Nederlanders kunnen hier van hun verslavingen af komen in de anonimiteit. (Zodat de buren niet weten dat je verslaafd bent. ) Ze moeten overigens zelf de kosten hiervoor betalen, maar er gaat wel een deel subsidie naar de bouw van het onderkomen.

Werkgelegenheid
Voor zover ons bekend heeft de crisis op Curacao minder problemen gebracht dan in Nederland. Dagelijks staan er nog nieuwe vacatures in de krant van aantrekkelijke banen. Een feit blijft dat je wel 4 talen vloeiend en ook in geschrift moet kunnen. Dus dat blijft erg knap vinden wij.

Duiken
Inmiddels heb ik weer een poging gewaagd om te gaan duiken. Door heel langszaam naar beneden en naar boven te gaan lukt het goed zonder dat mijn oren eraf vallen. We zijn maar 4 m diep geweest omdat ik allerlei oefeningen onder water moest doen. Zo moest ik op de bodem mijn jack uittrekken met hieraan mijn fles en natuurlijk weer aandoen. Tevens wisselen van ademautomaat en lucht delen. Je zit dan een paar tellen zonder lucht (ademautomaat) en krijgt lucht uit de automaat van je buddy (in dit geval de trainer). Ook heb ik een paar hele mooie vissen gezien. Onder andere de Zeekat. (Reef Squid) Deze vis zwemt achtuit dus achter zijn tentakels aan. Het ziet er heel apart uit en er zaten er best veel.

Ook de gladde koffervis (Spotted Trunkfish ) hebben we gespot.

Voor het behalen van het NAUI moet ik echter ook nog het boek uit mijn hoofd leren. Maar eerst nog maar proberen wat dieper te gaan met die oren van mij en dat scheve schotje.

Vandaag een drukke dag

Vandaag zijn ze gestart met het maken van de lekkage op het dak. Vier jongemannen zijn druk doende om dit te fixen. Ook kwam de man van pest Control langs omdat we een rat (ja echt waar) gesignaleerd hadden. Het blijkt ratten tijd te zijn en langs de hele kust strook hier zijn ze nu te vinden. Deze kan alleen spaans spreken, dus staat altijd bij het hek te toeteren en doet een heggeschaar na. Blond als ik ben weet ik dan dat hij de tuin komt doen. Ook Ruthsel de zwembad man is bezig het zwembad weer zijn wekelijkse schoonmaakbeurt te geven. Dus allemaal mannen rond om me heen is niet echt relaxed.

Het wordt dus weer tijd om binnenkort maar weer eens een dagje aan het strand te gaan relaxen. Dat is hier namelijk heerlijk. Heel wat anders dan een stranddag in Nederland als je de kranten van afgelopen zomer moet geloven lagen deze bomvol.

Zoek de verschillen!
Sully
Ondertussen gaat het met Sully prima. Onlangs is er een Orka gespot aan de noordkant en ook is er een groep Pilot Whales gezien bij Boca Sami (de plek waar ik duikles heb). Dus de kans dat Sully binnenkort vertrekt is hopelijk aanwezig.

Spaanse les
Ook zijn we gestart met onze Spaanse les. Dit is pittig en het is de bedoeling dat we er dagelijks tijd aan besteden. Het valt niet mee maar we doen ons best.

Druk druk druk druk

2009-10-12T19:20:00.001+01:00

Inmiddels hebben wij ons leventje hier redelijk onder controle. Zelfs hier krijgen we het een soort van druk met dingen die we nog allemaal willen doen. A.s woensdag gaan we starten met onze cursus Spaans. Dus wie weet steken we er wat van op en kan de volgende bestemming een Spaanse bestemming worden. (grapje).
Deze week ga ik ook weer een poging wagen om te gaan duiken. Na een bezoek aan een arts hier en een KNO art thuis blijkt dat alles goed is met mijn oren en dat ik ondanks een scheve neus wel mag duiken. Echter kan ik niet klaren maar wellicht gaat het nu beter. Zo niet dan zit mijn duikcariere erop en houd ik het bij snorkelen (ook leuk). Voor de cursus moet ik een boek uit mijn hoofd leren. Het examen bestaat namelijk ook uit 85 schriftelijke vragen. Ook ben ik al een beetje druk met het Elfdorpenspel. We gaan weer druk aan de slag en uiteraard proberen veel sponsoren te krijgen.

Dagelijkse zaken
Natuurlijk hebben we ook onze dagelijkse beslommeringen, wassen, strijken en schoonmaken, eten koken en Prins uitlaten. En dat alles onder een wat lager tempo dan thuis. En er moeten natuurlijk de leuke serrie's (Boer zoekt vrouw, Spaanse droom en Expeditie Robinson) gevolgd worden. Tevens is het bijhouden van internet en de mailbox ook een leuk tijdsverdrijf. Daar de verbinding wat minder snel is, gaat dat ook niet altijd even vlot. Maar het blijft leuk om te kijken wat het dames team heeft gedaan en wat er in Nederland zoal gebeurd. Ook heb ik leuke spelletjes in mijn Nintendo DS (ja tante Sonja wordt modern). Daarnaast natuurlijk nog boodschappen doen en het eiland verder verkennen. Ook krijg ik nog regelmatig een leuke foto. Dit keer een foto van Niels met zijn nieuwe gitaar.

De laatste dagen hebben hier ook wat meer regen laten zien, wat resulteerde in lekkage. Inmiddels is er een aannemer ingeschakeld en die heeft beloofd te komen. Met de regen komen ook de muggen in wat grotere getallen. De foetsie draag ik bij me en deze is goud waard. (Dat is zo'n ding waarmee je de muggen op een soort van electrische stoel zet)

Sully
Met Sully gaat het goed. Zo goed dat ze nu toch echt hopen dat hij weg kan. Maar het wachten is nog steeds op een groep soortgenoten. We duimen dat die z.s.m. komen.

Coral estate
Ik zal proberen wat meer te laten zien waar wij wonen. Nou dat is dus op Coral Estate. Dat ligt dus op een fraai en historisch deel van Curaçao aan de zuidwestkust, op een half uur rijden van het vliegveld Hato en Willemstad. Een schitterende natuurlijke omgeving aan zee en aan de salina (binnenmeer), grenzend aan zoutpannen waar flamingo’s hun voedsel vinden. Het totale Estate meet 350 ha, waarvan slechts 30% wordt bebouwd, en een kustlijn van maar liefst 3 km. De uitgestrekt-heid van Coral Estate met veel groen en royale kavels biedt veel rust en ruimte. Het natuurlijke niveauverschil zorgt er voor dat er vanaf alle percelen vrij zicht is.

Door de natuurlijke grenzen heeft het resort al een veilige ligging en door slechts één toegangsweg wordt dit nog eens versterkt (bovendien is er 24-uurs controle/bewaking). De bebouwing varieert van tweede woningen (met verhuur-mogelijkheden) tot zeer riante villa’s voor permanente bewoning.

Als je deze foto vergroot dan zie je direct aan de kust een rij huizen in het midden van de foto. Het tweede huis van rechts van die rij is het huis waar wij nu dus tijdelijk in wonen. Binnenkort hoop ik jullie op een filmpje meer te kunnen laten zien.

Prins
Helaas heeft Prins afgelopen zaterdag weer een epilepsie aanval gehad. Zo te merken heeft ze daar zelf niet zoveel last van maar voor ons is het geen prettig gezicht om het te zien. Verder is ze goed gezond en vermaakt ze zich prima.

9 oktober

2009-10-09T12:32:00.000+01:00

Vandaag is het moeilijke dag. Het is een jaar geleden dat mijn moeder is overleden. Iets wat voor ons absoluut niet te begrijpen en te accepteren is. Het liefst wil je dan thuis zijn bij je broer en je zusje of huilen thuis op de bank. Maar huilen heeft nog nooit iets opgelost en op dit moment zit ik nog even hier. Dus dan maar naar muziek luisteren. Hierbij het liedje dat we draaide tijdens haar begrafenis, omdat ze zoveel van alle kinderen hield.

geef de kinderen een wereld - MyVideo Nederland

Ondertussen op Curacao

2009-10-05T14:36:00.000+01:00

Na 10 dagen Nederland was het apart om te constateren dat ook hier de herfst op komst is. Zo wordt het 's ochtend een half uurtje later licht en is het 's avonds een half uurtje eerder donker. De maandag bracht een uitloper van een van de orkanen en het gevolg was een halve dag regen. Best aangenaam om weer te wennen aan de toch nog hoge temperaturen. Maar regen betekent hier dweilen.

Ook de jetlag doet zijn werk en ik liep hier rond als een zombie. Dus, slaperig en dizzy, maar 'ochtends om 4 uur klaarwakker. De muggen hebben blijkbaar allemaal een mobieltje want die hebben mij ook alweer gevonden. Iedereen denkt natuurlijk dieren en een mobieltje die Sonja is van de kaart, nou echt niet hoor.Sommige dieren vinden zo'n ding reuze handig.

Ook op Curacao heeft de tijd tijdens mijn afwezigheid niet stilgestaan. In de kranten hebben weer een aantal opmerkelijke berichtjes gestaan waarvan ik er enkele zal vermelden.

Toename illegale drugsvluchten.
De kustwacht constateert een toename van de drugssmokkel vanuitVenezuela naar de Dominicaanse Republiek en de republiek Haiti via illegale drugsvluchten, onder meer door het luchtruim boven het grondgebied van de Nederlandse Antillen en Aruba. Door de geografische ligging blijven de Antillen kwetsbaar voor de effecten van drugssmokkel in de Caraibische regio. De vraag naar drugs in Europa is gestegen, waardoor dit een aantrekkelijke markt blijkt. Tevens blijft het een aantrekkelijk gebied voor illegale immigranten, die dan weer een raakvlak hebben met criminele activiteiten. Onlangs is er ook flink wat drugs in een KLM vlucht gesnapt.

Stemmen
De Antilliaanse bevolking moet in januari naar de stembus om een nieuw parlement te kiezen. Vooral op Bonaire en Curacao wordt het interessant om te zien of er voldoende steun blijft bestaan voor de huidige coalitie. Het referendum van 15 mei heeft bewezen dat de meningen op Curacao sterk verdeeld zijn. 52% is voor het veranderingsproces zoals dit tot nu toe is onderhandeld met Nederland en 48% is tegen. Echter nu Jopie Abraham van de PDB op Bonaire aan de macht is gekomen lijkt het tij gekeerd. Dit is ook het geval op Curacao. De opositiepartijen zijn gaan samenwerken en willen opnieuw voor een nieuwe status heronderhandelen. Dat betekend dat ze helemaal los willen komen van Nederland.

Ook stond hier in de kranten vermeld dat de PVV en de VVD de schuldsanering schrappen uit de begroting zolang de voorwaarden eenzijdig worden geschonden. Hiermee is alleen volgend jaar al 700 miljoen euro gemoeid.

Stop Dutch apartheid
Met een stickeractie met de tekst "Stop Dutch apartheid" wordt momenteel actie gevoerd tegen het voornemen van de Nederlandse regering om met een rijkswet personenvervoer te komen. Antillianen en Arubanen zouden volgens deze wet tweederangsburgers worden in het Koninkrijk , omdat er beperkingen worden gesteld aan vrij personenen verkeer.

Antilliaanse gangstermeisjes
Uit een onderzoek van hoogleraar Marion van San is gebleken dat vrouwen van Antilliaanse drugscriminelen zich aangetrokken voelen tot gevaarlijke mannen. Zij zijn verantwoordelijk voor het in stand houden ervan. Het is maar waar je op valt.

Vermissing Amerikaans viceconsul
Op het eiland wordt een Amerikaan vermist. Deze woonden hier al jaren en zou regelmatig aanleggen met Columbiaanse dames. Inmiddels is er kleding van hem met bloedsporen gevonden. Maar van hem ontbreekt ieder spoor. Er wordt dus druk gezocht door allerlei partijen.

Bezoek Staatssecretaris Ank Bijleveld (CDA)
Met dezelfde vlucht kwam Ank B. aan op Curacao. Zij zou voornamelijk voor een kennismakingsgesprek een bezoek brengen. Maar de verhoudingen werden meteen op de spitsgedreven. Ank zei niet blij te zijn met de plannen voor vrije associatie met Nederland en het bestuurscollega was niet blij met de houding van onze Ank. Bonaire heeft immers getekend om een openbaar lichaam van Nederland te worden. Dat kun je niet zomaar veranderen, al denken zij van wel. Ze heeft zelfs gedreigd met het stopzetten van de schuldsanering indien Bonaire niet akkoord gaat met de statutenwijziging tot openbaar lichaam van Nederland. Hier op de Antillen zegt een handtekening of een afspraak niets.

Tekort op begroting
Het begrotingstekort van Curacao over 2010 bedraagt 16,5 miljoen gulden. Maar daarmee voldoen ze aan de voorwaarden om in aanmerking te komen voor schuldsanering vanuit Nederland. (Geld moet rollen)

Reuze manta
Tijdens mijn afwezigheid zijn voor de kust van Bandabou twee grote exemplaren van de manta waargenomen. Deze ongevraalijke dieren lijken net vliegers.

Milieudelicten;
Deze worden in de toekomst harder aangepakt. Het OM heeft hiertoe besloten. Wellicht dat hiermee op den duur de rotzooi uit het straatbeeld gaat verdwijnen? Maar ik heb zo mijn twijfels.

De koraalduivel komt eraan. Het lijkt een kwestie van tijd dat de koraalduivel (lionfish) zich ook in de zee rond Curacao gaat vertonen. Deze spectaculair ogende uitheemse rifvis vormt echter een gevaar voor bestaand zeeleven op het koraalrif.De vis met giftige stekels heeft hier nauwelijks natuurlijke vijanden en plant zich razendsnel voort. Van oorsprong komt deze voor in de Stille en Indische oceaan tot aan de Rode zee. Het is een dure aquariumvis en vermoedelijk is hij zo ook in het water gekomen. Als gevolg van orkaan Andrew in de jaren 90 zijn er namelijk vissen uit zeeaquarium in zee gekomen. Het blijkt een smaakvolle vis te zijn, dus vissers worden aangemoedigd deze te vangen. Hij eet dagelijks 40% van zijn lichaamsgewicht (hij weegt ongeveer 2,5 pond)door zijn stekels uit te spreiden en in een hoek te drijven. En dan eet die zijn prooi in zijn geheel op.

In Nederland maakt men zich druk dat de pepernoten te vroeg in de winkels liggen. Nou die waren hier al in augustus volop te koop. Ook is men nu al bezig met de kerst. Bij Kooyman is de kerstshow al gereed. En dat ziet er echt mooi uit, al kan ik mij een kerstboom in de tropen nog niet zo goed voorstellen.

Verder gaat alles hier zijn gangetje. Ik heb nog legio plannen en vraag me af of het gaat lukken deze allemaal uit te voeren. Inmiddels ben ik ook gestart met de voorbereidingen voor het Elfdorpenspel, want tijdens mijn bezoek aan Nederland hebben we de eerste vergadering gehad. Nu dus o.a. op zoek naar sponsors. Dus heb je behoefte om het leukste evenement in het leukste dorp van de betuwe te sponsoren? Laat het dan altijd even weten.

Kroelen en afkoelen

2009-09-30T17:09:00.002+01:00

Voor mijn familie en vrienden was mijn bezoek aan Nederland een suprise. Een enkeling was er van op de hoogte dat ik op 15 september voor 10 dagen een bezoek aan Nederland zou brengen. Met als doel afkoelen en kroelen. Maar die hebben keurig hun mond gehouden en het geheim gehouden.

Ik mocht Business class vliegen en zou worden verwend met een culinaire beleving. Nou dat heb ik geweten. Het voorgerecht, prosciuttoham met mozzarella, tomaat en pesto, smaakte prima. Echter het hoofdgerecht, lamscarre met tuinkruiden, smaakte naar een overjaard lammetje, en de gegrilde zoete aardappel, was er een van voor de oorlog. Maar goed ik moest het er mee doen en na een glaasje champagne en een glaasje witte wijn en het lezen van een krantje en het kijken van een film viel ik al rap in een diepe slaap. De stoel kon helemaal plat dus ik lag behoorlijk comfortabel. Toen ik wakker werd dacht ik dat de vlucht nog zo'n 3 uur zou duren, echter toen ik echt wakker was bleek dit maar 3 kwartier te zijn. Dus de vlucht was omgevlogen. Het ontbijt bestond uit iets ondefineerbaars wat de naam Quiche met kip en sals kreeg. Dit smaakte redelijk. De rest van de vlucht vloog om en toen ik uit het raampje keek zag ik de geordende percelen grond van Nederlandse bodem.

Ik werd door Monique opgehaald van de luchthaven en na een lekkere kroel ging ik op pad naar het huis van mijn broer Dick. Deze was uiteraard aan het werk maar Conny, Martijn en Larissa waren gelukkig wel thuis en hun vullingen heb ik kunnen tellen. Zover vielen de monden open van verbazing. Natuurlijk het huis uitgebreid bekeken. Nu zij in het huis van mijn ouders wonen kon ik uitgebreid genieten van de boomgaard, waar de appels in grote getalen aan de bomen hingen. Zelf de kiwi boom droeg veel vruchten. Het huis ziet er weer lekker bewoond uit. Ook heb ik de hut die Martijn met Niels aan het bouwen is bewonderd. De foto van de hut die volgt nog.

Daarna natuurlijk op pad naar Kapel Avezaath waar mijn zusje Rita woont. Toen ik voor de deur stond heb ik haar met mijn mobiel gebeld en gevraagd of ze 26 september tijd had. Tevens heb ik gelijktijdig op de deurbel gedrukt. Rita kwam achterom gelopen met Jesper om te ontdekken dat ik aan de deur stond. Jesper was vol verbazing dat ik en aan de telefoon was en aan de deurbel. Natuurlijk ging hij gelijk op pad om zijn broer Thom te zoeken. Deze zag mij in de verte met mijn rose vest en wist toen direct dat dat tante Sonja wel moest zijn. Met al zijn vriendjes kwamen ze op mij afrennen om te kijken of het echt zo was. Daar ze in december een bezoek brengen aan ons in Curacao zijn ze gestart met een heuse snorkelcursus. Uiteraard moest ik mee om dit te bekijken

Ook banjer was geen puppy meer maar een leuk vrolijk hondje met een hoog aaibaarheidsgehalte.

Net als Prins zit zij ook graag op de strandstoel van het baasje.

's Avonds met Dick even naar de club gegaan en daar bleek dat de tamtam (ofwel de mobiele telefoon) zijn werk had gedaan. Meniggeen was al op de hoogte van mijn aanwezigheid.

De dag erop natuurlijk bij Ome Hans langs en even bij Anja. Het Nederlandse weer was voortreffelijk. Een heerlijke nazomer, zodat we heerlijk konden genieten.

Natuurlijk moest er ook getraind worden. De voetbalschoenen heb ik dus uit het vet gehaald en mijn voetbalkunsten die dus sinds de zomerstop in de ijskast lagen weer opgegraven. Nou die zaten diep. Maar het was wel weer heerlijk om even over een groen veld te kunnen rennen en ruiken. Ook moest ik als vanouds even naborrelen. Keurig allemaal aan de ijsthee natuurlijk.

De dagen vlogen om voor ik het wist was het al zaterdag en dat was als vanouds een dagje voetbalveld. Ondanks de borrels op de verjaardag van Leon was het toch gelukt om om 10 uur op het voetbalveld te staan. Daar ik van Thom, Jesper en Martijn al eens eerder een sportwedstrijd had gezien, besloot ik om de voetbalwedstrijd van larissa te gaan bekijken. Zij moesten spelen tegen een team meisje die toch allemaal zeker 1 a 2 koppies groter waren dan het team van Larissa. maar vol goede moed lukte het de meiden om de wedstrijd met 4-0 te winnen en dat kostte mij natuurlijk een rondje.

Ook de wedstrijd van mijn damesteam gekeken. Deze bikkels verloren de wedstrijd van ASH maar hadden wel super hun best gedaan. Het 1e elftal won de thuiswedstrijd dus de sfeer in de kantine was als vanouds.'Voor de avond had ik een kaartje van niemand minder als Frans Duijts. Bij JS Medua treden zo'n 8 keer per jaar artiesten op en dat is altijd vette pret ongeacht wie er optreedt. Dit keer was het Frans Duijts en dat was weer een super geslaagde avond.

De temperatuur was tropisch warm, dus van afkoelen was er die avond geen sprake. Zo kon ik goed duidelijk maken met welke temperaturen wij op Curacao te maken hebben. Om kwart voor 3 zocht ik mijn bed op en vond het toch weer heerlijk om diep onder het dekbed weg te kruipen.

Marielle en Bianca met Frans

Om 11:00 uur toch al weer fit om te genieten van de appelflappen van Conny. Ook had ze voor heerlijke tomatensoep gezorgd dus dat was dubbel genieten.

De rest van de week is ook supersnel gegaan. Uiteraard genoten van ons eigen huis.

en heerlijk genoten van de tuin. Natuurlijk ook nog even gewerkt in de tuin. Dus de nagels, waar ik zo'n 3 maanden op gekweekt had, zijn gesneuveld.

De tuin was door iedreeen prima verzorgd en lag er mooi bij. Je kon zien dat de herfst in aantocht is want er waren al veel noten en kastanjes van de bomen gevallen.

De laatste framboosjes heb ik opgegeten en ook even twee lelijke struiken gesnoeid. Door het heerlijke weer kreeg ik veel energie en vond het heerlijk om weer even in de tuin te banjeren.

In die dagen ook nog naar de verjaardag van Ina geweest, een bezoek gebracht de ouders van Martin en mijn 'oud' collega's, vergadert voor het Elfdorpenspel, mijn haar latene knippen bij Monique en nog een paar keer meegetraind. Helaas ontvingen we ook het trietse bericht van het overlijden van Dolf Vink. Dus ben ik gaan condoleren bij zijn familie. Vrijdagavond voordat ik naar de verjaardag van Louis ging heb ik nog even een feestje van Thom en een paar vriendjes bezocht. Een beachparty.

Thom en Jesper met hun vriendinnetjes.

Uiteraard de laatste zaterdag weer de dames aangemoedigd. 1-1 tegen Sleeuwijk was het resultaat na een superwedstrijd. En toen was het alweer zondag de 27e september en stonden Dick, Martijn en larissa om 8 uur op de stoep om mij weer naar schiphol te brengen. Het waren 10 fantastische dagen en het fijn om te merken dat mensen blij zijn te weer even te zien, maar ik wilde ook wel weer graag naar Martin en Prins. De vlucht verliep ondanks behoorlijk wat turbulentie goed. Helaas werkte het filmsysteem niet, maar de maaltijd smaakte dit keer prima. Na genoeg gekroelt te hebben in Nederland nu dus weer kroelen met Martin en Prins. Die waren natuurlijk ook weer erg blij dat ik terug was. Prins was natuurlijk ook blij met haar nieuwe speeltje.

Wist u dat.....

2009-09-14T14:06:00.000+01:00

-er op Curacao voor de meeste stranden betaald moet worden
-Sonja het vaak erg warm heeft op Curacao
-Martin het nooit erg warm heeft op Curacao
-Martin het zwembad water (33 graden) eindelijk op temperatuur vindt.
-Sonja haar oren niet kan klaren
-Prins niet van zout water houdt
-Sonja haar salaris mist
-Sonja's haar blonder wordt door de zon
-en Martin's haar nog grijzer wordt (door de zon?)
-er op Curacao een olieraffinaderij staat
-deze veel vieze rook en verontreiniging veroorzaakt
-veel mensen en kinderen hierdoor ziek zijn
-dit nooit in de reisgidsen staat
-je prachtig kunt snorkelen en duiken op Curacao
-Sonja gaat oppassen bij Sully
-dat Sully geen kind maar een pilot whale (griend) is
-Sonja een cursus Spaans wil gaan doen
-en een cursus website bouwen
-en een cursus fotografie
-en een cursus duiken
-Rita, Alex, Thom en Jesper met kerst naar Curacao komen
-Sonja en Martin nog steeds om 6 uur wakker zijn
-Sonja muggen haat
-Toni Castro de bekendste zanger van Curacao is
-hij een liedje heeft gemaakt over een druiper
-hij ook in Nederland op de markt komt
-met een liedje over slippers
-de meeste auto's in het donker onvoldoende verlichting hebben
-er veel zielige hondjes zijn
-Sonja dit jaar nog een keer naar huis vliegt
en

het nog steeds erg warm is op het eiland. Voor de toeristen waarschijnlijk heerlijk, want dan duurt het hooguit twee weekjes, maar voor de bewoners toch wel erg heet. De toeristen zie je nog steeds bakken in de zon en hun kansen op een huidkanker vergroten. Blijkbaar zit men daar niet mee, want men moet toch laten zien dat ze in een ver land met veel zon zijn geweest. Dus als souvenir breng je of de mexicaanse griep of huidkanker mee naar huis. En het is gratis. De vaste blanke eilandbewoners zien er dus ook witter uit dan de tijdelijke gasten. Een middagje strand betekend dan voor ons ook echt dat er een schaduwplek moet zijn, want anders draaien we om.

Naast de hoge temperatuur zorgt ook de politiek en andere zaken voor verhitting. Zo zijn de tarieven door Aqualectra het energie/waterbedrijf weer verhoogd met bijna 20%. Deze verhoging is door het bestuurscollege, nadat het bedrijf met een rechtzaak had gedreigd, goedgekeurd. Wij vragen ons af hoe de lokale bevolking dit moet kunnen blijven betalen. De top van dit bedrijf zorgt er natuurlijk, net als in de rest van de wereld, voor dat ze er zelf wel warmpjes bij zitten. Deze door vriendjespolitiek gekozen managers hebben niets te klagen. Het gevolg is dat het aantal inbraken en overvallen stijgt, doordat bij veel mensen het water aan de lippen staat.

Tevens is gebleken dat centrale die stroom voor de Isla raffinaderij levert, het eiland enorm vervuild doordat er sinds augustus 2008 2 filters stuk zijn. Die filters zouden de uitstoot van een kankerverwekkende stof met 81% moeten terugdringen en zouden begin van dit jaar gemaakt moeten zijn. Ook is onlangs de 3e filter gesneuveld en is hierdoor komt er alleen nog maar zwarte rook uit de pijpen en wordt er nikkel, zwavel en meerdere kankerverwekkende stoffen over het eiland uitgeblazen. Jaarlijks blijken er 18 mensen vroegtijdig te overlijden door de aanwezigheid van de Isla op dit eiland. En er wordt heel weinig tegen gedaan. Hooguit een makamba die zich er in verdiept en een rechtzaak aanspant. Of de Stichting Humanitaire zorg Curacao. Zij hebben inmiddels in hoger beroep een dwangsom geeist van 100 miljoen gulden wanneer de ISLA meer dan de jaargemiddelde norm voor SO2 uitstoot overschrijdt. Of het zin heeft is mij een raadsel.

De schonere diesel die beloofd is, is ook nog steeds niet leverbaar. Vanaf 1 augustus mag de oude vervuilde niet meer gebruikt worden (bij de wet geregeld). Maar waar de nieuwe vandaan moet komen is iedereen een raadsel. Dus iedereen overtreedt de wet, maar kan blijkbaar niet anders.

Zonne-energie
Volgens ons zou dat de oplossing moeten zijn voor al die landen in deze zonnige omgeving. Niets is minder waar. Een complete set per huis zou zo'n 8000 dollar kosten. De EU heeft een fonds waar Curacao voor in aanmerking zou komen (ja, wie anders) Dat fonds subsidieert 70% van de kosten, mits het eiland het collectief aanpakt en het voortouw neemt. Maar Aqualectra wil 200 miljoen dollar investeren in een dieselcentrale, waar dure electriciteit uit komt. Het bestuurscollege heeft nl geen visie op energiegebied. En er zijn tal van belangenverstrengelingen. Zo zitten een aantaal bestuursleden in de raad van Commissarissen van Aqualectra (de energieleverancier) . Als je dus een zonnepaneel op je dak zet wordt je afgesloten van stroom en water. Nu wordt de energie opgewekt met dieselcentrales die draait op het stoken van asfalt. Wat zeer duur en milieuvervuilend is. Dus dit alles naast de ISLA. Lekkere frisse lucht dus hier. Maar gelukkig zitten wij er een behoorlijk eind vandaan.

Warawara
Tevens is er voor dit geweldig grote eiland een navigatiesysteem verkrijgbaar. Het Curaçaose navigatiesysteem is genoemd naar de Warawara, de beroemdste roofvogel op het eiland vaak boven de weg cirkelt. De mensen achter de WaraWara zijn ruim een jaar bezig geweest om alle wegen, weggetjes en belangrijke plekken in kaart te brengen. Het systeem werkt met zoeken op straat- of wijknaam, want sommige straten hebben geen naam. Deze Curaçaose versie van de TomTom is bedoeld voor bewoners en voor toeristen. Met name voor deze laatste groep is het een handig hulpmiddel om het eiland te leren kennen. Ja, want Curacao is niet zo groot dat je kunt verdwalen en ook hier geldt; Plons is water, en dan ben je dus echt te ver.

Money, Money, money
Curaçao krijgt tot en met 2011, negen miljoen gulden om het eiland als vakantiebestemming te promoten.
Dit geld is opgehoest door Nederland en komt bovenop de 15 miljoen gulden die Nederland als in het marketing programma van het eiland heeft gestopt. Met de in totaal 24 miljoen gulden wil Curaçao een groei van minimaal 8 procent per jaar realiseren. Een ambitieuze doelstelling, maar door structurele promotie van het eiland als vakantieland moet de doelstelling gehaald kunnen worden.

Nieuwe bussen
De oude bussen van het openbaarvervoerbedrijf ABC die we dagelijks tegenkomen zijn vervangen voor nieuwe en zorgen voor minder uitstoot. De zwarte rookwolken die achter de oude bussen hingen zijn verdwenen wat voor een gezondere lucht op straat zorgt. Een druppel op een gloeiende plaat, maar toch een goede ontwikkeling.

Flamingo's
Wat vele ook niet weten is dat er op Curacao ook altijd flamingo's verblijven. De zoutpannen bij ons in de buurt is een gebied waar je deze dagelijks kunt bekijken. De lange ranke nekjes van deze sierlijke vogels en de mooie roze kleuren zorgen voor een mooi plaatje. Weinig toeristen nemen echter de moeite om dit moois te gaan bekijken.

Ook die staan in de file

Sully
Sully is klaar om de wijde wereld in te trekken en zich aan te sluiten bij een groep soortgenoten. Er is inmiddels een zendertje geplaatst zodat hij straks te volgen is via de sateliet. Het wachten is nu op een groep de voorbij trekt. Het aansluiten bij een groep heeft een beetje haast, want Sully voelt zich zo goed en is conditioneel zo sterk geworden dat het tijd wordt om te gaan.

De dames
Sonja mist uiteraard wel haar voetbalteam en de voetbalwedstrijden (en het naborrelen) Maar de dames van MVV 58 brengen het er zonder haar prima vanaf. Ze zijn goed gestart en wisten de wedstrijd tegen Groote Lindt te winnen met 3-5. Een prima resultaat gezien het feit dat, dat team vorige jaar nog 4e klas speelde. http://www.nieuwsbladgeldermalsen.nl/page/Lokaal/Regionaal-Detail/Vrouwenvoetbal.414991.newsDe wedstrijd tegen Asperen is gestaakt, vanwege een over enthousiaste scheids van de tegenpartij. Die eer werd hem niet gegunt. Dus zijn de dames gestopt. Er zijn nl altijd van die enge mannetjes die dan scheids worden en dan blij zijn dat ze wat mogen zeggen. Helaas kom je die vaak bij het voetballen tegen. Ook het eerste elftal wordt natuurlijk op de voet gevolgd op internet.

Prins
Ook Prins weet zich tijdens haar sabatical prima te vermaken. Soms duurt het wachten op het baasje wel erg lang.

Optredens
Voor de komende maanden staan er ook weer wat leuke optredens op het programma. Guus Meeuwis, Wolter Kroes, Najib, Nick&Simon, Jan Smit, Gerard Joling en Jeroen van de Boom komen dit jaar nog naar het eiland. Uiteraard heb ik de meeste al in ons kleine dorp Meteren gezien, maar een avondje uit is altijd leuk. Al mag voor mij Jeroen vd Boom thuisblijven. We houden jullie op de hoogte.

Sporten
Dat blijft een drama. Hardlopen is voor de echte bikkels (Martin). Ik moet eerlijk bekenen dat ik de laatste week heb verzuimd. De enorme hitte brengt mij er niet toe om te gaan lopen. Uiteraard kan ik net als Martin in het fitnesscentrum van het Hilton gaan sporten , maar dan moet ik eerst een half uur rijden. Martin doet dit tijdens zijn pauze. Regelmatig komt hij daar Barry H. van de Golden Earing tegen. Die sport daar ook en woont hier bij ons op het resort.

Nagels
In het begin van ons verblijf werd ik blij als ik eindelijk eens tijd aan mijn nagels kon besteden. Inmiddels ben ik er achter dat lange nagels vijlen en lakken niets voor mij is.

Als ze eindelijk op lengte zijn dan blijf ik weer ergens achter haken en heb op dat moment geen vijltje bij de hand, dus moet die nagel er maar weer afknabbelen. Hier echter zijn de nagels van de vrouwen zowel aan de tenen als de handen beschilderd met de mooiste tekeningen. De Antiliaanse vrouwen besteden volgens mij veel tijd en geld aan hun uiterlijk en lopen er keurig verzorgd bij. Mijn nagels (zonder nagellak) zien er dus niet zo gelikt (gelakt) uit. Misschien moet ik ook maar eens een mooie beschildering laten doen?

Topless is uit??

Naar mijn mening is topless zonnen uit de mode. Zag je 20 jaar geleden sporadisch een bikini topje dan moet je nu zoeken naar een dame zonder topje. En laten die dames, die dan zonder topje in de zon liggen, nou altijd van die stevige Hollandse klompen zijn. De eerste dagen kleurt de boezem van licht naar fel rose. Maar ze blijven braaf liggen. Het zijn naar mijn mening niet de allermooiste dames waar je tegenaan moet kijken. De billen en benen zien er uit als een poffertjespan en de voorgevel is meestal niet op de juiste hoogte bevestigd. Aangekleed houden ze dit met een Marlies Dekker op hun plaats maar topless ziet het er echt heel anders uit. Maar wellicht dat er toch heren zijn die het mooi vinden. Ik weet het niet. Wat ik wel weet is dat na twee weken de borsten van desbetreffende dames donkerbruin kleuren en op ontplofte Bossche bollen lijken. Misschien moeten ze die horizonvervuiling dus maar gewoon verbieden ??????? en het spannend houden!!! De dames hier zijn overigens allemaal voorzien van een stevige boezem. Voor de meeste mannen dus een lust voor het oog??

Verder komen we onze tijd nog prima door en heb ik nog weinig gedaan van al hetgeen ik daadwerkelijk van plan was. Dus ik moet aan de bak.